Op de veiling gekocht

Vandaag kwam er een aangetekend pakketje aan.
Ik weet natuurlijk wat er in zit, althans ik had een sterk idee.
Jij als lezer weet het nog niet maar
als je nog even doorleest, weet jij het ook.

 photo DSC_5429Pakketje.jpg

Het geheime, aangetekende pakketje.


 photo DSC_5430HetHekIsVanDeDam.jpg

Het hek is van de dam, waarmee ik maar wil zeggen dat de deksel van het doosje is.


 photo DSC_5431TweePakjes.jpg

In de doos zitten twee pakjes.


 photo DSC_5432WatKomtDaarTevoorschijn.jpg

Wat komt daar tevoorschijn. Lijkt wel iets roods.


 photo DSC_5433DeTweeBoekjesMetRodeKaft.jpg

Twee boekjes met een rode kaft. Een heeft een afbeelding van Mao Zedong op de kaft. Het andere boekje heeft Chinese karakters op de omslag.


 photo DSC_5434MaoHorlogeMetKetting.jpg

Het tweede pakje bevat een zakhorloge met op het deurtje een afbeelding van Mao Zedong.


 photo DSC_5437.jpg

Groepsfoto.


Voor mij was dit niet een echte verrassing.
Ik had dit immers gekocht op een veiling.
Ik ben al langer geinteresseerd in veilingen en nu kwam ik
een week of zo geleden in aanraking met Catawiki.
Een online veilinghuis.
Ik wilde gewoon eens zien hoie dat nu werkt.

Men heeft er verschillende soorten veilingen.
Boeken, moderne kunst, sieraden, munten, modeltreinen, enz.
Er zijn ook regelmatig (ten minste) twee veilingen met spullen
uit Azia: Aziatica (vintage) en Aziaticaveiling (antiek).
De voorwerpen die je net zag komen van de Aziatica (vintage) van
eerder deze week (maandagavond).

 photo CataWikiRodeBoekjes01.jpg

Zo ziet zo’n pagina eruit van waaraf je kunt bieden. Links een tekstuele beschrijving en in het midden de foto’s die beschikbaar zijn en rechts de bedragen die geboden zijn (nu even weggehaald).


De tekst bij dit lot is bijvoorbeeld:

 photo CataWikiRodeBoekjes02.jpg


Een van de twee boekjes is veel dunner en heeft een heel andere indeling.
Het dikste boekje lijkt inderdaad het ‘Rode boekje’ te zijn.
Maar dat ga ik binnenkort nog even verifieren bij mijn Chinese kennis.

Om het voorbeeld compleet te maken van wat voor informatie je
precies krijgt, zie je hieronder de foto’s van de webpagina.
Het is overigens de verkoper die verantwoordelijk is voor deze informatie.
De hele veiling, de betaling en de verzending daarna
wordt begeleid met een aantal mails.
Zo wordt ik terwijl ik dit schrijf op de hoogte gehouden dat nog meer lots
vanavond aan de beurt zijn.
Van 1 heb ik al besloten die te laten lopen.

 photo CatawikiRodeBoekjesFoto01.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto02.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto03.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto04.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto05.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto06.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto07.jpg
 photo CatawikiRodeBoekjesFoto08.jpg

Schattig he, die groene kleur van de wijzerplaat?


De goddelijke komedie

Tijdens onze vakantie dit jaar in Italie
werd door reisgidsen en verklarende teksten steeds verwezen
naar de invloed van Dante Alighieri en in het bijzonder
La divina commedia (De goddelijke komedie).

 photo IMG_20141005_0020GiovanniDaModenaLInfernoLaPunizioneDeiSacrileghiSopraHelDeStrafVanHeiligschennisBoven.jpg

Giovanni da Modena, L’inferno, la punizione dei sacrileghi (Hel, de straf van heiligschennis).Een van de afbeeldingen van de fresco’s die samen La Cappella Dei Re Magi vormen in de Basilica di San Petronio (De Driekoningenkapel in de Duomo van Bologna), circa 1410.

