Jip en Janneke in Etten Leur

Afgelopen week ben ik nog even in het Nederlands Drukkerij Museum
in Etten Leur geweest om de tentoonstelling Blikvangers te bezoeken.
Het is steeds weer een feest om het werk van Fiep Westendorp te zien,
zeker zoals nu in Etten Leur.
Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt die ik met u deel maar
mijn foto’s doen geen recht aan de tentoonstelling en de prachtige
boeken en boekontwerpen die je er kunt zien.
Dus ga zelf ook eens kijken.

 photo WP_20170503_001NederlandsDrukkerijMuseumTentoonstellingsoverzicht.jpg

De tentoonstellingsruimte in het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur.


 photo WP_20170503_002FiepWestendorpBoboNr12-23Maart1979JipEnJannekeInHetTulpenveld.jpg

Een omslagtekening van Fiep Westendorp voor het jeugdblad Bobo: Bobo nummer 12 van 23 maart 1979, Jip en Janneke in het tulpenveld.


 photo WP_20170503_003FiepWestendorpJipEnJannekeReddenEenPoes.jpg

Fiep Westendorp, Jip en Janneke redden een poes.


 photo WP_20170503_004FiepWestendorpWatDoeJEONiksHarrietFreezer.jpg

Fiep Westendorp heeft een hele reeks omslagen voor boeken gemaakt. Ik toon er hier een paar. Dit is misschien samen met het reclamewerk van Fiep het minst bekende werk. Maar de boekomslagen zijn heel pakkend en vol humor. Hier: Fiep Westendorp, omslag voor ‘Wat doe je, o niks.’ van Harriet Freezer.


 photo WP_20170503_005FiepWestendorpHenrietteVanEykHetHuisAanDeGracht.jpg

Fiep Westendorp, boekomslag van ‘Het huis aan de gracht’ van Henriette van Eyk.


 photo WP_20170503_006FiepWestendorpGKChestertonDeWijsheidVanFatherBrown.jpg

Deze vind ik super. Fiep Westendorp, boekomslag van ‘De wijsheid van Father Brown’ van G.K. Chesterton.


 photo WP_20170503_007FiepWestendorpGKChestertonDeBlamageVanFatherBrown.jpg

Fiep Westendorp, boekomslag van ‘De blamage van Father Brown’ van G.K. Chesterton.


 photo WP_20170503_008FiepWestendorpCharlotteBronteJaneEyreAmsterdamContact1947.jpg

Fiep Westendorp, boekomslag voor ‘Jane Eyre’ van Charlotte Bronte, Amsterdam, uitgeverij Contact, 1947.


De volgende tekening en boekomslag geven een heel goed beeld
van de omstandigheden waaronder het werk van Fiep Westendorp
kwam te verkeren en het resultaat van dat werk.
De tekening, de humor in de tekening en de titel van het boek,
de tijdsgeest. Dat komt allemaal prachtig samen.

 photo WP_20170503_009FiepWestendorpOntwerptekeningVootHarrietFreezerKompleksenMakenDeVrouw1968.jpg

Fiep Westendorp, ontwerptekening voor ‘Komplexen maken de vrouw’ van Harriet Freezer, 1968.

 photo WP_20170503_010OmgaanMetOriginelen.jpg

Omgaan met originelen

Ontwerptekeningen waren op een drukkerij niet meer dan een noodzakelijke tussenstop om tot een fraai gedrukt eindresultaat te komen.
Een tekening was het ruwe materiaal, pas als het was gefotografeerd kon het fijnere lithografie- en drukwerk beginnen.
Er werden paskruizen op originele tekeningen gezet; stroken met gezette regels werden met lijm of Sellotape over de geschetste letters heen geplakt; titels werden doorgestreept; er verschenen allerhande aanwijzingen op de tekening.
Het ging daarbij meestal om aanwijzingen voor de reproductiefotograaf; er staan dan pijlen en streepjes op het model getekend met een (verkleinings) percentage of een lengtemaat.
Als het gedrukte resultaat er eenmaal was, kon zo’n ontwerptekening in feite worden weggegooid.
Gelukkig is dat niet in alle gevallen gebeurd.

