Boek Behoud Bericht inbinden

Naast de tijdschriften maak ik een extra katern
waarin de losse inlegvellen van de tijdschriften bewaard gaan worden.
Om compleet te blijven, om mezelf extra mogelijkheden te geven te oefenen
in boekbinden en het maken van illustraties (zonder tekenvaardigheden).

Het extra katern krijgt een soort omslag die ik voorzie van
een gelli plate illustratie. Daarvoor had ik een sjabloon gemaakt.

 photo WP_20170621_015MetGelliPlate.jpg

Na het afdrukken van de Gelli plate ziet de omslag er als volgt uit.


 photo WP_20170621_018KaftVanBijlageIsGereed.jpg

Dan met de hand de tekst bijlage ingevoerd en het katern is gereed om in te binden.


 photo WP_20170621_020HetBoekjeInMijnSnijmachine.jpg

Ik heb al een tijdje een Ideal snijmachine maar nog geen situatie aan de hand gehad waarbij ik hem ook echt kon gebruiken. Nu het boekblok gaat bestaan uit 5 tijdschriften, een extra katern en 2 extra bladen, doet zich de eerste kans voor het boekje eens op maat te snijden. Hier ligt het boek in de snijmachine.


 photo WP_20170621_019MijnEersteBoekGesnedenMetMijnSnijmachineWrerktPrima.jpg

Dit is het snij-afval. Ik ben tevreden. Dat ging erg goed. Het pas geslepen mes doet goed zijn werk.


 photo WP_20170621_021IkHaalDeNietjesErWelUit.jpg

Alle instructies ga ik niet opvolgen van Johan Potgieter. Ik snap dat als je de nietjes er in laat zitten, dat het inbinden dan makkelijker is, maar dat weegt wat mij betreft niet op tegen het risico van roestende nietjes op termijn. Ik haal de nietjes er dus uit.


Boekvondst

Een echte boekvondst.
In een boek dat ik een tijdje terug kocht vond ik deze kaart.

 photo DSC_2156RijksmuseumVoorVolkskundeHetNederlandsOpenluchtmuseumArnhemPapierscheppenInDePapiermolenVeluwe.jpg

De kaart had als omschrijving: Rijksmuseum voor Volkskunde. Het Nederlands Openluchtmuseum Arnhem: Papierscheppen in de papiermolen. Veluwe (Gelderland). De datum waarop de kaart verstuurd is kan ik denk ik nog wel achterhalen. Met het blote oog lijkt de datum van de stempel 28 VII 87 te zijn. De titel van het boek was: ‘Handleiding Boekbinden’ van A. M. Küppers. Mijn versie van dit boek is de vierde herziene druk uit 1939.


Boek Behoud Bericht inbinden

Pas geleden kocht ik drie jaargangen van het blad
Boek Behoud Bericht. Een niet meer bestaand blad over boekbinden.
Formaat A5.
De losse delen wil ik inbinden tot 1 boek.
Toevallig staat in een van de jaargangen (ik meen 2006)
een artikel over het inbinden van tijdschriften.
Het is geschreven door iemand met de naam Potgieter.
Ik heb al eerder tijdschriften ingebonden, op eigen wijze.
Nu ga ik de instructies volgen. Nou ja, niet helemaal.

 photo WP_20170618_001 2006JaargangBoekBehoudBerichtEnInlegvellen.jpg

Dhr. Potgieter adviseerde alle losse bladen weg te gooien. Dat vind ik niet zo’n goed idee. Ik maak een extra katern waar ik de reclamefolders en inschrijfkaarten inklem door op de hoeken een insnijding te maken in het papier dat het nieuwe katern vormt. Ik moet dan wel wat van de losse inlegvellen afsnijden. Die zijn namelijk ook allemaal uit A4 gevouwen. Net te groot voor mijn oplossing.


 photo WP_20170618_002ExtraKaternVoorInlegvellen.jpg

Hier zie je een inschrijfkaart ingeklemd in het nieuwe, extra katern. De methode die Dhr. Potgieter beschrijft moet het mogelijk maken het boek op alle pagina’s helemaal open te leggen. Dat vind ik interessant.


 photo WP_20170618_003SjabloonBijlage.jpg

Maar ik wil de bijlage nog wel voorzien van een illustratie die duidelijk moet maken waar het om gaat in dat katern. Daarom heb ik eerst een sjabloon gemaakt van het woord Bijlage. Eens zien wat dat brengt in combinatie met de gelli plate techniek. Hier de nog lege katernomslag en daaronder het sjabloon.


