Stringing together

Geinspireerd door een van de boeken die gevonden is
bij Dunhuang in China, maak ik een boekje met als
soortnaam ‘Stringing together’.
Een heel eenvoudig boekje bestaande uit pagina’s
die straks met 1 koordje aan elkaar gebonden worden.

Blad een bevat uitspraken van Arnon Grunberg.
blad twee het eerste deel van een vertaalde versie van
een verhaal uit Dunhuang.
Dat blad is vandaag gereed gekomen.

Blad drie gaat straks het tweede deel
van het verhaal bevatten.
Daar ga ik morgen aan beginnen.

Op blad 1 zijn de illustraties gemaakt met lino’s
en twee vrije vormen.
Op blad 2 zijn het twee Boeddha’s die elkaars
spiegelbeeld zijn.
Voor alle illustraties Zijn meerdere drukgangen
met verschillende kleuren gemaakt.

WP_20171007_09_56_17_ProBoeddhasGesorteerdNaarKleurZoKomenZeOpDePaginas2PerPagina

De Boeddha’s die drie of vier drukgangen hebben ondergaan zijn vanochtend eerst op maat gesneden. Vervolgens heb ik steeds twee afbeeldingen bij elkaar gezocht die ik qua kleur of qua uitvoering bij elkaar vind passen. Zo ontstonden er negen setjes. Ik heb er voor blad 2 tien nodig.


WP_20171007_10_31_16_ProNogWatEctraBoeddhas

Dit zijn de Boeddha’s die nog ten minste 1 drukgang nodig hadden naar mijn idee. Hiervan heb ik er twee gekomzen die gereed zijn en die in de middag op blad 2 kunnen worden aangebracht.


WP_20171007_10_40_43_ProOrigineelGeprintMetPC

Dit is het origineel waarnaar ik mijn Boeddha’s gevormd heb. Ik kan alle details niet in de lino verwerken maar dart vind ik ook niet nodig. Wel viel me iets op aan de kleuren van de aura’s.


WP_20171007_10_40_43_ProOrigineelGeprintMetPCBuitenAureoolGeelroodBlauwWit

De kleuren van het ‘buitenaura’ zijn Geel, Rood, Blauw.


WP_20171007_10_40_43_ProOrigineelGeprintMetPCBinnenAureoolBlauwRoodGeel

De kleuren van het ‘binnenaura’ zijn precies omgekeerd: Blauw, Rood, Geel (van buiten naar binnen). Zo kun je een aura rond het hoofd maar ook nog een rond de hele figuur van Boeddha realiseren zonder dat de afbeelding onduidelijk wordt. Voor nu vond ik dat nog iets te hoog gegrepen.


WP_20171007_10_59_53_ProEenPaginaAslVoorbeeld

Zo zien de pagina’s er dan uit. Straks voor het inbinden worden de pagina’s nog korter gesneden en in het midden, van boven naar beneden, komt een vouw. Het wordt zo gevouwen dat de afbeeldingen en teksten aan de buitenkant komen. Aan iedere kant 1 afbeelding en 1 kolom met tekst. Dan ga ik de losse hoeken aan de bovenkant, vastplakken op een klein stukje vierkant karton russen de koeken..Op die hoeken en door het blad en het karton maak ik dan een gaatje waar het koord door kan.


WP_20171007_11_22_15_ProVierPaginasMetBoeddhas

Hier liggen de eerste vier pagina’s te drogen. Intussen liggen alle tien de pagina’s met afbeeldingen onder bezwaar.


Advertenties

De eerste resultaten

Vanmiddag bezig geweest met het drukken van
de eerste twee lino’s.

WP_20170924_14_44_13_Pro

De lino is afgedrukt op drie verschillende soorten papier. Eerste drukgang alleen blauw. Ik druk de lino af met behulp van de bolle kant van een lepel.


WP_20170924_15_25_20_Pro

Vervolgens druk ik op de zwarte en blauwe afdrukken, met rood, de tweede lino af. Daarnaast druk ik er een paar af met alleen rood. Hier het resultaat. Rechtsonder de print van de Boeddha uit de Mogao-grotten.