 photo WP_20170503_011FiepWestendorpHarrietFreezerKompleksenMakenDeVrouwAmsterdamArbeiderspers1968.jpg

Fiep Westendorp, boekomslag voor ‘Komplexen maken de vrouw’ van Harriet Freezer, Amsterdam, uitgeverij de Arbeiderspers, 1968.


 photo WP_20170503_013FiepWestendorpMiesBouhuysPimEnPomBlijvenSamenAmsterdamDeBezigeBij1959.jpg

Fiep Westendorp, boekomslag voor ‘Pim en Pom blijven samen’ van Mies Bouhuys, Amsterdam, uitgeverij De Bezige Bij, 1959. De poster van de tentoonstelling is op de ontwerptekening van dit boek gebaseerd.


Veel plezier bij de tentoonstelling!

Advertenties

Handzet-, druk- en boekbindatelier

Vanaf vandaag kan ik beginnen met het inrichten
van mijn nieuw atelier.
Tot nu toe bewaarde ik al mijn gereedschap en materialen
in huis. Dus die lagen niet altijd even georganiseerd.
Nu ik dat ga verhuizen is het nodig dat wat beter
onder te brengen.
Daarom ben ik vandaag wat opslagbakken gaan kopen.

 photo WP_20170119_001PlastiekBakkenVoorHetNieuweAtelier.jpg

Zes afsluitbare bakken om te beginnen.


Drukkerij van Wees

Van Wees was een drukkerij aan het Kasteelplein in Breda.
Van Wees stond ook bekend om de verkoop van religieuze artikelen
zoals bidprentjes, kruisbeeldjes en wijwaterbakjes.
Hier gaat het om een nieuwe aanwinst voor het Nederlands
Drukkerij Museum in Etten-Leur:
clichés voor verschillende pennen die men er verkocht
en een afdruk ervan.
Het Stadsarchief heeft een paar foto’s van de drukkerij uit 1973:

 photo Drukkerij Van Wees 1973.jpg

Dit is een deel van de gevel in 1973.


 photo Het interieur van Drukkerij Van Wees 1973.jpg

Dit is een niet zo scherpe foto van het interieur van Drukkerij Eduard van Wees. Ook uit 1973.


Maar dan nu de cliche’s:

 photo WP_20160727_001 01 AfdrukMetClichees.jpg

Dit is een afdruk van de cliche’s en de cliche’s van de pennen zelf.


 photo WP_20160727_001 01 DetailVanAfdruk.jpg

De leeftijd van deze cliche’s is onbekend maar ze kunnen al best 50 jaar oud zijn. De onderste is blijkbaar een eigen product van Van Wees (?)


 photo WP_20160727_002ClichesVanPennen.jpg

Nog eens inzoemen op de cliche’s. Ze zijn van lood maar gegalvaniseerd en zien er daardoor koperachtig uit. Een prachtige aanwinst voor het museum. Als je ze in het echt wilt zien dan moet je maar eens langs het museum gaan, daar zijn deze en nog andere schatten te zien.


Ming porselein in Leeuwarden

Gisteren ben ik in het Princessehof in Leeuwarden geweest.
Daar heb ik de tentoonstelling ‘Ming’ bezocht.
Waarmee je een goed inkijkje krijgt in de bijzondere collectie
die dit keramiekmuseum heeft.

 photo DSC_0402DTGuldenPaerdt.jpg

’t Gulden Paerdt.