Toevoeging, 22/06/2017:
Dhr. Potgieter en het artikel.
Het gaat om het volgende.
In Boek Behoud Bericht, 17e jaargang, nummer 1,
van 1 januari 2006 staat een artikel met als titel:
‘Het binden van tijdschriften’ dfat geschreven is door
Johan Potgieter.
Deze meneer is geboren in Zuid Afrika en woonde in 2006
in Minnesota in de USA.
De website die bij het artikel vermeldt staat is:
http://www.johan-potgieter.com

Fladderboek gereed

Het Fladderboek was al af maar had nog geen inhoud.
Het laatste wat ik nog moest doen was een korte tekst scvhrijven,
die printen, uitsnijden en inplakken.

 photo WP_20170617_008FladderboekTekstenEnMal.jpg

Hier ligt het fladderboek. De vier pagina’s tekst (4,5 bij 4,5 centimeter) liggen erbij net als de mal die ik ga gebruiken om alle tekst en illustraties op een juiste manier in te plakken.


 photo WP_20170617_009FladderboekBajesplanten.jpg

Hier gaat de eerste pagina: Bajesplanten, het fladderboek in.


 photo WP_20170617_010FladderboekMetillustratiesEnTekst.jpg

Het boek is gevuld met tekst en illustraties.


 photo WP_20170617_011FladderboekIsGereed.jpg

Nu maar fladderen.


De stad Metz

Naar Metz ging ik met de trein.
Dus van Breda, via Rotterdam, Brussel en Luxemburg.

 photo WP_20170609_001DePrachtigeSchaduwenOpStationRotterdam.jpg

Iedere keer als ik het station in Rotterdam bezoek word ik weer overvallen door de prachtige schaduwen die het dak en de constructie werpen op de treinen en de perrons.


 photo DSC_2269HetStation.jpg

Kom je dan aan in Metz, dan kom je in het station dat er uit ziet als een kathedraal.


 photo DSC_2270Paardehoofd.jpg

Het gebouw is rijk versierd aan binnen- en buitenkant. Zoals hier met een paardenhoofd.


 photo DSC_2271.jpg

De gevel is indrukwekkend.


 photo DSC_2272.jpg


Wikipedia:

Om Metz te “germaniseren”, liet Keizer Wilhelm II een nieuw district creëren in een mengelmoes van Duitse stijlen. Als station was het onderdeel van het Schlieffen plan, waarbij het noodzakelijk was om de troepen van Frankrijk tot Rusland te transporteren in slechts 24 uren.

 

Het station is een 350 meter lang Neoromaans bouwwerk dat gebouwd werd tussen 1905 en 1908 door de Duitse architect Jürgen Kröger. Het station doet denken met zijn 40 meter hoge klokkentoren (naar verluidt door de Keizer zelf ontworpen) aan een kerkgebouw, en de aankomsthal doet denken aan dat van een paleis. Men speelt hier verder op in, met het gebruik van standbeelden van o.a. ridder Roeland, en glasramen van o.a. keizer Karel de Grote. Ook werd er een appartement voor de Keizer in het station ingericht, dat nu dienstdoet als kantoor.


 photo DSC_2273.jpg


 photo DSC_2274.jpg


 photo DSC_2275.jpg

De foto’s heb ik gemaakt op de ochtend dat ik het Centre Pompidou Metz ging bezoeken. Het museum gaat om 10:00 uur open dus tussen ontbijt en museumbezoek was er voldoende tijd. Het hotel lag aan de kant van het centrum van Metz terwijl Centre Pompidou Metz aan de andere kant van het spoor ligt.


 photo DSC_2276.jpg

Dit is een foto van een kapiteel in het station.


