De stad Metz

Naar Metz ging ik met de trein.
Dus van Breda, via Rotterdam, Brussel en Luxemburg.

 photo WP_20170609_001DePrachtigeSchaduwenOpStationRotterdam.jpg

Iedere keer als ik het station in Rotterdam bezoek word ik weer overvallen door de prachtige schaduwen die het dak en de constructie werpen op de treinen en de perrons.


 photo DSC_2269HetStation.jpg

Kom je dan aan in Metz, dan kom je in het station dat er uit ziet als een kathedraal.


 photo DSC_2270Paardehoofd.jpg

Het gebouw is rijk versierd aan binnen- en buitenkant. Zoals hier met een paardenhoofd.


 photo DSC_2271.jpg

De gevel is indrukwekkend.


 photo DSC_2272.jpg


Wikipedia:

Om Metz te “germaniseren”, liet Keizer Wilhelm II een nieuw district creëren in een mengelmoes van Duitse stijlen. Als station was het onderdeel van het Schlieffen plan, waarbij het noodzakelijk was om de troepen van Frankrijk tot Rusland te transporteren in slechts 24 uren.

 

Het station is een 350 meter lang Neoromaans bouwwerk dat gebouwd werd tussen 1905 en 1908 door de Duitse architect Jürgen Kröger. Het station doet denken met zijn 40 meter hoge klokkentoren (naar verluidt door de Keizer zelf ontworpen) aan een kerkgebouw, en de aankomsthal doet denken aan dat van een paleis. Men speelt hier verder op in, met het gebruik van standbeelden van o.a. ridder Roeland, en glasramen van o.a. keizer Karel de Grote. Ook werd er een appartement voor de Keizer in het station ingericht, dat nu dienstdoet als kantoor.


 photo DSC_2273.jpg


 photo DSC_2274.jpg


 photo DSC_2275.jpg

De foto’s heb ik gemaakt op de ochtend dat ik het Centre Pompidou Metz ging bezoeken. Het museum gaat om 10:00 uur open dus tussen ontbijt en museumbezoek was er voldoende tijd. Het hotel lag aan de kant van het centrum van Metz terwijl Centre Pompidou Metz aan de andere kant van het spoor ligt.


 photo DSC_2276.jpg

Dit is een foto van een kapiteel in het station.


 photo DSC_2288HetDakVanVentrePompidouMetzVanafDeDerdeVerdieping.jpg

In het Centre Pompidou Metz heb ik nog wat foto’s gemaakt die eigenlijk geen relatie hebben met de tentoonstellingen. Zoals hier de dakconstructie, gezien vanaf een balkon op de derde verdieping in het museum.


 photo DSC_2289VerreBlikOpErnestoNeto.jpg

Vandaar had ik een uitzicht op het werk van Ernesto Neto.


 photo DSC_2318ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg

Vanuit de benedenverdieping ziet ‘Leviathan main toth’ van Ernesto Neto er zo uit.


 photo DSC_2319ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg


 photo DSC_2364InHetCentrumVanMetz.jpg

In het centrum in Metz kom je bijvoorbeeld zulke straatjes tegen.


 photo WP_20170609_004MetzInDeAvond.jpg

Zo kan het er in de avond uitzien.


 photo WP_20170609_005MetzInDeAvond.jpg

Het was er goed toeven.


 photo DSC_2365EenKleinereKerkInMetz.jpg

De stad kent een oude Christelijke, katholieke traditie. Hier het interieur van een kerk in Metz.


 photo DSC_2367DeKathedraalVanMetz.jpg

De kathedraal overheerst de oude binnenstad. Het is een fantastisch gebouw. Groot, prachtig ingericht. Een mooie schatkamer kun je in de kerk gaan bekijken en de gebrandschilderde ramen en het beeldhouwwerk zijn fantastisch.