Maar voordat ik aan de tentoonstelling toekwam heb ik
eerst een korte wandeling door de oude binnenstad gemaakt.
Gevelstenen, bovenlichten, grote panden, koningsbomen en een begijnhofje.

 photo DSC_0403NautaBumaHuys.jpg

Nauta Buma Huijs

 photo DSC_0404.jpg


 photo DSC_0405Koningsboom.jpg

 photo DSC_0405KoningsboomD1.jpg

Ter Herinnering aan de troonbestijging
van H. M. Koningin Wilhelmina
Der Gemeente aangeboden door de Vereeniging
voor Vaderland en Oranje
31 augustus 1898


 photo DSC_0406.jpg

Stadhuis, vreemd weggeduwt tussen de andere gevels.

 photo DSC_0406D1.jpg


 photo DSC_0407.jpg

Eewal 55. Drukkerij ‘De Eendracht’
Op de oudste gedetailleerde plattegrond van de stad Leeuwarden uit 1603 van Johannes Sems ziet men op de plaats van de huidige drukkerij ‘De Eendracht’ een pand met een trapgevel en ten oosten hiervan een tuinmuur behorend bij het aangrenzende Huygenshuis. Later werd de muur vervangen door een nieuw woonhuis dat in de achttiende eeuw telkens in de belastingkohieren genoemd wordt.

In 1716 was dominee Meinsma eigenaar van beide genoemde panden. Zijn dochter droeg omstreeks 1760 de twee woonhuizen aan dominee A. Passamier over. Hij en z’n kinderen bezaten de panden tot 1783. In dat jaar kocht de joodse koopman Nathan Salomons beide huizen. Diens twee zonen, Salomon en Jacob, deden in 1828 het bezit van de hand voor f 2.637,- aan de koopman Izaak Simons de Vries. Hij bezat een winkel in manufacturen aan de Nieuwestad 114. In de koopakte wordt de indeling van de beide huizen beschreven. Het westelijke pand was twee traveeën breed en bevatte op de begane grond een voor- en een achterkamer met schoorsteen en kast en een gang. Via een wenteltrap was de verdieping te bereiken waar eveneens een voor- en een achterkamer met bedstee, met daarboven een zolder, gesitueerd waren. Onder het huis bevond zich een ruime kelder met bedstee, schoorsteen en kast. De kelder liep onder de straat door en kwam aan de Ee uit, zoals bij de meeste panden aan de Eewal het geval was. Het pand aan de oostzijde was van vrijwel gelijke breedte en bevatte ongeveer dezelfde indeling. Na het overlijden van Izaak de Vries in 1875 erfde zoon Izaak het oostelijke en zoon Samuel het westelijke pand. Het eerste pand was in 1897 eigendom van M.L. Eldermans terwijl het andere toen nog bezit was van de weduwe van S. de Vries, Rachel Polak. In 1900 werd hier het telefoonkantoor gevestigd. Voorheen was dit op de zolder van de Hoofdwacht aan het Hofplein ondergebracht. In 1911 werden de bovengenoemde twee panden vrijwel afgebroken en verrees er met behoud van de oude westmuur een nieuw gebouw met een monumentale gevel. Architect Hero Feddema ontwierp het fraaie pand in de stijl van de Jugendstil of nieuwe stijl, die omstreeks de eeuwwisseling in zwang was. Tot op heden is een ontwerptekening van zijn hand bezwaard gebleven. Het is opgetrokken van oranje verblendsteen die afgewisseld wordt door groen verglaasde bakstenen gevelbanden en gebogen hanekammen boven de vensters. Op de begane grond bevinden zich boven de hardstenen plint drie grote segmentvormig afgesloten ramen en op de verdieping vijf recht. De drie middelste vensters zijn door middel van een doorlopende latei met elkaar verbonden. Boven deze ramen is een opvallende middenpartij opgemetseld die van een tentdak is voorzien, architectonisch gezien een opmerkelijke oplossing. De rest van de gevel wordt door een gepleisterd rondboogfries afgesloten. Behalve de nieuwe deur uit de jaren-zeventig is de gevel gaaf bewaard gebleven. Thans is hier drukkerij ‘De eendracht’ gevestigd. Wat het interieur betreft zijn de ijzeren kolommen in de drukkerijzaal, het houten plafond in de gang en de deur met geëtst glas, waarin de woorden ‘verboden toegang’ te lezen staan, het opmerken waard. De ruiten van het oude telefoonkantoor, zoals seinzaal, spreekcellen, ruimten voor de opslag van cokes en kabels etc. zijn slechts op de oude plattegrond van architect Feddema nog te zien.