 photo DSC_2288HetDakVanVentrePompidouMetzVanafDeDerdeVerdieping.jpg

In het Centre Pompidou Metz heb ik nog wat foto’s gemaakt die eigenlijk geen relatie hebben met de tentoonstellingen. Zoals hier de dakconstructie, gezien vanaf een balkon op de derde verdieping in het museum.


 photo DSC_2289VerreBlikOpErnestoNeto.jpg

Vandaar had ik een uitzicht op het werk van Ernesto Neto.


 photo DSC_2318ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg

Vanuit de benedenverdieping ziet ‘Leviathan main toth’ van Ernesto Neto er zo uit.


 photo DSC_2319ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg


 photo DSC_2364InHetCentrumVanMetz.jpg

In het centrum in Metz kom je bijvoorbeeld zulke straatjes tegen.


 photo WP_20170609_004MetzInDeAvond.jpg

Zo kan het er in de avond uitzien.


 photo WP_20170609_005MetzInDeAvond.jpg

Het was er goed toeven.


 photo DSC_2365EenKleinereKerkInMetz.jpg

De stad kent een oude Christelijke, katholieke traditie. Hier het interieur van een kerk in Metz.


 photo DSC_2367DeKathedraalVanMetz.jpg

De kathedraal overheerst de oude binnenstad. Het is een fantastisch gebouw. Groot, prachtig ingericht. Een mooie schatkamer kun je in de kerk gaan bekijken en de gebrandschilderde ramen en het beeldhouwwerk zijn fantastisch.


Wikipedia:

De Kathedraal Saint-Étienne van Metz in Metz is de kathedraal van het bisdom Metz.
In de middeleeuwen vormde Metz en omgeving het kleine prinsbisdom Metz.
De kathedraal werd in de veertiende eeuw gevormd door twee kerken samen te voegen: het schip van Saint-Étienne (13e eeuw) werd verbonden met de noordzijde van een oudere romaanse kerk.
In de vijftiende eeuw werden een transept en een koor toegevoegd. Het schip is het op twee na hoogste in Frankrijk: 41,41 m. Alleen de Notre-Dame d’Amiens (42,3 m) en de kathedraal van Beauvais (48,5 m) zijn hoger.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetz.jpg

De buitenkant van de kathedraal is rijk versierd.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetzDeGevelIsHeelRijkVersierd.jpg

Bijvoorbeeld met deze waterspuwers. Hier zie je een detal van de vorige foto.


 photo DSC_2369HetLaatsteOordeelMetVeelHeiligenAlsIngang.jpg

De ingang van de kathedraal met een Laatste Oordeel en heel veel heiligen.


 photo DSC_2370ChristusAlsDeBron.jpg

Je treft er een hele reeks kleine figuren aan. Wat ze precies voorstellen weet ik niet. Dus bedacht ik zelf maar een aantal titels. Hier bijvoorbeeld: Christus als bron.


 photo DSC_2371JustitieOfBlindVertrouwen.jpg

Justitie of blind vertrouwen.


 photo DSC_2372DeVeleGezichtenVanDeMens.jpg

De vele gezichten van de mens.


 photo DSC_2373VurigDraakje.jpg

Vurig draakje van de hel.


 photo DSC_2374.jpg


 photo DSC_2375DeKathedraalIsEnorm.jpg

De kathedraal is enorm. Als onderdeel van de schatkamer zie je maquettes van de grote kerken van Frankrijk. Denk Notre Dame, de kathedraal van Reims enz.


 photo DSC_2376JacquesVillon1957DeVazenMetWaterOpDeBruiloftInKana.jpg

De ramen zijn fantastisch. hier een van de gebrandschilderde ramen van Jacques Villon, gemaakt in 1957. Het raam toont de vazen gevuld met water die op de bruiloft in Kana omgezet worden door Christus tot wijn.