Wikipedia:

De Kathedraal Saint-Étienne van Metz in Metz is de kathedraal van het bisdom Metz.
In de middeleeuwen vormde Metz en omgeving het kleine prinsbisdom Metz.
De kathedraal werd in de veertiende eeuw gevormd door twee kerken samen te voegen: het schip van Saint-Étienne (13e eeuw) werd verbonden met de noordzijde van een oudere romaanse kerk.
In de vijftiende eeuw werden een transept en een koor toegevoegd. Het schip is het op twee na hoogste in Frankrijk: 41,41 m. Alleen de Notre-Dame d’Amiens (42,3 m) en de kathedraal van Beauvais (48,5 m) zijn hoger.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetz.jpg

De buitenkant van de kathedraal is rijk versierd.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetzDeGevelIsHeelRijkVersierd.jpg

Bijvoorbeeld met deze waterspuwers. Hier zie je een detal van de vorige foto.


 photo DSC_2369HetLaatsteOordeelMetVeelHeiligenAlsIngang.jpg

De ingang van de kathedraal met een Laatste Oordeel en heel veel heiligen.


 photo DSC_2370ChristusAlsDeBron.jpg

Je treft er een hele reeks kleine figuren aan. Wat ze precies voorstellen weet ik niet. Dus bedacht ik zelf maar een aantal titels. Hier bijvoorbeeld: Christus als bron.


 photo DSC_2371JustitieOfBlindVertrouwen.jpg

Justitie of blind vertrouwen.


 photo DSC_2372DeVeleGezichtenVanDeMens.jpg

De vele gezichten van de mens.


 photo DSC_2373VurigDraakje.jpg

Vurig draakje van de hel.


 photo DSC_2374.jpg


 photo DSC_2375DeKathedraalIsEnorm.jpg

De kathedraal is enorm. Als onderdeel van de schatkamer zie je maquettes van de grote kerken van Frankrijk. Denk Notre Dame, de kathedraal van Reims enz.


 photo DSC_2376JacquesVillon1957DeVazenMetWaterOpDeBruiloftInKana.jpg

De ramen zijn fantastisch. hier een van de gebrandschilderde ramen van Jacques Villon, gemaakt in 1957. Het raam toont de vazen gevuld met water die op de bruiloft in Kana omgezet worden door Christus tot wijn.


Wikipedia:

Jacques Villon (Damville, 31 juli 1875 – Puteaux, 9 juni 1963) was een Frans kunstschilder.
Zijn eigenlijke naam was Gaston Duchamp.
Duchamp was de oudste uit een kunstenaarsgezin van zes kinderen, waaronder zijn broers Raymond Duchamp-Villon, beeldhouwer, Marcel Duchamp, schilder, en zijn zus Suzanne Duchamp, schilderes.
In 1894 nam Gaston als pseudoniem de naam over van zijn geliefde dichter.
Hij liet zich voortaan Jacques Villon noemen.
Hij gaf heel jong zijn studies in de rechten op, om de artistieke weg op te gaan.
Hij kreeg een eerste tekenopleiding in Montmartre, in het atelier van Cornon, waar hij Henri Toulouse-Lautrec ontmoette.
Invloeden van deze, van Théophile Steinlen, van Jean-Louis Forain of van de Nabis ontgingen Villon niet.
In 1906 vestigde hij zich in Puteaux en waagde hij zich aan een voorzichtig cézanniaans kubisme.
In het atelier van Puteaux ontpopte Villon zich vanaf 1911 als de voortrekker van de Section d’or-groep, met zijn broers, met Albert Gleizes, met František Kupka, met Albert Metzinger, met Francis Picabia en met Fernand Léger.
Binnen deze Puteaux-groep vierde een synthetisch kubisme hoogtij.
In 1912 werden al zijn ingebrachte doeken verkocht aan het Amerikaanse publiek op de Armory Show.
In 1956 kreeg hij de opdracht tot het uitwerken van de kartons voor 5 glasramen in de Sacré-Coeur-kapel van de kathedraal te Metz.
Villon noemde zichzelf Cubiste impressionniste (impressionistisch kubist).
Hij overleed op 87-jarige leeftijd.


 photo DSC_2378MarcChagall.jpg

Maar er zijn ook ramen die gemaakt/geinspireerd zijn door Marc Chagall. Je herkent direct zijn typisch kleurgebruik en de manier waarop figuren worden weergegeven.