Tekst: http://www.historischcentrumleeuwarden.nl/text/nl/1104/OMD-boekje_1991
Open Monumenten Dag 1991


 photo DSC_0408D1.jpg

Eewal 59. ‘De Leeuwarder Onderlinge’
Schildjes met de verstrengelde letters A en F hoog in de gevel van het monumentale pand Eewal 59 verraden de oorspronkelijke bestemming. Het zijn sporen van de opdrachtgever die het neorenaissance gebouw in 1895 heeft laten bouwen: de Algemeene Friesche Levensverzekering Maatschappij, een van de basismaatschappijen van de huidige Aegon. De Algemeene Friesche bouwde het allereerste echte kantoorgebouw van Leeuwarden. Vele kantoren, juist die voor bank- en verzekeringssector, zouden nog volgen tot en met de poen-paleizen van Avéro en Aegon in onze tijd toe. Toen de Algemeene Friesche in 1915 naar het Burmaniahuis aan de Nieuwestad verhuisde, trok in het prachtige neorenaissancistische pand aan de Eewal de in 1850 opgerichte Onderlinge Brandwaarborg Maatschappij. Deze ‘Leeuwarder Onderlinge’ liet bij de verbouwing dan ook het grote tegelfries tussen de verdiepingen vervangen. de symboliek van de levensverzekering bleef: Johan de Witt, Christiaan Huygens, J.H. van Swinden en R. Lobatto gevat in kransen van laurier en eik doen nu wat mal aan in en gebouw van een brandverzekeraar. Merkwaardig zijn ook de pelikanen van zandsteen die de trapgevels bekronen. De pelikaan zichzelf bloed uit de borst pikkend om zijn jongen te voeden is een oud Christus-symbool dat de levensverzekeraars hebben ingepikt. De Algemeene Friesche, een van de vroege maatschappijen van het land, is in 1844 opgericht. Er is aanvankelijk kantoor gehouden aan huis van de directeur, maar het ging het bedrijf in de eerste halve eeuw zo goed dat er in 1895 op de fundamenten en overwelfde kelders van het vm. Huygenshuis een nieuw kantoor van allure kon worden gebouwd. Architect was Hendrik Kramer die toentertijd in de kenmerkende overdadige neorenaissance-stijl bouwde. Het ging hoog uitrijzen boven de omringende bebouwing en werd zo heel bewust het pièce-de-milieu van de Eewal.

De overdaad van de neorenaissance begint meteen beneden. Achter een prachtig smeedijzeren hek (uitgevoerd door de befaamde Leeuwarder kunstsmid Jan Kroes, die ook het hekwerk voor het bovenlicht van de deurpartij maakte) en de hardstenen stoep, is voor het souterrain een plint van blokken hardsteen aangebracht. De onderste blokken hiervan zijn ruw behakt, zg. rustiek werk. Een fraaie trapstoep leidt naar de belétage met deurportiek. Boven het basement is het metselwerk bijzonder zorgvuldig uitgevoerd en voorzien van velerlei versieringen Van diverse soorten natuursteen zijn dorpelbanden, speklagen, negblokken naast en boven de ramen en boogtrommels in gevarieerde vorm uitgevoerd. De boogtrommels boven de verdiepingsvensters zijn het rijkst bedeeld met fraai rolwerk en mascarons en ook de geveltoppen zijn overdadig versierd. AL het beeldhouwwerk (inclusief de leeuwen, pelikanen en portretmedaillons) komt niet uit een gewoon nijverheidsatelier, maar uit de gespecialiseerde beeldhouwfabriek van Van den Bossche & Crevels te Amsterdam, het bedrijf dat onder andere ook het beeldhouwwerk leverde voor de Sint-Nicolaaskerk tegenover het Centraal Station in de hoofdstad. Het oorspronkelijke tegelfries tussen de hoofdbouwlagen was geleverd door de fabriek van Jan van Hulst uit Harlingen, maar het werd in 1915 door de Onderlinge vervangen door een nieuw tableau. De fabriek van Van Hulst bestond niet meer en het nieuwe is in 1916 vervaardigd door de Delftse fabriek van Joost ’t Hooft & Labouchère, beter bekend als de Porceleyne Fles. Deze fabriek kreeg ook bijzonder werk te verrichten in het Burmaniahuis van de Algemene Friesche. In 1987 onderging het monumentale kantoorpand een zorgvuldige uitwendige restauratie.

