Stedelijk Museum Breda

Het nieuwe Stedelijk Museum Breda is sinds kort open.
Vandaag heb ik het bezocht.
Het ‘Museum of the Image’ is dood en dat was goed te merken
in de tentoonstellingen:
= wonderlijk weefsel neemt als uitgangspunt de voorwerpen
van het oude Bisschoppelijk Museum
= van kasteel tot station neemt als uitgangspunt de
voorwerpen van het Breda’s Museum
= de Vrede van Breda bouwt op de voorwerpen van het
Breda’s Museum aangevuld met stukken uit bijvoorbeeld
het Nationaal Archief en het Rijksmuseum.

De tentoonstellingen zijn een beetje braaf.
I.S.M. is ‘iets’ wat nog geen vorm gevonden heeft.

Maar net als bij MOTI wordt het allemaal nogal duur uitgevoerd.
Dat was bij het Breda’s Museum anders.
Het Stedelijk Museum Breda is een klein museum maar
het leeft op grote voet.
Veel personeel, dure inrichting, dure PR, kolosaal van inrichting,
dure projecten (vier afsetters) enz.

Als bezoeker betaal je 12 euro.
Dat is okay voor een groot museum maar met 6 zalen is dat
een hele hoge prijs.

Twee stukken van de tentoonstellingen ‘Van kasteel tot station’
en ‘De Vrede van Breda’ vielen me op:

 photo WP_20170625_001CorryEnDeRekels.jpg

Corry en de Rekels.


 photo WP_20170625_002PublicatieVandenVREDETusschenEngelandEmndeDeVereenighdeNederlanden.jpg

Publicatie vanden VREDE tusschen Engeland ende De Vereenighde Nederlanden.


De stad Metz

Naar Metz ging ik met de trein.
Dus van Breda, via Rotterdam, Brussel en Luxemburg.

 photo WP_20170609_001DePrachtigeSchaduwenOpStationRotterdam.jpg

Iedere keer als ik het station in Rotterdam bezoek word ik weer overvallen door de prachtige schaduwen die het dak en de constructie werpen op de treinen en de perrons.


 photo DSC_2269HetStation.jpg

Kom je dan aan in Metz, dan kom je in het station dat er uit ziet als een kathedraal.


 photo DSC_2270Paardehoofd.jpg

Het gebouw is rijk versierd aan binnen- en buitenkant. Zoals hier met een paardenhoofd.


 photo DSC_2271.jpg

De gevel is indrukwekkend.


 photo DSC_2272.jpg


Wikipedia:

Om Metz te “germaniseren”, liet Keizer Wilhelm II een nieuw district creëren in een mengelmoes van Duitse stijlen. Als station was het onderdeel van het Schlieffen plan, waarbij het noodzakelijk was om de troepen van Frankrijk tot Rusland te transporteren in slechts 24 uren.

 

Het station is een 350 meter lang Neoromaans bouwwerk dat gebouwd werd tussen 1905 en 1908 door de Duitse architect Jürgen Kröger. Het station doet denken met zijn 40 meter hoge klokkentoren (naar verluidt door de Keizer zelf ontworpen) aan een kerkgebouw, en de aankomsthal doet denken aan dat van een paleis. Men speelt hier verder op in, met het gebruik van standbeelden van o.a. ridder Roeland, en glasramen van o.a. keizer Karel de Grote. Ook werd er een appartement voor de Keizer in het station ingericht, dat nu dienstdoet als kantoor.


 photo DSC_2273.jpg


 photo DSC_2274.jpg


 photo DSC_2275.jpg

De foto’s heb ik gemaakt op de ochtend dat ik het Centre Pompidou Metz ging bezoeken. Het museum gaat om 10:00 uur open dus tussen ontbijt en museumbezoek was er voldoende tijd. Het hotel lag aan de kant van het centrum van Metz terwijl Centre Pompidou Metz aan de andere kant van het spoor ligt.


 photo DSC_2276.jpg

Dit is een foto van een kapiteel in het station.