Omdat ik wil begrijpen in welke mate Dante de beelden
die in de beeldende kunst zijn gebruikt (de iconografie)
heeft beinvloed, heb ik eerst maar eens op wikipedia
gekeken naar de opbouw van ‘De goddelijke komedie’.

Die is als volgt:

De hel is volgens Dante ingedeeld in negen kringen:

De eerste kring is het limbo of voorgeborchte.
Hier bevinden zich de deugdzame heidenen (Cicero, Euclides, Homerus,
Ovidius, Socrates, Plato, maar ook mythische figuren als Aeneas.)

Koning Minos is de bewaker van kring twee (onmatigen).
In deze kring woedt een eeuwige storm,
die de zielen van de wellustigen voortblaast.

In de derde kring, waar het eeuwig regent,
bevinden zich de vraatzuchtigen.
Cerberus (Meerkoppige hond) is er de bewaker.

In de vierde kring duwen de hebzuchtigen en de verkwisters
zware lasten zinloos heen en weer

De vijfde kring bevat de moerassige Styx, waarin de agressievelingen
elkaar tot in eeuwigheid bevechten.
De wrokkigen liggen onder water.

De zesde kring van de hel, is een grafveld met brandende open graven,
waarin de ketters liggen.

In de zevende kring lijden de geweldplegers:
– degenen die geweld hebben gepleegd tegen anderen
(kolkende bloedrivier, denk Attila de Hun)
– zelfmoordenaars, die geweld tegen zichzelf gepleegd hebben
(een woud waar harpijen hun scherpe klauwen in de takken zetten,
waarbij de bomen bloeden)
– de godslasteraars, die geweld plegen tegen God, de sodomieten,
die geweld plegen tegen de natuur, en de woekeraars,
die geweld plegen tegen de kunst (woestijn met vuurregen)

De achtste kring van de hel heet de malebolge,
Italiaans voor “buidels van het kwaad.” (bedriegers).
– Verleiders en koppelaars (opgezweept door duivels)
– vleiers (baden in drek)
– simonisten (het verhandelen door middel van koop, verkoop of ruilhandel
van geestelijke zaken, voorbeeld:
paus, die op zijn kop in een gat in de grond zit
waar alleen zijn brandende voeten uitsteken)
– magiërs, heksen en zieners (hoofd achterstevoren op hun lichaam)
– corrupte politici en ambtenaren (een bad van kokend pek
en belaagd door duivels met hooivorken)
– huichelaars (lopen in loden pijpen met gouden glans, denk Kajafas)
– dieven (Zij ontbranden spontaan, waarna ze weer uit hun as herrijzen)
– kwade raadgevers (branden, denk Odysseus)
– de schismatici (verminking-genezing-verminking, denk Mohammed en Ali,
deze voorbeelden worden letterlijk getoond en zijn natuurlijk erg controversieel
voor de moslimgemeenschap)
– alchemisten en vervalsers (vreselijke kwalen)

De nedende kring bestaat uit verraders (bevroren meer met 4 delen)
– Caina – verraders van familie
– Antenora – landverraders
– Ptolemaea – verrader van gasten
– Giudecca – verraders van hun meester (denk Judas, verrader van Christus;
Brutus en Cassius, verraders van Julius Caesar; en Lucifer, verrader van God)

 photo IMG_20141005_0020GiovanniDaModenaLInfernonLaPunizioneDiUnPersonaggioDalNomeIlleggibileSottoDeStrafVanEenPersonageMetEenOnleesbareNaamHie.jpg

Giovanni da Modena, L’inferno, la punizione di un personaggio dal nome illeggibile (De straf van een personage met een onleesbare naam.

Met dank aan mijn vader (voor het inscannen van de afbeeldingen),
Wikipedia voor de tekstsamenvatting van De goddelijke komedie
en Google translate voor de Italiaans-Nederlandse vertaling bij de afbeeldingen.