Het plan is om nog een derde drukgang te maken.
Daarvoor moet ik dan nog wel een derde lino maken.
De bedoeling is dan om de kleur geel te gebruiken.
Daarna snij ik de afbeeldingen op maat en verwerk ik
ze op de pagina’s als illustratie.

Roze Buddha?

Inderdaad. Ik had op een filmpje gezien dat het
markeren van je lino (zeker als er geen kleurverschil is tussen
de oppervlakte en het binnenwerk van de lino) kan helpen
bij het snijden van de lino. Dus ik had nog een oude markeerstift liggen.
Die maar eens gebruikt.
De Buddha is overigens van een muurschildering in Dunhuang.

WP_20170830_14_23_32_Pro

Hier ligt de lino, vastgeplakt, op tafel, daarboven komt dan het carbonpapier en daarboven het origineel.


WP_20170830_14_23_45_Pro

Origineel en gemarkeerde lino.


WP_20170830_14_33_49_Pro

Zo wordt het origineel dan overgezet op de lino.


WP_20170830_14_37_14_Pro

Het tussenresultaat.


Omslag Boek Behoud Bericht

De ingenaaide Boek Behoud Berichten ga ik in kunstleer inbinden.
In een poging iets extra’s te doen aan de gele kunstleren omslag
zit ik te denken aan een diepdruk met lino. Eens kijken hoe dat uitvalt.

 photo WP_20170701_001LinoOntwerp.jpg

Eerst maak ik een eenvoudig ontwerp. Als test. Drie letters B.


 photo WP_20170701_007.jpg

Maar eerder dan gepland haal ik het kunstleer uit de boekenpers. Maar er is al wel een indruk ontstaan in het kunstleer. Dat kunstleer is natuurlijk gewoon plastic. Al gauw begint de linodruk te vervagen. Eigenlijk wel logisch. Waarschijnlijk kun je dit wel doen met dit kunstleer maar dan zal dat wel gepaard moeten gaan met warmte.


 photo WP_20170701_010Drieluik.jpg

Drieluik. Je ziet hier links de lino. Die had ik vochtig gemaakt. Dat doe ik ook als ik dit met papier doe. Hier heeft dat minder effect vermoed ik. In het middel de multiplex, met vochtige afdruk van de lino, waartussen lino en kunstleer in de pers zaten en rechts het kunstleer met de indruk.


 photo WP_20170701_011Tweeluik.jpg

Op zich ben ik niet ontevreden over het resultaat maar het verdwijnt daarom moet ik iets anders bedenken.


 photo WP_20170701_014DanMaarInkleurenMetVerf.jpg

Nog net voor de afbeelding volledig vervaagd heb ik de letters ingekleurd met acrylverf. Maar zien of dat blijft zitten. Als het blijft zitten ga ik het gebruiken om een boekenlegger te maken.


Intussen ging het werk aan de boekblokken van de jaargangen
Boek Behoud Bericht gewoon door.
Allemaal volgens de methode Johan Potgieter.

 photo WP_20170701_002DerdeEnLaatsteBoekblokZonderNietjesVoorzienVanTextiel.jpg

Het derde en laatste boekblok wordt hier voorzien van een stuk textiel. De nietjes zijn er uit, het extra katern is toegevoegd. De rug is gelijmd met PVA en dan het textiel ertegen.


 photo WP_20170701_003HetSnijafvalWaaiertMooiUit.jpg

Het boekblok waar ik het verst mee ben is ingenaaid en nog een keer in de PVA gezet. Daarna is het gedroogd en nu kan het boek schoongesneden worden. De lange zijkant had ik al een keer gesneden maar dat was eigenlijk niet het goede moment. Dat was te vroeg maar ik kon me niet bedwingen de snijmachine die ik pas geleden kocht voor het eerst te testen. Vandaag doe ik dat dus opnieuw. Eerst snij ik de lange zijde schoon, vervolgens de kop en staart (boven en onderkant). En als het snijafval zo mooi uitwaaiert als je op de foto ziet kun je blij zijn want dan is het goed gegaan.