 photo DSC_2288HetDakVanVentrePompidouMetzVanafDeDerdeVerdieping.jpg

In het Centre Pompidou Metz heb ik nog wat foto’s gemaakt die eigenlijk geen relatie hebben met de tentoonstellingen. Zoals hier de dakconstructie, gezien vanaf een balkon op de derde verdieping in het museum.


 photo DSC_2289VerreBlikOpErnestoNeto.jpg

Vandaar had ik een uitzicht op het werk van Ernesto Neto.


 photo DSC_2318ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg

Vanuit de benedenverdieping ziet ‘Leviathan main toth’ van Ernesto Neto er zo uit.


 photo DSC_2319ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg


 photo DSC_2364InHetCentrumVanMetz.jpg

In het centrum in Metz kom je bijvoorbeeld zulke straatjes tegen.


 photo WP_20170609_004MetzInDeAvond.jpg

Zo kan het er in de avond uitzien.


 photo WP_20170609_005MetzInDeAvond.jpg

Het was er goed toeven.


 photo DSC_2365EenKleinereKerkInMetz.jpg

De stad kent een oude Christelijke, katholieke traditie. Hier het interieur van een kerk in Metz.


 photo DSC_2367DeKathedraalVanMetz.jpg

De kathedraal overheerst de oude binnenstad. Het is een fantastisch gebouw. Groot, prachtig ingericht. Een mooie schatkamer kun je in de kerk gaan bekijken en de gebrandschilderde ramen en het beeldhouwwerk zijn fantastisch.


Wikipedia:

De Kathedraal Saint-Étienne van Metz in Metz is de kathedraal van het bisdom Metz.
In de middeleeuwen vormde Metz en omgeving het kleine prinsbisdom Metz.
De kathedraal werd in de veertiende eeuw gevormd door twee kerken samen te voegen: het schip van Saint-Étienne (13e eeuw) werd verbonden met de noordzijde van een oudere romaanse kerk.
In de vijftiende eeuw werden een transept en een koor toegevoegd. Het schip is het op twee na hoogste in Frankrijk: 41,41 m. Alleen de Notre-Dame d’Amiens (42,3 m) en de kathedraal van Beauvais (48,5 m) zijn hoger.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetz.jpg

De buitenkant van de kathedraal is rijk versierd.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetzDeGevelIsHeelRijkVersierd.jpg

Bijvoorbeeld met deze waterspuwers. Hier zie je een detal van de vorige foto.


 photo DSC_2369HetLaatsteOordeelMetVeelHeiligenAlsIngang.jpg

De ingang van de kathedraal met een Laatste Oordeel en heel veel heiligen.


 photo DSC_2370ChristusAlsDeBron.jpg

Je treft er een hele reeks kleine figuren aan. Wat ze precies voorstellen weet ik niet. Dus bedacht ik zelf maar een aantal titels. Hier bijvoorbeeld: Christus als bron.


 photo DSC_2371JustitieOfBlindVertrouwen.jpg

Justitie of blind vertrouwen.


 photo DSC_2372DeVeleGezichtenVanDeMens.jpg

De vele gezichten van de mens.


 photo DSC_2373VurigDraakje.jpg

Vurig draakje van de hel.


 photo DSC_2374.jpg


 photo DSC_2375DeKathedraalIsEnorm.jpg

De kathedraal is enorm. Als onderdeel van de schatkamer zie je maquettes van de grote kerken van Frankrijk. Denk Notre Dame, de kathedraal van Reims enz.


 photo DSC_2376JacquesVillon1957DeVazenMetWaterOpDeBruiloftInKana.jpg

De ramen zijn fantastisch. hier een van de gebrandschilderde ramen van Jacques Villon, gemaakt in 1957. Het raam toont de vazen gevuld met water die op de bruiloft in Kana omgezet worden door Christus tot wijn.