 photo DSC_2381MarcChagall.jpg


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968.jpg

Dit is een set ramen die Marc Chagall heeft uitgevoerd met het glazeniersechtpaar Charles Marcq en Brigitte Simon in de periode 1958 – 1968. Van hen kon ik niet veel informatie vinden op het internet in een andere taal dan Frans.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail01.jpg

Nu volgen er een aantal details van de vorigge foto.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail02.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail03.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail04.jpg


 photo DSC_2384OudereGebrandschilderdeRamen.jpg

Dit is een voorbeeld van de oudfere en meer traditionele gebrandschilderde ramen.


 photo DSC_2385HetGroteRozet.jpg

Het grote rozet.


 photo DSC_2387.jpg


 photo DSC_2389.jpg


 photo DSC_2390HetLaatsteOordeelMetRechtsDeMuilVanDeHel.jpg

Bij een andere uitgang zie je weer het laatste oordeel en ook hoe de verdoemden opgegeten worden door de muil van de hel.


 photo DSC_2391.jpg


 photo DSC_2392DeWaterspuwers.jpg

Waterspuwers.


 photo DSC_2393SteunberenVanDeKathedraal.jpg

De grote steunberen die het mogelijk maakten zo hoog en zo transparant te kunnen bouwen.


 photo DSC_2394NooitEerderGezien.jpg

Dit vond ik fascinerend. Dit is maar een stukje van het beeldhouwwerk tegen de zijgevel van de kathedraal. Ik heb geen idee wat het moet voorstellen.


 photo DSC_2395DitKanIkMoeilijkPlaatsen.jpg

Dit is een ander deel. Vooral die gordijnen vond ik apart.


 photo DSC_2396WaterspuwerInDeVormVanEenRund.jpg

Een waterspuwer in de vorm van een rund.


 photo DSC_2397.jpg


 photo DSC_2398HoogTegenDeKathedraalIsNogEenKruisVerstopt.jpg

Aan de zijgevel van de kathedraal is nog een kruis ‘verstopt’.


 photo DSC_2399.jpg


 photo DSC_2400.jpg


 photo DSC_2401.jpg

De kathedraal domineert de oude stad.


 photo DSC_2402ZomaarEenGevelVersieringGemaaktDoorMuel.jpg

Zomaar een gevel in de binnenstad van Metz. De gevels zijn de moeite waard om te bekijken. Deze versiering is gemaakt door iemand met de naam Muel.


 photo DSC_2403MuelFecit.jpg

Muel Fecit, ‘gemaakt door Muel’. Volgens mij gaat het hier om André MUEL, Architecte messin 1816 – 1886. Mijn foto is van de gevel van Hôtel de Bollemont, 1, Rue Pierre Hardie.


Advertenties

Musicircus. Masterpieces from the Centre Pompidou Collection

Het Centre Pompidou viert dat het 40 jaar bestaat en
organiseert daarom tentoonstellingen en andere evenementen
in heel Franklrijk. Zo ook in Metz.
De tentoonstelling in Metz gaat uit van muziek, ritme,
als inspiratiebron voor kust.

De entree van de tentoonstelling is indrukwekkend.
Eigenlijk moet ik het niet vertellen, maar ja.
Dan maar de komende regels even niet lezen.
Je gaat de tentoonstelling binnen via een normale deur.
De eerste ruimte is vrij donker.
Daar hangt midden in de ruimte, prachtig uitgelicht (de belichting
van deze tentoonstelling verdiend vermeld te worden want
die is uitzonderlijk goed!) een werk van de kunstenaar Wassily Kandinsky.

De felle, lichte kleuren knallen in je gezicht.
Het maakt een overweldigende indruk.
Als ik er nu aan terugdenk krijg ik nog koude rillingen
en gaan de haren op mijn armen rechtop staan.
Schitterend!

 photo DSC_2320Kandinsky.jpg

Wassily Kandinsky, Yellow-Red-Blue, 1925, oil on canvas.