Johan de Witt 1625 – 1672),
was in de Gouden Eeuw tijdens het Eerste Stadhouderloze Tijdperk
negentien jaar lang raadpensionaris van het graafschap Holland
en daarmee de belangrijkste politicus
van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
Hij was tevens een begenadigd wiskundige die beschouwd wordt
als een van de grondleggers van de verzekeringswiskunde.
Johan werd met zijn broer Cornelis door Orangisten vermoord
en op gruwelijke wijze verminkt.
De moord behoort tot de meest gedenkwaardige in de vaderlandse geschiedenis.
(Wikipedia)

Christiaan Huygens 1629 – 1695
was een vooraanstaande Nederlandse wis-, natuur- en sterrenkundige,
uitvinder en schrijver van vroege sciencefiction.
Hij was een van de leidende figuren van de zeventiende-eeuwse wetenschap.

In de wiskunde was hij een pionier van de kansrekening
en een wegbereider van de differentiaal- en integraalrekening,
hoewel zijn methoden strikt meetkundig bleven.
Aan de natuurkunde droeg hij op vele gebieden bij:
hij formuleerde als eerste correcte wetten voor de elastische botsing,
en uitdrukkingen voor de periode van de mathematische slinger
en de middelpuntvliedende kracht in de mechanica.
Tevens verklaarde hij in zijn Traité de la lumiere (1690)
als eerste licht als een golfverschijnsel
met het Principe van Huygens-Fresnel,
dat vanaf de negentiende eeuw
de algemeen aanvaarde optische theorie werd
en nu deel uitmaakt van het begrip van de dualiteit van golven en deeltjes.
Onderzoek naar de dubbele breking van licht in IJslands kristal
bracht Huygens tot het opstellen van een theorie
voor gepolariseerd licht.
Verder verklaarde hij geluidsverschijnselen met interferentie.
Omdat Huygens als eerste wiskundige formules gebruikte in de natuurkunde,
wordt hij gezien als de eerste theoretische natuurkundige.

In de sterrenkunde droeg Huygens bij door de telescoop
verder te ontwikkelen en het tot dan toe onbegrepen uiterlijk
van Saturnus te verklaren als een planeet met ringen.
Hij ontdekte de maan Titan bij deze planeet.
Als uitvinder heeft Huygens onder meer het slingeruurwerk,
het principe van de stoommachine en een buskruitmotor
op zijn naam staan.
Vanwege zijn speculaties over buitenaards leven
wordt Huygens wel gezien als vroege sciencefiction-auteur.
(Wikipedia)

Jean Henri van Swinden 1746 – 1823
was een Nederlandse wis- en natuurkundige
(Wikipedia)

Rehuel Lobatto 1797 – 1866
was een Nederlandse wiskundige.
(Wikipedia)

 photo DSC_0408D2.jpg

Tekst: http://www.historischcentrumleeuwarden.nl/text/nl/1104/OMD-boekje_1991
Open Monumenten Dag 1991


 photo DSC_0409DJongeSJacob.jpg

De jonge Sint Jacob (zie de schelp).

 photo DSC_0410Schip.jpg

 photo DSC_0411VreemdGevelsteentje.jpg

Beetje vreemde gevelsteen.

 photo DSC_0412SintAnthonyGasthuisGevelsteen.jpg

Eerste steen Sint Anthony Gasthuis.


 photo DSC_0413StadsWeeshuis.jpg

Stads Weeshuis.

 photo DSC_0414DeurStadsWeeshuis.jpg

Deur Stads Weeshuis.


 photo DSC_0415Juliana.jpg

Koningsboom Juliana (?)

 photo DSC_0415JulianaD1.jpg


 photo DSC_0416Bel.jpg

 photo DSC_0417DeDruckerij.jpg


De horeca was allemaal nog gesloten in Leeuwarden,
dus een kp koffie zat er niet in.
Dan maar direct naar het museum.