 photo WP_20170701_004SchoongesnedenBoekblok.jpg

Het schoongesneden boekblok. Dat vond ik altijd een prachtig gezicht. Nu kan ik de platten gaan snijden (stuk karton dat als drager van het kunstleer gaat dienen en dat ik aan de voor- en achterkant ga bevestigen).


 photo WP_20170701_005HetSchoonGesnedenBoekblokMetDeTweePlatten.jpg

Dit is de sandwich waarover Johan Potgieter in zijn artikel spreekt. Het textiel waaraan het boekblok is gelijmd en genaaid gaat nu om de twee platten heen. Als dat dan met PVA gelijmd wordt dan ontstaat er een sterke constructie tussen de boekband en het boekblok. Die verbinding ontstaat dan niet alleen door een schutblad maar ook door de textiel.


 photo WP_20170701_006DeGelijmdePlattenMoetenDrogenInDeBoekenpers.jpg

Hier ligt het eerste boekblok, met de twee platten gelijmd op het boekblok en gesandwiched met het textiel, te drogen in de boekenpers. Die ga ik er vandaag uithalen.


Zo is de omslag geworden

Voor het derde boek van Boek Behoud Bericht heb ik ook
een extra katern met inlegvellen.
Daar maak ik ook een omslag voor.

 photo WP_20170630_001OmslagDerdeBoekBehoudBericht.jpg

En zo is de omslag geworden.


Inmiddels is de rug van het eerste ingenaaide boek
nog een keer gelijmd (methode Johan Potgieter)
zodat ik misschien morgen aan de kunstleren omslag kan beginnen.
Interessant is dan wel een tekening in de beschrijving van de methode.

 photo WP_20170624_007Vraagje.jpg

Zie de rode pijl, links boven. Het lijkt wel of daar een extra lijntje is getekend. Omdat ik kunstleer gebruik ben ik bang dat de rug, die volgens de methode soepel moet blijven en niet versterkt met een karton, kwetsbaar zal zijn. Mijn plan is om daar een extra stukje boekbindlinnen te bevestigen. Toen ik de tekening zag, viel me dit extra lijntje op. Wat zou dat zijn. Op de andere plaats waar de tekenaar een dun lijntje gebruikt staat als toelichting ‘dun stijf karton’. Ik ga het morgen op linnen houden.


 photo WP_20170630_002OmslagVoorkant.jpg

Dit geeft een beter beeld van de voorkant van de omslag.


 photo WP_20170630_003OmslagAchterkant.jpg

En deze foto van de achterkant.


 photo WP_20170630_004Jaargang2007ZonderNietjesInEenKlem.jpg

Het 2007-boek (de laatste van drie) ligt al in een klem. Zonder nietjes. Hier kan morgen een stuk textiel tegen gelijmd worden. In de boekenpers zit het eerste boek. Morgen ga ik kijken of ik in het kunstleer met een lino nog een versiering kan aanbrengen. Het is dus nog niet af maar het eind komt langzaam in zicht.


Boekbind experimenten

Een egale blanco kaft om een boek is mooi maar
daar moet meer mee kunnen.
Eigenlijk ben ik een beetje aan het experimenteren met blind drukken.
Met als gewenst effect dat er wat meer leven
in de kaft van een boek komt te zitten.
De afgelopen tijd heb ik dat geprobeerd door een stofomslag
voor een boek te maken, maar ik wil ook in de kaft
meer verdieping aanbrengen. Letterlijk.

 photo WP_20170617_001TweeStukkenKartonOpKartonnenPlaatDanLinnen.jpg

Hier heb ik op een proefstukje karton, linnen aangebracht maar voor het lijmen van het linnen heb ik twee extra stukken karton opgeplakt in verschillende diktes. Op zich lukt het wel het linnen er over heen te plakken maar, logisch, op de hoeken van de extra stukken karton levert dat problemen op. Misschien dat slimmer persen dat nog mooier kan maken. Het dunste stukje extra karton (vierkant) geeft het beste resultaat.