Wikipedia:

Jacques Villon (Damville, 31 juli 1875 – Puteaux, 9 juni 1963) was een Frans kunstschilder.
Zijn eigenlijke naam was Gaston Duchamp.
Duchamp was de oudste uit een kunstenaarsgezin van zes kinderen, waaronder zijn broers Raymond Duchamp-Villon, beeldhouwer, Marcel Duchamp, schilder, en zijn zus Suzanne Duchamp, schilderes.
In 1894 nam Gaston als pseudoniem de naam over van zijn geliefde dichter.
Hij liet zich voortaan Jacques Villon noemen.
Hij gaf heel jong zijn studies in de rechten op, om de artistieke weg op te gaan.
Hij kreeg een eerste tekenopleiding in Montmartre, in het atelier van Cornon, waar hij Henri Toulouse-Lautrec ontmoette.
Invloeden van deze, van Théophile Steinlen, van Jean-Louis Forain of van de Nabis ontgingen Villon niet.
In 1906 vestigde hij zich in Puteaux en waagde hij zich aan een voorzichtig cézanniaans kubisme.
In het atelier van Puteaux ontpopte Villon zich vanaf 1911 als de voortrekker van de Section d’or-groep, met zijn broers, met Albert Gleizes, met František Kupka, met Albert Metzinger, met Francis Picabia en met Fernand Léger.
Binnen deze Puteaux-groep vierde een synthetisch kubisme hoogtij.
In 1912 werden al zijn ingebrachte doeken verkocht aan het Amerikaanse publiek op de Armory Show.
In 1956 kreeg hij de opdracht tot het uitwerken van de kartons voor 5 glasramen in de Sacré-Coeur-kapel van de kathedraal te Metz.
Villon noemde zichzelf Cubiste impressionniste (impressionistisch kubist).
Hij overleed op 87-jarige leeftijd.


 photo DSC_2378MarcChagall.jpg

Maar er zijn ook ramen die gemaakt/geinspireerd zijn door Marc Chagall. Je herkent direct zijn typisch kleurgebruik en de manier waarop figuren worden weergegeven.


 photo DSC_2381MarcChagall.jpg


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968.jpg

Dit is een set ramen die Marc Chagall heeft uitgevoerd met het glazeniersechtpaar Charles Marcq en Brigitte Simon in de periode 1958 – 1968. Van hen kon ik niet veel informatie vinden op het internet in een andere taal dan Frans.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail01.jpg

Nu volgen er een aantal details van de vorigge foto.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail02.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail03.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail04.jpg


 photo DSC_2384OudereGebrandschilderdeRamen.jpg

Dit is een voorbeeld van de oudfere en meer traditionele gebrandschilderde ramen.


 photo DSC_2385HetGroteRozet.jpg

Het grote rozet.


 photo DSC_2387.jpg


 photo DSC_2389.jpg


 photo DSC_2390HetLaatsteOordeelMetRechtsDeMuilVanDeHel.jpg

Bij een andere uitgang zie je weer het laatste oordeel en ook hoe de verdoemden opgegeten worden door de muil van de hel.


 photo DSC_2391.jpg


 photo DSC_2392DeWaterspuwers.jpg

Waterspuwers.


 photo DSC_2393SteunberenVanDeKathedraal.jpg

De grote steunberen die het mogelijk maakten zo hoog en zo transparant te kunnen bouwen.


 photo DSC_2394NooitEerderGezien.jpg

Dit vond ik fascinerend. Dit is maar een stukje van het beeldhouwwerk tegen de zijgevel van de kathedraal. Ik heb geen idee wat het moet voorstellen.


 photo DSC_2395DitKanIkMoeilijkPlaatsen.jpg

Dit is een ander deel. Vooral die gordijnen vond ik apart.


 photo DSC_2396WaterspuwerInDeVormVanEenRund.jpg

Een waterspuwer in de vorm van een rund.


 photo DSC_2397.jpg


 photo DSC_2398HoogTegenDeKathedraalIsNogEenKruisVerstopt.jpg

Aan de zijgevel van de kathedraal is nog een kruis ‘verstopt’.


 photo DSC_2399.jpg


 photo DSC_2400.jpg


 photo DSC_2401.jpg

De kathedraal domineert de oude stad.


 photo DSC_2402ZomaarEenGevelVersieringGemaaktDoorMuel.jpg

Zomaar een gevel in de binnenstad van Metz. De gevels zijn de moeite waard om te bekijken. Deze versiering is gemaakt door iemand met de naam Muel.


 photo DSC_2403MuelFecit.jpg

Muel Fecit, ‘gemaakt door Muel’. Volgens mij gaat het hier om André MUEL, Architecte messin 1816 – 1886. Mijn foto is van de gevel van Hôtel de Bollemont, 1, Rue Pierre Hardie.