Wikipedia:

Jacques Villon (Damville, 31 juli 1875 – Puteaux, 9 juni 1963) was een Frans kunstschilder.
Zijn eigenlijke naam was Gaston Duchamp.
Duchamp was de oudste uit een kunstenaarsgezin van zes kinderen, waaronder zijn broers Raymond Duchamp-Villon, beeldhouwer, Marcel Duchamp, schilder, en zijn zus Suzanne Duchamp, schilderes.
In 1894 nam Gaston als pseudoniem de naam over van zijn geliefde dichter.
Hij liet zich voortaan Jacques Villon noemen.
Hij gaf heel jong zijn studies in de rechten op, om de artistieke weg op te gaan.
Hij kreeg een eerste tekenopleiding in Montmartre, in het atelier van Cornon, waar hij Henri Toulouse-Lautrec ontmoette.
Invloeden van deze, van Théophile Steinlen, van Jean-Louis Forain of van de Nabis ontgingen Villon niet.
In 1906 vestigde hij zich in Puteaux en waagde hij zich aan een voorzichtig cézanniaans kubisme.
In het atelier van Puteaux ontpopte Villon zich vanaf 1911 als de voortrekker van de Section d’or-groep, met zijn broers, met Albert Gleizes, met František Kupka, met Albert Metzinger, met Francis Picabia en met Fernand Léger.
Binnen deze Puteaux-groep vierde een synthetisch kubisme hoogtij.
In 1912 werden al zijn ingebrachte doeken verkocht aan het Amerikaanse publiek op de Armory Show.
In 1956 kreeg hij de opdracht tot het uitwerken van de kartons voor 5 glasramen in de Sacré-Coeur-kapel van de kathedraal te Metz.
Villon noemde zichzelf Cubiste impressionniste (impressionistisch kubist).
Hij overleed op 87-jarige leeftijd.


 photo DSC_2378MarcChagall.jpg

Maar er zijn ook ramen die gemaakt/geinspireerd zijn door Marc Chagall. Je herkent direct zijn typisch kleurgebruik en de manier waarop figuren worden weergegeven.


 photo DSC_2381MarcChagall.jpg


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968.jpg

Dit is een set ramen die Marc Chagall heeft uitgevoerd met het glazeniersechtpaar Charles Marcq en Brigitte Simon in de periode 1958 – 1968. Van hen kon ik niet veel informatie vinden op het internet in een andere taal dan Frans.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail01.jpg

Nu volgen er een aantal details van de vorigge foto.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail02.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail03.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail04.jpg


 photo DSC_2384OudereGebrandschilderdeRamen.jpg

Dit is een voorbeeld van de oudfere en meer traditionele gebrandschilderde ramen.


 photo DSC_2385HetGroteRozet.jpg

Het grote rozet.


 photo DSC_2387.jpg


 photo DSC_2389.jpg


 photo DSC_2390HetLaatsteOordeelMetRechtsDeMuilVanDeHel.jpg

Bij een andere uitgang zie je weer het laatste oordeel en ook hoe de verdoemden opgegeten worden door de muil van de hel.


 photo DSC_2391.jpg


 photo DSC_2392DeWaterspuwers.jpg

Waterspuwers.


 photo DSC_2393SteunberenVanDeKathedraal.jpg

De grote steunberen die het mogelijk maakten zo hoog en zo transparant te kunnen bouwen.


 photo DSC_2394NooitEerderGezien.jpg

Dit vond ik fascinerend. Dit is maar een stukje van het beeldhouwwerk tegen de zijgevel van de kathedraal. Ik heb geen idee wat het moet voorstellen.


 photo DSC_2395DitKanIkMoeilijkPlaatsen.jpg

Dit is een ander deel. Vooral die gordijnen vond ik apart.


 photo DSC_2396WaterspuwerInDeVormVanEenRund.jpg

Een waterspuwer in de vorm van een rund.


 photo DSC_2397.jpg


 photo DSC_2398HoogTegenDeKathedraalIsNogEenKruisVerstopt.jpg

Aan de zijgevel van de kathedraal is nog een kruis ‘verstopt’.


 photo DSC_2399.jpg


 photo DSC_2400.jpg


 photo DSC_2401.jpg

De kathedraal domineert de oude stad.


 photo DSC_2402ZomaarEenGevelVersieringGemaaktDoorMuel.jpg

Zomaar een gevel in de binnenstad van Metz. De gevels zijn de moeite waard om te bekijken. Deze versiering is gemaakt door iemand met de naam Muel.


 photo DSC_2403MuelFecit.jpg

Muel Fecit, ‘gemaakt door Muel’. Volgens mij gaat het hier om André MUEL, Architecte messin 1816 – 1886. Mijn foto is van de gevel van Hôtel de Bollemont, 1, Rue Pierre Hardie.