Out of character

Onlangs heb ik de catalogus gekocht van een tentoonstelling
van het Metropolitan Museum in New York.
De tentoonstelling gaat over een collectie van kalligrafie
van de Amerikaanse zakenman Jerry Yang.
Misschien zeg je dan niet gelijk: oh, ja van hem.
Ik in ieder geval niet.
Wat blijkt, deze meneer is een van de oprichters van Yahoo!
Hij is daar ook een aantal jaren de algemeen directeur geweest (CEO).


 photo DSC_4165OutOfCharacterTheBook.jpg

Afbeelding op de omslag: Zhao Mengfu (1254 – 1322), De sutra over de Lotus van de Sublieme Dharma (Miaofa Lianhua jing), handrol nr 3 van 7, inkt op papier


Waar ik steeds naar op zoek ben als ik me verdiep in kunst
is naar uitleg die op een eenvoudige manier
vertelt wat nou zo bijzonder is aan die kunstvorm.
Daarom heb ik onlangs een stukje geplaatst over Hindoeisme en Kunst.
Hier gaat het in eerste instantie over een stukje tekst
van de flap van het boek.

Calligraphy has been admired as the ultimate art form by China’s educated elite for more than two thousand years. Over that time, a complex set of rules and conventions has evolved that impacts every aspect of the calligraphers practice.

By manipulating a brush with varied movements and pressures, calligraphers create sensuous strokes; their ink dances through dots and lines to present balance within a character, harmony between characters, and rhythm among lines on the surface of silk, satin and paper alike.
With mind and hand in accord, calligraphers express the strength of their character in their characters.

 

Michael Knight.

Nederlandse vertaling/samenvatting:

Al meer dan 2000 jaar wordt kalligrafie bewonderd als de ultieme kunstvorm
door de Chinese, goed opgeleide, elite.
Gedurende deze tijd hebben zich een complexe set regels en afspraken ontwikkeld
die alle onderdelen van het kalligraferen raken.

Door verschillende bewegingen te maken met de kast en door tegelijkertijd
te variëren in de druk op de ondergrond, maken kalligrafeerders sensuele lijnen;
op zijde, satijn en op dezelfde manier op papier, danst hun inkt
tussen de punten en lijnen om zo een balans in een karakter te bereiken,
harmonie tussen de verschillende karakters te laten heersen
en een ritme tussen de regels te bewerkstelligen.
Met hun geest en hand in overeenstemming, drukken kalligrafeerders hun
karaktersterkte uit in hun karakters.

Michael Knight is niet die meneer uit die televisieserie
met de pratende auto ‘Kit’
Hij is Senior Curator of Chinese Art bij het Asian Art Museum
in San Francisco. Daarvoor werkte Dr. Knight 15 jaar bij het Seattle Art Museum.
Hij heeft 4 jaar les gegeven aan de University of Washington.
Hij heeft een PhD in Chinese Art History (1992), Master of Philosophy (1986) en
Master of Arts (1981) van de Columbia University en zijn Bachelor of Arts (1976)
van Willamette University.
Zijn primaire aandachtsgebied is vroege Chinese kunst, lakwerk en Chinese meubels.
Hij heeft gepubliceerd over de Chinese schilderkunst, kalligrafie
en de visuele cultuur in China.

Hindoeïsme en Hindoekunst

Via een Tweet van het Metropolitan Museum of Art,
een groot en belangrijk museum in New York,
kwam ik op de introductiepagina voor Hindoekunst van het museum.
De afbeeldingen die ik hier gebruik komen ook van die pagina.
De link naar die pagina is
http://www.metmuseum.org/toah/hd/hind/hd_hind.htm?utm_source=Twitter&utm_medium=tweet&content=20140828&utm_campaign=toah

De tekst is geschreven door Vidya Dehejia (professor op het gebied
van Indiase en Zuid Aziatische kunst aan de Universiteit van Columbia).

Over Hindoeïsme en Hindoekunst schreef ze het volgende (in Nederlandse
vertaling/samenvatting. De volledige tekst staat hieronder).