Centre Pompidou Metz

Dit weekend ben ik in Metz geweest.
Er is daar een dependance van het Centre Pompidou.
Dat museum bestaat 40 jaar en daarom zijn er in
Frankrijk het hele jaar speciale tentoonstellingen en evenementen.
Zo ook in Metz.
Daar is nu een tentoonstelling over het werk van
Fernand Léger. Daar ben ik voor gegaan.
Maar vandaag eerst het gebouw Centre Pompidou Metz.
Het is een prestigeus gebouw, wat niet wil zeggen dat het mooi
is of goed. Dat zie je dan ook in Metz.
Het gebouw is in 2010 geopend.

 photo DSC_2279CentrePompidouMetz.jpg

Dit is het gebouw uit de verte. Het dak is vormeloos en de piek erop vind ik niet echt geslaagd. Er zijn door de architecten vast allerlei verhalen over te vertellen maar behalve een bijzondere houten constructie onder het dak heb ik niets kunnen beleven in het gebouw waarvan ik dacht: ‘Inderdaad, dat had alleen onder deze architectuur gekunt’.


 photo DSC_2280CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou Metz. De architecten: de Japanse architect Shigeru Ban en de Frans architect Jean de Gastines, geassisteerd door Philip Gumuchdjian, zul je dan ook niet vaak tegen komen in artikelen over architectuur.


 photo DSC_2281CentrePompidouMetz.jpg

De houten constructie die het dak van het Centre Pompidou in Metz draagt is indrukwekkend.


 photo DSC_2282CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2283CentrePompidouMetz.jpg

Het is zeker niet klein.


 photo DSC_2284CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2285CentrePompidouMetz.jpg

Centre Pompidou in Metz.


 photo DSC_2286CentrePompidouMetzGolvendeTuin.jpg

Er ligt een golvende tuin tegen het Centre Pompidou in Metz. Maar de omgeving is nogal schraal: beton, kapot beton en dat is het.


 photo DSC_2287CentrePompidouMetz.jpg

Gelukkig waren de tentoonstellingen beter. Ik ging er voor 1 speciaal: Fernand Léger. Beauty is everywhere. De andere waren: ‘Infinite Garden. From Giverny to Amazonia’ en ‘Musicircus. Masterpieces from the Centre Pompidou Collection’.


 photo DSC_2288CentrePompidouMetzUitzichtVanafDeDerdeVerdiepingInHetGebouw.jpg

Van binnen. Vanaf de derde etage ziet het er bijvoorbeeld zo uit.


Laatste dag China 2016: Nanjing

Zoals al te zien was in een paar blogs
was de laatste dag in China in Nanjing.
Deze stad ook wel bekend onder de oude naam Nanking,
ligt op een niet al te grote afstand van Shanghai.
Daar is het eerste Ming-graf te bezoeken in wat men noemt
de Ming Tomb Scenic Area.
Het graf is misschien niet het mooiste Ming-graf en de omgeving
is veel meer verstedelijkt dan bij de graven die ten noorden
van Beijing te zien zijn maar het is wel het oudste graf.
Het heeft als voorbeeld gediend voor alle Minggraven die volgden.

 photo DSC_0753ABriefIntroductionToTheMingTombScenicArea.jpg

A brief introduction of the Ming Tomb scenic area.