De meeste foto’s die ik van de tentoonstelling maakte
zijn groepen foto’s.
Soms omdat je anders geen indruk van bijvoorbeeld
een lichtkunstwerk kunt krijgen.

 photo DSC_2321OlafurEliassonReageertOpSoniaDelauney.jpg

Het eerste werk is van Olafur Eliasson. Een eigentijdse kunstenaar die hier met een lichtkunstwerk reageert op een werk van Sonia Delauney. Het werk van Sonia Delauney zie je hier midden achter tegen de muur hangen. Rechts op de muur zie je een projectie die gevormd wordt door lichten en voorwerpen die links (soms naast deze foto) hangen. De lichten en de voorwerpen (spiegels, metalen schijven) bewegen en daarom bewegen de projecties voor een deel ook constant. Je beeld verandert dus steeds.


 photo DSC_2322OlafurEliasson.jpg

Hier zie je een lichtbron die net te zien was en de spriraal en spiegelde schijven.


 photo DSC_2323OlafurEliasson.jpg

 photo DSC_2324OlafurEliasson.jpg

 photo DSC_2325OlafurEliasson.jpg

Olafur Eliasson en Sonia Delauney. Vaak vind ik het confronteren van werk van kunstenaar 1 met werk van kunstenaar 2 niet zo geslaagd. Maar hier is het super geslaagd.


 photo DSC_2326Calder.jpg

Deze mobile van Calder is prachtig belicht. Het geeft zo’n mooie wisselwerking tussen het werk en zijn schaduw.


 photo DSC_2327MakerOnbekend.jpg

De maker van dit complexe lichtkunstwerk mety meerdere lichtbronnen en heel veel spiegels, is mij onbekend. Het ontbreken van een catalogus in een andere taal dan Frans is daaraan schuldig.


Dan komt er een werk van Yves Klein.
Er was ook een projectie waarop te zien is hoe dit werk
tot stand gekomen is.
Het werk is uit 1960. Het heet ‘Anthropometrie de l’epoque bleue’.
De film begint met een Yves Klein die als dirigent optreedt
voor een klein kamerorkest. De stemmige muziek vormt de
achtergrond van deze vernissage.
Even later zie je het publiek, mannen in pak, vrouwen keurig gekleed.
Dan begint het deel van de kunstenaar zelf.
Nou ja, zelf.
Er verschijnen een aantal blote dames die zich insmeren in blauwe verf
waarmee ze vervolgens afdrukken maken tegen de muur en op de grond.

 photo DSC_2328MetOrkestYvesKleinAnthropomeacutetrieDeJEpoqueBleue1960.jpg

Met orkest.


 photo DSC_2329YvesKleinAnthropomeacutetrieDeJEpoqueBleue1960.jpg

Insmeren.


 photo DSC_2331YvesKleinAnthropomeacutetrieDeJEpoqueBleue1960.jpg

Afdrukken maken.


 photo DSC_2332YvesKleinAnthropomeacutetrieDeJEpoqueBleue1960.jpg

Met een afsluitende toelichting aan de aanwezigen.


 photo DSC_2333YvesKleinAnthropomeacutetrieDeJEpoqueBleue1960.jpg

De film ‘Anthropometrie de l’epoque bleue’ is op YouTube te zien. Daar vond ik direct twee versies. Een in kleur en een in zwart/wit zoals de film op de tentoonstelling.


 photo DSC_2334YvesKlein.jpg

Dit is het werk wat bij de film hing. Dit werk van Yves Klein is er een uit een serie.


 photo DSC_2335MakerOnbekend.jpg

De maker van dit werk ken ik niet. Dit is een grote opstelling met zilverkleurige, spiegelende en bewegende schijven die een geluid voortbrengen.

 photo DSC_2336MakerOnbekend.jpg


 photo DSC_2337SolLeWittMetEenBalletfilmOpDeMuurHelaasNietZichtbaarOpDeFoto.jpg

Hier probeert men een werk van Soll LeWitt een wisselwerking aan te laten gaan met een ballet. Het ballet werd op de muur rechts geprojecteerd maar is hier niet te zien vanwege de lichtomstandigheden.


Al bij al, een heel geslaagde tentoonstelling.
Men had zich er veel makkelijker af kunnen maken maar
dit is gewoon een heel geslaagde tentoonstelling geworden.
We want more.