In de visie van de Hindoes heeft het leven op aarde vier doelen en ieder
mens zou die vier doelen moeten nastreven:
dharma, oftewel een moreel leven;
artha, oftewel materiële welvaart door het uitvoeren van een beroep;
kama, oftewel menselijke en seksuele liefde;
moksha, oftewel zelfverwezenlijking.

Deze allesomvattende visie komt ook terug in de
artistieke productie van India. Hoewel een Hindoetempel toegewijd is
aan de glorie van een godheid en er op is gericht om de gelovige
te helpen om moksha te bereiken, is het toegestaan dat de muren beeldhouwwerken
bevatten die zich richten op de verwezenlijking van de drie andere doelen.
In die lijn moeten we de sensuele en schijnbaar seculiere thema’s plaatsen
die de muren van Indiase tempels versieren.


 photo LovingCoupleMithunaEasternGangaDynasty13thCenturyOrissaIndiaFerruginousStone.jpg

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga Dynasty, 13th century, Orissa, India, ferruginous stone.


Het Hindoeïsme is een geloofsovertuiging zonder een enkelvoudige stichter,
er is niet een (1) woordvoerder, geen enige profeet. Het ontstaan
van het Hindoeïsme komt voort uit meerdere bronnen en is complex.
Een bron voert terug op op de heilige literatuur van de Aryans,
geschreven in Sanskriet, en bekend onder de naam de Veda’s.
De verhalen bevatten lofzangen op heiligen die vaak
verpersoonlijkingen zijn van natuurelementen.
Een andere bron wordt gevormd door de dominante overtuigingen
van inheemse volkeren, met name het geloof in de krach van moedergod
en de werkzaamheid van vruchtbaarheidssymbolen.
Het Hindoeïsme zoals we dat vandaag kennen,
met de nadruk op de god Vishnu, Shiva en Shakti,
is gevormd tegelijkertijd met het begin van het Christendom.

Dat het Hindoeïsme zo veel gezichten heeft en meer goden kent, is vaak
verwarrend voor niet-Hindoes. In het Hindoeïsme wordt het Oneindige
gezien als een diamant met meerdere facetten.
Een individuele gelovige kan zich als magnetisch aangetrokken voelen
tot een van die facetten, zoals Rama, Krishna, of Ganesha.
Door een (1) individueel facet te aanbidden, ontkent de gelovige niet
het bestaan van de vele facetten van het Oneindige of de vele wegen
naar het ultieme doel.


 photo ShivaAsLordOfDanceNatarajaCholaPeriodCa860ndash1279Ca11thCenturyCopperAlloy.jpg

Shiva as Lord of Dance (Nataraja), Chola period (circa 860 – 1279), circa 11th century, copper alloy.


Goden worden vaak afgebeeld met meerdere armen, zeker als
ze betrokken zijn bij kosmische gevechten waarbij de machtige krachten
van het Kwaad moeten worden vernietigd.
De veelheid van armen benadrukt de enorme kracht van de god en haar
of zijn vermogen meerdere heldendaden tegelijkertijd te verrichten.
Voor een Indiase kunstenaar is dit een eenvoudige en effectieve manier
om de de alomtegenwoordigheid en de almacht van een godheid uit te drukken.
Het Kwaad (Duivels) wordt vaak met meerdere hoofden afgebeeld om
de bovenmenselijke kracht uit te beelden. Een enkele maal wordt ook een god
afgebeeld met meerdere hoofden. Dit komt voort uit de behoefte om meerdere
aspecten van het karakter van de god uit te beelden.
Zo wordt Shiva wel afgebeeld met drie hoofden. Het middelste hoofd
is zijn belangrijkste karakter terwijl de anderen de bedreigende
en de zalige kant van zijn karakter uitbeelden.


 photo TheGoddessDurgaKillingTheBuffaloDemonMahishaMahishasuramardiniPalaPeriodCa700ndash120012thCenturyBangladeshOrIndiaArgillite.jpg

The goddess Durga killing the buffalo demon Mahisha (Mahishasuramardini) Pala period (circa 700 – 1200), 12th century, Bangladesh or India, argillite.