The Ming Tomb, situated at Single-dragon Mound south of Zhongshan Mountain, is the tomb of Zhu Yuanzhang (1328 – 1398), founder of the Ming Dynasty.
Its construction project undertaken in 1381 lasted for more than 30 years until the Tablet of Great Merits was erected in 1413.
Once enclosed by a red wall of 22,5 kilometers in circumference, it is among the largest royal tombs ever existed in China.
The Ming Tomb has suffered a lot since completed.
What still exist include the Tablet Pavilion (known as “Square City”, Sacred Avenue, Tablet Hall, Sacrificial Palace (Xiaoling Palace). Rectangular Walls, Ming Tower and Treasure Mound.
In the preludial section from Xiama Archway to Gold Water Bridge, the most eye-catching views may be the stone sculptures along the Sacred Avenue.
Passing through the Gold Water Bridge, you step into the main body of the tomb and step into the history.
Other attractions in this area include the Plum Blossom Hill, The Plum Blossum Valley, the Art World of Red Mansions, the Zi Xia Lake, etc.


Onderwerp van deze blog zijn twee elementen uit de opsomming hierboven:
de ‘Sacred Way’ en ‘Shen Gong Sheng De Stele Building’.
De Sacred Way is de weg die naar het complex leidt waar onder andere
het grafgebouw te zien is.
Langs de weg staan stenen beelden van (mythische) dieren.

 photo DSC_0754StoneElephantRoad.jpg

Stone Elephant Road.

Stone Elephant Road, 615 meters long, is the first section of the Sacred Way.
Along this road are six kinds of stone animals including lions, Xiezhi, camels, elephants, unicorns and horses.
Carved out of whole pieces of stonein full relief with smooth lines, these animals are imposing in look and bold in style.
They not onlt indicate the loftiness, sanctity and glamour of the imperial tomb, but also achieve a symbolic effect of guarding the tomb against evil spirits and showing ritual customs.


 photo DSC_0755.jpg


 photo DSC_0756Horse.jpg

Het paard.

 photo DSC_0757HorseText.jpg

The horse was part of the emporer’s honor guard during court ceremonies of the Ming Dynasty.
Therefore, stone horses were a must in front of the imperial tomb.
With spirited eyes and proud look, they seem to be flaunting the merits of their imperial owner before death.


 photo DSC_0758Horse.jpg

Het paard.


 photo DSC_0759UnicornText.jpg

The unicorn, an auspicious creature of ancient Chinese fantasy, integrates the features of the tiger, lion, ox and dragon.
As the legend goes, it appeared only in the reign of a benevolent and wise emperor.
Therefore, no one except the emperor had it before his tomb.

 photo DSC_0760Unicorn.jpg

De eenhoorn met daarin eigenschappen van de tijger, de leeuw, de os en de draak.


 photo DSC_0761Elephant.jpg

De olifant.

The stone elephants are featured by simplicity and vividness.
Elephants were placed on the sacred way of imperial tombs as early as in the Eastern Han Dynasty (AS 25 – 220) and this practice continued in the Ming Dynasty.

 photo DSC_0763Elephant.jpg


De dieren staan paarsgewijs langs de weg:
een aan de linkerkant en een rechts.
Soms in een iets andere houding.
Door de jaren heen zijn ze zwaar beschadigd.
Zo heeft de eenhoorn geen hoorn meer, ontbreken (delen van) oren,
poten, staarten enzovoort. Maar de indruk die de beelden geven,
blijft imposant.

 photo DSC_0764Camel.jpg

De kameel/dromedaris.

 photo DSC_0765CamelText.jpg

The practice of putting stone camels in front of a tomb was initiated after the completion of the Ming Tomb.
By doing so the emporer intended to show off this national strength, and symbolize peace in the Western Regions (inhabited by the minority nationalities) and prosperity of the nation.


 photo DSC_0766Xiezhi.jpg

De Xiezhi.

 photo DSC_0767XiezhiText.jpg

Xiezhi, a bear-eyed unicorn, also named Renfashou, is a legendary animal standing for justice.
It is said that Xiezhi can identify the evil person in a flight by hitting him with his horn.
It is placed before the tomb to show uprightness.


 photo DSC_0768Lion.jpg

De leeuw.

 photo DSC_0769LionText.jpg

The lion is generally known as “King of all beasts” for its inborn agility and ferocity over other animals.
It is honored in Buddhism as a holy beast protecting Buddhist doctrines.
Stone lions in front of the imperial tomb demonstrate the emporer’s unparalled dignaty and power.

 photo DSC_0770Lion.jpg

De leeuw in vooraangezicht.