Fernand Léger. Beauty is everywhere.

Schoonheid is overal.
Dat is het motto dat goed past bij de kunst van Fernand Leger.
Niet alleen romantische plaatjes maar ook bijvoorbeeld machines
hebben een schoonheid. Dat zie je terug in zijn werk.
in Metz is op dit moment een tentoonstelling aan de gang
over zijn werk: doeken, films, keramiek, grafische ontwerpen,
theaterkostuums, decors, architectuur, enz.

Het was voor mij de eerste keer een tentoonstelling te zien
die alleen maar over werk van Fernand Leger gaat.
Dit was mijn reden om naar Metz te gaan en de tentoonstelling
viel niet tegen.

De catalogus is een groot boek. Stevige kaft.
Papier niet glanzend maar stevig.

 photo WP_20170614_002FernandLegerBeautyIsEverywhereCatalogus.jpg

Catalogus Fernand Leger, Beauty is everywhere. Helaas alleen in het Frans te verkrijgen.


 photo WP_20170614_004CatalogusMetLaNoce.jpg

Hier ligt de catalogus open bij mijn eerste foto. Door de catalogus heb ik alle namen van de kunstwerken. Het was behoorlijk donker in de ruimtes en dat maakt het maken van foto’s moeilijk.


 photo DSC_2338FernandLegerLaNoce1911-1912HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, La Noce, 1911 – 1912, huile sur toile.


 photo DSC_2339FernandLegerLePartieDeCartes1917HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Le partie de cartes, 1917, huile sur toile.


 photo DSC_2341FernandLegerElementMecanique1924HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Element mecanique, 1924, huile sur toile.


 photo WP_20170614_007FernandLegerLeMecanicien1918HuileSurToile.jpg

Fernand LegerLe,. Mecanicien, 1918, huile sur toile.


 photo DSC_2343FernandLegerNatureMorteABC1927HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Nature morte A B C, 1927, huile sur toile.


 photo WP_20170614_009CharlotCubiste1924ElementEnBoisPaintsEtLaquesInspiratieOAANightInTheShowCharlesChaplin1915.jpg

Fernand Leger, Charlot Cubiste, 1924, element en bois paints et laques. Leger werd enorm aangestoken door een film van Charles Chaplin. Een deel van die film was op de tentoonstellimng te zien maar de volle 24 komische minuten zijn op Youtube ook te zien. Een aanbeveling: A night in the show, Charles Chaplin, 1915.


 photo DSC_2348ImagesMobilesFernandLegerDudletMurphy.jpg

Fernand Leger maakte ook samen met Dudley Murphy een eigen film: Images Mobiles. ook van die film waren stukken te zien. Machines krijgen daarin veel aandacht.

 photo DSC_2349ImagesMobilesFernandLegerDudletMurphy.jpg


 photo DSC_2351FernandLegerLesTroisMusiciens1930HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Les trois musiciens, 1930, huile sur toile.


 photo DSC_2352FernandLegerLaDanse1929HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, La Danse, 1929, huile sur toile. Let vooral op de houding van deze danseressen.


 photo DSC_2354FernandLegerCompositionAuxTroisFigures1932HuileSurToile.jpg

Want die identieke houding komt hier weer terug: Fernand Leger, Composition aux trois figures, 1932, huile sur toile.


 photo DSC_2355FerenandLegerLesAcrobatesEnGris1942-1944HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Les Acrobates en gris, 1942 – 1944, huile sur toile.


 photo DSC_2356FernandLegerLaLecture1924HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, La Lecture, 1924, huile sur toile. een schilderij waarin het lezen van een boek centraal staat. Prachtig toch?


 photo DSC_2358FernandLegerLArbre1925HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, L’Arbre, 1925, huile sur toile.


 photo DSC_2360FernandLegerSansTitreLampeEtFleur1951BasReliefEnTerreCuiteADecorEmaille.jpg

Fernand Leger, Sans titre (Lampe et fleur), 1951, bas-relief.


 photo DSC_2361FernandLegerLesLoisirsHommageALouisDavid1948-1948HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Les loisirs (Hommage a Louis David), 1948 – 1949, huile sur toile.


 photo DSC_2362FernandLegerLesConstructeurs1950HuileSurToile.jpg

Fernand Leger, Les Constructeurs, 1950, huile sur toile.