De Hindoetempel.
Architectuur en beeldhouwwerk zijn onlosmakelijk
met elkaar verbonden in India.
Als men spreekt over Indiase Architectuur dan geeft men een vervormd
en incompleet beeld als men niet tegelijkertijd ook aandacht besteed
aan de weelderige gebeeldhouwde versieringen van de monumenten.
In Hindoetempels tref je grote nissen aan in de drie buitenmuren
van het centrale heilige der heilige.
Die nissen zijn voorzien van afbeeldingen die de belangrijkste eigenschappen
van de heilige tonen aan wie de tempel is gewijd.
De afbeelding in het heilige der heilige verbeeld de essentie van de god.
Een tempel gewijd aan Vishnu zal bijvoorbeeld ook zijn incarnaties afbeelden.
Een tempel gewijd aan Shiva zal de vele heldendaden tonen
terwijl een Shakti-tempel haar strijd met de vele duivels zal verbeelden.
Regionale verschillen zijn er in overvloed.
Zo zal een Shiva-tempel in Orissa vaak afbeeldingen
van zijn familie/partner bevatten; Parvati en hun zoon Ganesha
(de god die hindernissen wegneemt) en de oorlogszuchtige Skanda.


 photo SeatedGanesha14thndash15thCenturyIndiaOrissa.jpg

Seated Ganesha, 14th – 15th century, India, Orissa.


De buitenkant van de hallen en veranda’s zijn overdekt met beelden
van allerlei figuren. Een serie nissen kan gebeurtenissen in de mythologie
van de god benadrukken en vaak is er dan ook nog plaats
voor een variëteit aan andere goden.
Daarnaast bevatten tempelmuren florale motieven, beelden van vrouwen en
liefdesparen die bekend staan als mithunas.
Zo worden de positieve elementen als groei, overvloed en welvaart uitgebeeld.

Originele Engeltalige tekst:

Hinduism and Hindu Art

According to the Hindu view, there are four goals of life on earth, and each human being should aspire to all four. Everyone should aim for dharma, or righteous living; artha, or wealth acquired through the pursuit of a profession; kama, or human and sexual love; and, finally, moksha, or spiritual salvation.

 

This holistic view is reflected as well as in the artistic production of India. Although a Hindu temple is dedicated to the glory of a deity and is aimed at helping the devotee toward moksha, its walls might justifiably contain sculptures that reflect the other three goals of life. It is in such a context that we may best understand the many sensuous and apparently secular themes that decorate the walls of Indian temples.

 

Hinduism is a religion that had no single founder, no single spokesman, no single prophet. Its origins are mixed and complex. One strand can be traced back to the sacred Sanskrit literature of the Aryans, the Vedas, which consist of hymns in praise of deities who were often personifications of the natural elements. Another strand drew on the beliefs prevalent among groups of indigenous peoples, especially the faith in the power of the mother goddess and in the efficacy of fertility symbols. Hinduism, in the form comparable to its present-day expression, emerged at about the start of the Christian era, with an emphasis on the supremacy of the god Vishnu, the god Shiva, and the goddess Shakti (literally, “Power”).

 

The pluralism evident in Hinduism, as well as its acceptance of the existence of several deities, is often puzzling to non-Hindus. Hindus suggest that one may view the Infinite as a diamond of innumerable facets. One or another facet—be it Rama, Krishna, or Ganesha—may beckon an individual believer with irresistible magnetism. By acknowledging the power of an individual facet and worshipping it, the believer does not thereby deny the existence of many aspects of the Infinite and of varied paths toward the ultimate goal.

 

Deities are frequently portrayed with multiple arms, especially when they are engaged in combative acts of cosmic consequence that involve destroying powerful forces of evil. The multiplicity of arms emphasizes the immense power of the deity and his or her ability to perform several feats at the same time. The Indian artist found this a simple and an effective means of expressing the omnipresence and omnipotence of a deity. Demons are frequently portrayed with multiple heads to indicate their superhuman power. The occasional depiction of a deity with more than one head is generally motivated by the desire to portray varying aspects of the character of that deity. Thus, when the god Shiva is portrayed with a triple head, the central face indicates his essential character and the flanking faces depict his fierce and blissful aspects.