Helaas heeft deze tentoonstelling geen catalogus.
Vandaar dat ik dus ook maar weinig afbeeldingen heb.

 photo DSC_0420KalebasVaas.jpg

Grote kalebas-vaas.

De collectie is prachtig.
Grote en kleine stukken.
Aardewerk en porselein van over de hele wereld.
Ook de verzameling Islamitisch keramiek is bijzonder.
Een leuke opstelling waar de keramiek in lades ligt opgeslagen
die je als bezoeker zelf kunt openen.

 photo DSC_0432OdeAanDeRodeKlifSuShi.jpg

Ode op de kom
Op de buitenkant van deze kom staat een verkorte versie
van het beroemde Chinese gedicht ‘Ode aan de Rode Klif’.
Su Shi (1037 – 1101) een van de grootste Chinese dichters,
schreef dit gedicht. Hij wordt ook Dong Po genoemd.
Het gaat over het boottochtje dat Su en zijn vrienden
in 1082 maakten naar de beroemde plek Rode Klif.

Kom, Jingdezhen
Late 16e eeuw


 photo DSC_0434D1KraakInKleurD1.jpg

Tegendraads Kraakporselein
Kraakporselein heeft per definitie blauwe decoraties
onder glazuur op wit porselein.
Deze schotel is het enige gedocumenteerde niet blauwwitte kraak stuk ter wereld.
De decoratieve patronen zijn hetzelfde als bij het blauwwitte kraak.
Maar in dit geval zijn de decoraties met groene en rode kleuren geschilderd.

Schotel
Jingdezhen, Wanli periode 1573 – 1620.

 photo DSC_0434D2KraakInKleurCentraleafbeelding.jpg

De centrale afbeelding op de schaal.

 photo DSC_0434D3KraakInKleurKaderOpDeRand.jpg

Deel van de rand, in een kader.

 photo DSC_0434D3KraakInKleurKaderOpDeRandGranaatappels.jpg

Deel van de rand, in een kader. Granaatappels ?


 photo DSC_0429Swatov.jpg

Een speciaal soort keramiek heet Swatow.
Chinees export porselein bedoeld voor de Aziatische markt.

Daarnaast stond er een groep bijzondere , grote vazen:

 photo DSC_0430Martavanen.jpg

Een martavaan.

Martavanen, magische potten

Martavanen zijn ontzagwekkend grote potten.
Wanneer men per schip op reis ging bewaarde men er water,
fruit of specerijen in.
Daarnaast hadden martavanen in Zuidoost-Azië een rituele functie.
Zo waren ze in gebruik bij geboortes, huwelijksceremonies en begrafenissen.
Volgens eeuwenoude volksverhalen waren het magische objecten
die bijvoorbeeld konden praten.
Nog steeds gebruikt men martavanen in Zuidoost-Azië.

Martavanen zijn vernoemd naar de havenstad Martaban
aan de westkust van het huidige Myanmar.
Deze stad was een belangrijk kruispunt in de porseleinhandel
tussen China en India.
Grote potten uit landen als Vietnam en Thailand
werden ook via Martaban verhandeld.

Het Princessehof heeft de belangrijkste verzameling
martavanen in de westerse wereld.


Er is in het museum ook modern keramiek.
Een kleine selectie:

 photo DSC_0437KarelAppelTete1978.jpg

Karel Appel, Tete, 1978.

 photo DSC_0439ArmandoZonderTitel2010.jpg

Armando, Zonder titel, 2010.


Buiten staat er ook nog keramiek.
Het weer was niet geweldig maar toch een paar foto’s gemaakt.

 photo DSC_0441Sterrebeelden.jpg

Volgens mij zijn dit sterrenbeelden.

 photo DSC_0443HansVanBentemEVEEroticVenusEvil2003.jpg

Hans van Bentem, E.V.E. (Erotic Venus Evil) 2003.

 photo DSC_0444HansVanBentemEVEEroticVenusEvil2003Detail.jpg

Hans van Bentem, detail met de slang.