Infinite Garden. From Giverny to Amazonia. Oneindige tuin. Van Giverny tot de Amazone

Wikipedia:

Giverny is vooral bekend geworden als woonplaats van de impressionistische schilder Claude Monet.
Monet woonde in Giverny van 1883 tot zijn dood in 1926. Hij schilderde er vooral zijn tuin;
zijn schilderijen van de vijver met waterlelies en de Japanse brug behoren tot zijn bekendste werken.

 photo ClaudeMonetBassinAuxNympheacuteas1899.jpg

Claude Monet, Bassin aux nympheas, 1899.


Vooral voor Fransen zijn de schilderijen die Claude Monet
in zijn tuin in Giverny maakte, heel bekend.
Ze zijn een begrip.
Dat is eigenlijk zo voor de hele kunstwereld.

De tentoonstelling Infinite Garden in het Centre Pompidou in Metz
geeft een heel uiteenlopend beeld van een tuin.
Niet van een tuin als een georganiseerd geheel maar gaat
juist in op al die andere aspecten van de tuin.
Dat levert een hele brede reeks kunstwerken op van zadenverzamelaars,
glaswerk, enorme paddestoelen, de plant als vluchteling,
de voortplanring, de kunstmatige tuin, de kleurrijke tuin,
de schrijvershut, noem maar op.

Tijdens de tentoonstellimng heb ik wat foto’s gemaakt met het plan
de catalogus te kopen. Ik zou dan niet de namen van de
kunstenaars hoeven te onthouden en de werken die niet te fotogradferne
waren vanwege het beperkte licht, zouden dan wel uit het boek komen.
Maar ondanks dat de teksten op de tentoonstelling in drie talen zijn
(Frans, Duits en Engels) kent men voor de catalogi maar 1 taal: Frans.
Heel, heel jammer.

De tentoonstellimng is de moeite waard.
Die moeite is niet beperkt bij een treinreis vanuit Nederland naar Metz.
In tijd, het beroep dat op je geduld wordt gedaan en in geld.
Genoeg gezeurd, de werken.

 photo DSC_2290ErnestoNetoLeviathanMainToth2005.jpg

Dit grote werk van Ernesto Neto, Leviathan Main Toth uit 2005, hangt in de hal van het museum. Daar heb ik een kleine reeks foto’s van gemaakt. Die volgen later nog. Maar dit en nog een ander werk zijn onderdeel van de tentoonstelling.


 photo DSC_2291BoekenOverBotanica.jpg

Er was gelukkig ook plaats voor een paar voorbeelden van de vele boeken die over Botanica in de jaren verschenen zijn. Met prachtige, kleurrijke afbeeldingen.


 photo DSC_2292MaxErnst.jpg

Max Ernst.


 photo DSC_2294DansPlatformMarthaGraham.jpg

Wie de maker van deze dansvloer is weet ik niet. Ik begreep van de tekst dat deze vloer met planten nog gebruikt is als dansvloer door Martha Graham. Daar waren ook foto’s van.


 photo DSC_2295GlaswerkMetFloraleMotieven.jpg

Geen idee wie de maker(s) van dit glaswerk, met florale motieven, is.


 photo DSC_2297KleurrijkeFotocollagesVanVooralBloemen.jpg

Opnieuw hier geen maker bekend bij mij. Maar ik hoop dat deze foto’s aangeven hoe breed of hoe groot de oneindige tuin in Metz is. Van romantische tot bizarre beelden.


 photo DSC_2298DerekJarman.jpg

Eeen handschrift van de filmer Derek Jarman. Van hem is een hele ruimte met fot’s en films te zien.


 photo DSC_2300TetsumiKudo.jpg

Tetsumi Kudo, Grafted Garden, pollution cultivation nouvelle ecologie, 1970 – 1971.