 

The Hindu Temple

Architecture and sculpture are inextricably linked in India. Thus, if one speaks of Indian architecture without taking note of the lavish sculptured decoration with which monuments are covered, a partial and distorted picture is presented. In the Hindu temple, large niches in the three exterior walls of the sanctum house sculpted images that portray various aspects of the deity enshrined within. The sanctum image expresses the essence of the deity. For instance, the niches of a temple dedicated to a Vishnu may portray his incarnations; those of a temple to Shiva, his various combative feats; and those of a temple to the Great Goddess, her battles with various demons. Regional variations exist, too; in the eastern state of Orissa, for example, the niches of a temple to Shiva customarily contain images of his family-his consort, Parvati, and their sons, Ganesha, the god of overcoming obstacles, and warlike Skanda.

 

The exterior of the halls and porch are also covered with figural sculpture. A series of niches highlight events from the mythology of the enshrined deity, and frequently a place is set aside for a variety of other gods. In addition, temple walls feature repeated banks of scroll-like foliage, images of women, and loving couples known as mithunas. Signifying growth, abundance, and prosperity, they were considered auspicious motifs.

 

Vidya Dehejia
Department of Art History and Archaeology, Columbia University

Indomania, de catalogus

Tussen half oktober 2013 en eind januari 2014
was er in Brussel een tentoonstelling met de naam Indomania.
Deze tentoonstelling is onderdeel van het 2-jaarlijkse festival
met de naam Europalia.

Europalia is een manifestatie waarbij iedere keer een land
centraal staat. Deze editie was dat India.
Europalia gaat gepaard met grote tentoonstellingen
die over het algemeen indrukwekkend en ook wetenschappelijk
bepalend zijn. De evenementen vinden meestal in Belgie plaats.
Deze editie had naast de twee hoofdtentoonstellingen
veel muziek, literatuur, dans en film en theatervoorstellingen.

De twee grote tentoonstellingen waren:
‘India belichaamd’ en ‘Indomania’.
Beide heb ik bezocht in oktober afgelopen jaar.
Een van de twee catalogussen heb ik inmiddels gelezen.

 photo DSC_3724IndomaniaCatalogus.jpg

De omslag van de catalogus: John Wombwell in Indiaas kostuum met een hookah, Lucknow, circa 1790, gouache gehoogd met goud.

Ik ging in de eerste plaats voor ‘India belichaamd’,
maar bezocht ook ‘Indomania’.
‘Indomania’ met als ondertitel iets van:
van Rembrandt tot de Beatles, verraste me.
Het was een erg compleet beeld van de ontwikkeling
van de westerse kijk op India.
Wel steeds omringd met mythen, van heel beperkte kennis
van handelaren en schippers ontwikkelt het zich
naar bekende kunstenaars
die India bezoeken om er inspiratie op te doen.
De omslag van de catalogus verbeeldt onze fascinatie met India.
We willen die fantastisch rijke mogol zijn met pracht en praal
en bediendes, maar we snappen niets van wat de mensen daar drijft.

 photo DSC_3726RembrandtVanRijnTweeAdelijkeMogolsCa1656-1661BruineInktEnBruinEnGrijsGewassenTekeningOostersPapier.jpg

Rembrandt van Rijn, Twee adelijke mogols, circa 1656 – 1661, bruine inkt en bruin en grijs gewassen tekening op oosters papier.

De catalogus voert in het eerste essay
(Sanjay Subrahmanyam) ons de geschiedenis door:
van 1500 tot 1900. Vierhonderd jaar voor Christus, daar begint het verhaal.
De tijd van Alexander. Er zijn dan al contacten tussen de
Griekse staat en de koninkrijken in India.
We gaan langs verzamelingen met kaarten, schilderijen, foto’s en textiel.