Daarnaast ben ik aan het experimenteren met lino’s.
In plaats van ze af te drukken probeer ik ze ‘in het papier te drukken’.

 photo WP_20170617_003DetailVanDiepdruk.jpg

Dat levert best leuke resultaten op. Hier zie je een afdruk in het papier van een lino die ik gesneden heb.


 photo WP_20170617_004DiepdrukLinoMetHetOogIsHetDuidelijker.jpg

Op het oog is het duidelijker dan de foto’s. Verschillende soorten papier zullen vast anders reageren. Het papier wat ik hier gebruikt heb is vrij stug. Bij het maken van de afdrukken heb ik de lino eerst onder de kraan gehouden zodat hij goed vochtig is. Vervolgens heb ik de lino op een plankje gelegd. Daaroverheen een stuk papier en vervolgens weer een plankje. Dat pakketje zo in de boekenpers gelegd en die heel goed aangedraaid. Ik heb het daar meerdere dagen in laten zitten.


 photo WP_20170617_005BovenLinoLinksDiepdrukVanVoorkantRechtsAchterkant.jpg

Hier zie je het onderste deel van de lino aan de bovenkant van de foto. Op de onderste helft van de foto zie je links de afdruk van de afbeelding die ik in de lino heb uitgesneden en rechts de afdruk van de achterkant van het linoleum. Het linoleum dat ik hier gebruikt heb, heeft aan de achterkant een soort weefsel dat ook een relief afgeeft. Ook het met viltstift geschreven nummer heeft afgegeven.


Ga ik met een potlood over de afdrukken
dan komt het relief natuurlijk nog meer naar boven.
Dat is een resultaat waar ik best tevreden mee ben.

 photo WP_20170617_007NaBewerkenMetPotlood.jpg

Hier zie je de afdruk van de lino na bewerking met potlood. Als ik gereed ben met mijn potlood wrijf ik nog een keer over de afdruk met mijn vinger. Daarmee wordt het potlood wat egaler. Of je dat mooier vindt is natuurlijk een kwestie van smaak. De afbeelding moet een kloosterling, een kapucijn voorstellen. De originele tekening is niet van mij. Die heb ik op internet gevonden.


Lino op zondagmiddag

 photo WP_20170430_002DrieMaalRoodDriePapiersoortenOpChinaWhite.jpg

Dit zijn stukken van de rode afdrukken die ik zaterdag maakte. Je ziet hier drie afdrukken die met de bolle kant van een lepel gemaakt zijn op drie verschillende papiersoorten. De drie liggen op een blad China White, het papier waarop mijn boek is gedrukt.


 photo WP_20170430_003DitIsDeStructuurVanHetMeestDoorschijnendePapier.jpg

Dit is de structuur van het meest doorzichtige Japanse papier. Ik vind dat mooi. Geeft een extra verrassingselement aan de afdrukken.


 photo WP_20170430_004DrieBlauwenBeterGelukt.jpg

Op zondagmiddag heb ik dan afdrukken gemaakt met de boekenpers. Deze blauwe afdrukken zijn beter. Maar dat is wel afhankelijk van de hoeveelheid verf en het drogen van deze inkt op waterbasis. Ik heb twee verschillende lino’s afgedrukt. De kleine lino is van kurklinoleum.


 photo WP_20170430_005BlauweAfdrukOpGeelPapierNietZoGelukt.jpg

Nog een eenzame blauwe die niet zo mooi is. De inkt werd snel te droog. De ruimte in de FutureDome is erg droog. Dat zie ik bijvoorbeeld aan het waterniveau in de pot met kwasten. Het water verdampt veel, veel sneller als toen dezelfde pot in ons huis stond.


 photo WP_20170430_006DrieAfdrukkenOpEenRij.jpg

Nog drie lino’s op een rij. De middelste is een blauwe afdruk over een rode.


 photo WP_20170430_006TweeKleurenEnAfbeeldingBeetjeVerschovenj.jpg

Bij het afdrukken van de blauwe lino heb ik het papier een beetje verschoven ten opzichte van de rode afdruk.


Deze resultaten geven me voldoende vertrouwen om
in tussen door te gaan met het maken van nieuwe ontwerpen
voor lino’s. Ik heb er ten minste 14 nodig voor mijn boek.
Tegelijkertijd kan ik dan nog doorgaan met het maken van afdrukken,
experimenteren met papier, verf, water, drukinkt op water en
oliebasis enz.