Fonteinen Kasteelplein groot succes

Met het prachtige weer van de afgelopen dagen
hebben beide fonteiten, de permanente paardenhoef
en de tijdelijke vredesfontein, beide hun nut bewezen.
Zowel dier als mens genieten van het water.

 photo WP_20170617_012BeideFonteinenInGebruikDoorMensEnDier.jpg

De fontein op de voorgrond wordt ook door honden gebruikt.


 photo WP_20170618_004VredesfoneinGrootSucces.jpg

De Vredesfontein is het afgelopen weekend ook heel druk bezocht.


Boekbind experimenten

Een egale blanco kaft om een boek is mooi maar
daar moet meer mee kunnen.
Eigenlijk ben ik een beetje aan het experimenteren met blind drukken.
Met als gewenst effect dat er wat meer leven
in de kaft van een boek komt te zitten.
De afgelopen tijd heb ik dat geprobeerd door een stofomslag
voor een boek te maken, maar ik wil ook in de kaft
meer verdieping aanbrengen. Letterlijk.

 photo WP_20170617_001TweeStukkenKartonOpKartonnenPlaatDanLinnen.jpg

Hier heb ik op een proefstukje karton, linnen aangebracht maar voor het lijmen van het linnen heb ik twee extra stukken karton opgeplakt in verschillende diktes. Op zich lukt het wel het linnen er over heen te plakken maar, logisch, op de hoeken van de extra stukken karton levert dat problemen op. Misschien dat slimmer persen dat nog mooier kan maken. Het dunste stukje extra karton (vierkant) geeft het beste resultaat.


Daarnaast ben ik aan het experimenteren met lino’s.
In plaats van ze af te drukken probeer ik ze ‘in het papier te drukken’.

 photo WP_20170617_003DetailVanDiepdruk.jpg

Dat levert best leuke resultaten op. Hier zie je een afdruk in het papier van een lino die ik gesneden heb.


 photo WP_20170617_004DiepdrukLinoMetHetOogIsHetDuidelijker.jpg

Op het oog is het duidelijker dan de foto’s. Verschillende soorten papier zullen vast anders reageren. Het papier wat ik hier gebruikt heb is vrij stug. Bij het maken van de afdrukken heb ik de lino eerst onder de kraan gehouden zodat hij goed vochtig is. Vervolgens heb ik de lino op een plankje gelegd. Daaroverheen een stuk papier en vervolgens weer een plankje. Dat pakketje zo in de boekenpers gelegd en die heel goed aangedraaid. Ik heb het daar meerdere dagen in laten zitten.


 photo WP_20170617_005BovenLinoLinksDiepdrukVanVoorkantRechtsAchterkant.jpg

Hier zie je het onderste deel van de lino aan de bovenkant van de foto. Op de onderste helft van de foto zie je links de afdruk van de afbeelding die ik in de lino heb uitgesneden en rechts de afdruk van de achterkant van het linoleum. Het linoleum dat ik hier gebruikt heb, heeft aan de achterkant een soort weefsel dat ook een relief afgeeft. Ook het met viltstift geschreven nummer heeft afgegeven.


Ga ik met een potlood over de afdrukken
dan komt het relief natuurlijk nog meer naar boven.
Dat is een resultaat waar ik best tevreden mee ben.

 photo WP_20170617_007NaBewerkenMetPotlood.jpg

Hier zie je de afdruk van de lino na bewerking met potlood. Als ik gereed ben met mijn potlood wrijf ik nog een keer over de afdruk met mijn vinger. Daarmee wordt het potlood wat egaler. Of je dat mooier vindt is natuurlijk een kwestie van smaak. De afbeelding moet een kloosterling, een kapucijn voorstellen. De originele tekening is niet van mij. Die heb ik op internet gevonden.