De essays tot aan pagina 145 gaan daar over (onderbroken door het hoofdstuk
‘Album’ met prachtige foto’s van tentoongestelde werken).
Dan volgt, met dezelfde kwaliteit, het hoofdstuk van Deepak Ananth ‘India benaderd’.
Een fantastisch beeld van kunstenaars zoals Richard Long, Roy Lichtenstein,
Le Corbusier, Brancusi, E. M. Foster, Alberto Giacometti en Robert Rauschenberg.
Hun bezoek aan India, hun interesse, hun werken, al dan niet gemaakt in India.

 photo DSC_3725RobertRauschenbergBrimJammerSeries1976HoutZijdeBlik.jpg

Robert Rauschenberg, Brim (Jammer series), 1976, hout, zijde, blik.

In dit hoofdstuk trof ik de volgende quote aan (pag. 160) van Keith Sonnier:

Ik voelde me aangetrokken tot India omdat
je daar nog een cultuur ziet waar de fysieke realiteit
van het leven, het gruwelijke, het mooie en het alledaagse,
zich allemaal op de voorgrond dringen.

Verbijstend oninteressant is dan volgens mij het essay over film:
Westerse filmmakers en India, door Shanay Jhaveri.
Meer dan een simpele opsomming van films over India is het niet echt.

 photo DSC_3727LucienHerveHooggerechtshofChandigarhArchitectLeCorbusier1955.jpg

Fotograaf: Lucien Herve, Hooggerechtshof Chandigarh, architect: Le Corbusier, 1955.

Gelukkig neemt men de draad dan weer op in de laatste twee essays
over twee hedendaagse kunstenaars die in India werk gemaakt hebben
speciaal voor de tentoonstelling:
Max Pinckers en Hans op de Beeck.

Alles bij elkaar een geweldige catalogus, een die over jaren
nog een inspiratiebron zal blijken te zijn.

Kunst in de oliebollenkraam

 photo DSC_3617Power.jpg

 photo DSC_3660KunstInDeOliebollenkraam.jpg

Kunst in de oliebollenkraam: Maxima jarig?


Afgelopen vrijdag ben ik naar de kermis in Breda geweest.
Voor het eerst in jaren in de zon.
Dat is dan ook gelijk een heel ander beeld.

 photo DSC_3619Suikerspin.jpg


 photo DSC_3620.jpg


 photo DSC_3621BoobyTrapHotel.jpg

Boobytrap Hotel.


 photo DSC_3627TheBand.jpg

The Band (met een knipoog).


 photo DSC_3629.jpg


 photo DSC_3631Kamelenrace.jpg

De beelden op de kermis zijn zo heerlijk stereotype.


 photo DSC_3632.jpg


 photo DSC_3633Draaimolen01.jpg


 photo DSC_3633Draaimolen02.jpg

De draaimolen.


 photo DSC_3634Chaos.jpg


 photo DSC_3635Chinees.jpg

Er is niet veel Chinees aan deze afbeeldingen.

 photo DSC_3636Chinees.jpg

Idem.


 photo DSC_3637.jpg

Al die kleuren, fantastisch!.


 photo DSC_3638GoApresSki.jpg

Hoezo stereotiep? Go Apres Ski.


 photo DSC_3639Arm.jpg

De Arm.


 photo DSC_3640Snow.jpg

Apres Ski.


 photo DSC_3641Operator.jpg

Operator.


 photo DSC_3643.jpg


 photo DSC_3644.jpg


 photo DSC_3650.jpg


 photo DSC_3652Botsautos.jpg

De Botsauto’s. Altijd een succesnummer.


 photo DSC_3653FunCity1.jpg

Fun city.

 photo DSC_3653FunCity2.jpg


 photo DSC_3654IceAge.jpg

Ice Age.


 photo DSC_3655BoobyTrapHotel.jpg

Booby Trap Hotel.


 photo DSC_3656i.jpg

De ‘i’-gekste is hier ook toegeslagen.


 photo DSC_3657SiberischeTijger.jpg

Een Siberische tijger.


 photo DSC_3661KunstInDeOliebollenkraam.jpg

Kunst in de oliebollenkraam.

 photo DSC_3658.jpg