De foto is niet zo best daarom deze foto uit de documentatie rond de tentoonstelling:

 photo TetsumiKudoGraftedGardenPollutionCultivationNouvelleEcologie19701971.jpg


 photo DSC_2306RichardLong.jpg

Richard Long.


 photo SimonStarlingIslandForWeeds2003.jpg

Simon Starling, Island for weeds, 2003.

Dit gaat over de status van planten.
Weeds, onkruid, zijn misschien wel ongewenste planten.
Maar wat is ongewenst.
Er zijn streken in de wereld waar we de rhodondendron zien
als een sierplant.
In Schotland kwam de plant niet voor, werd ingevoerd,
overwoekerd de originele planten en wordt nu als ongewenst
onkruid aangekeken.
Starling maakt een soort vluchtelingenboot als veilige plaats
voor onkruid.


 photo DSC_2311MarioMerzTavoloASpiraleInTubolareDiFerroPerFestinoDiGiornaliDatatiIlGiornoDelFestino.jpg

Mario Merz, Tavolo a spirale in tubolare di ferro per festino di giornali datati il giorno del festino.


 photo DSC_2313DavidMedallaCloudCanyonsBahaghari1968-2016.jpg

Deze kokers met schuim, de schuim wordt in de koker gemaakt en komt er dan aan de bovenkant uit. Sommige blijven mooi de vorm van de koker aanhouden. Het ruikte heerlijk. David Medalla, Cloud Canyons (Bahaghari), 1968 – 2016.


 photo DSC_2315ErnestoNetoFlowerCrystalPower2014.jpg

Nog een werk van Ernesto Neto, Flower crystal power, 2014. Een soort grote bloem waar je in kunt zitten.


 photo DSC_2317ErnestoNetoFlowerCrystalPower2014.jpg

Ernesto Neto, Flower crystal power, 2014.


Centre Pompidou Metz

Dit weekend ben ik in Metz geweest.
Er is daar een dependance van het Centre Pompidou.
Dat museum bestaat 40 jaar en daarom zijn er in
Frankrijk het hele jaar speciale tentoonstellingen en evenementen.
Zo ook in Metz.
Daar is nu een tentoonstelling over het werk van
Fernand Léger. Daar ben ik voor gegaan.
Maar vandaag eerst het gebouw Centre Pompidou Metz.
Het is een prestigeus gebouw, wat niet wil zeggen dat het mooi
is of goed. Dat zie je dan ook in Metz.
Het gebouw is in 2010 geopend.

 photo DSC_2279CentrePompidouMetz.jpg

Dit is het gebouw uit de verte. Het dak is vormeloos en de piek erop vind ik niet echt geslaagd. Er zijn door de architecten vast allerlei verhalen over te vertellen maar behalve een bijzondere houten constructie onder het dak heb ik niets kunnen beleven in het gebouw waarvan ik dacht: ‘Inderdaad, dat had alleen onder deze architectuur gekunt’.


 photo DSC_2280CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou Metz. De architecten: de Japanse architect Shigeru Ban en de Frans architect Jean de Gastines, geassisteerd door Philip Gumuchdjian, zul je dan ook niet vaak tegen komen in artikelen over architectuur.


 photo DSC_2281CentrePompidouMetz.jpg

De houten constructie die het dak van het Centre Pompidou in Metz draagt is indrukwekkend.


 photo DSC_2282CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2283CentrePompidouMetz.jpg

Het is zeker niet klein.


 photo DSC_2284CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2285CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2286CentrePompidouMetzGolvendeTuin.jpg

Er ligt een golvende tuin tegen het Centre Pompidou in Metz. Maar de omgeving is nogal schraal: beton, kapot beton en dat is het.


 photo DSC_2287CentrePompidouMetz.jpg

Gelukkig waren de tentoonstellingen beter. Ik ging er voor 1 speciaal: Fernand Léger. Beauty is everywhere. De andere waren: ‘Infinite Garden. From Giverny to Amazonia’ en ‘Musicircus. Masterpieces from the Centre Pompidou Collection’.


 photo DSC_2288CentrePompidouMetzUitzichtVanafDeDerdeVerdiepingInHetGebouw.jpg

Van binnen. Vanaf de derde etage ziet het er bijvoorbeeld zo uit.