Terwijl we terug naar het metrostation lopen (en het restaurant)
komen we nog langs een grote stele gebouw.
Een gebouw gebouwd over een hele grote steen (denk Obelix of
de Hunnebedbouwers in Drenthe) met daarop een tekst.
Vaak bevat de tekst een ode aan een persoon.

 photo DSC_0771ShenGongShengDeSteleBuilding1413Text.jpg

Shen Gong Sheng De Stele Building was built in the eleventh year of Ming Yongle (AD 1413).
The plan of the building is square because of the damage on the roof, so it is commonly called as the “Si Fang Cheng”.
The stele named “Shen Gong Sheng De Monument Stele of Ming Xiaoling” is seated in the Si Fang Cheng by Ming Yongle Emperor, Zhu Di.
The stone tablet, written by Zhu Di himself, contains 2746 Chinese characters and records the life story of his father and the founder of Ming Dynasty, Zhu Yuanzhang.
The stele is the biggest stele monument in Nanjing city area.
In 2012, approved by the National Cultural Relics Bureau. Sun Yat-sen Mausoleum Authority Bureau implemented a protection engineering project to the Shen Gong Sheng De stele Building.

De Engelse vertaling is niet geweldig, vermoed ik,
maar mijn Chinees is nog minder.

 photo DSC_0772ShenGongShengDe.jpg

Shen Gong Shen De. Het is goed te zien dat het gebouw en vooral het dak recent gerestaureerd zijn.


 photo DSC_0773ShenGongShengDe.jpg

Hier zie je de enorme stele (steen) midden in het gebouw.


 photo DSC_0774ShenGongShengDe.jpg

Het plafond boven de stele.


 photo DSC_0775ShenGongShengDe.jpg

Helaas, tijd om naar huis te gaan.


Wat het oog je vertelt

Dat is de titel van een fantastisch boek van Cees Nooteboom
over kunst dat ik aan het lezen ben. De hele titel is:

Cees Nooteboom, Wat het oog je vertelt. Kijken als avontuur.

En een avontuur is het met Cees Nooteboom.
Hij schrijft niet alleen heel interessant, maar ook nog eens erg mooi.
Zo schrijft hij (zomaar een voorbeeld):

Je begrijpt dus dat de tentoonstellingsmakers iets met je willen. En omdat zoveel werk niet voor niets mag zijn, koop je de catalogus.

 photo WP_20170509_002CeesNooteboomWathetOogJeverteltKijkenAlsAvontuur.jpg

Cees Nooteboom, Wat het oog je vertelt. Kijken als avontuur.


Museum Prinsenhof in Delft – Verboden porselein

De tentoonstelling ‘Verboden porselein’ is de tweede tentoonstelling
die ik in korte tijd bezoek met als onderwerp China en porselein.
Karakteristiek aan deze tentoonstelling is dat het eigenlijk een archeologische
tentoonstelling is.
De voorwerpen komen niet uit een bekend museum met een perfecte collectie.
De voorwerpen komen uit Jingdezhen, een van de geboorteplaatsen
van het porselein.
Daar heeft men de afgelopen jaren een aantal oude werkplaatsen en vooral ovens
opgegraven en die brachten enorme hoeveelheiden scherven aan het daglicht.
En ook in dit geval scherven die geluk brengen.
Want vaak waren het hele of nagenoeg hele voorwerpen.
De kwamen uit de keizerlijke ovens, zijn dus helemaal gemaakt volgens
de Chinese traditie met het juiste materiaal en de juiste kleuren.
De schilders zijn dezelfde schilders als van de voorwerpen in de ‘perfecte’
musea.

 photo WP_20170414_036MeipingChineesPorseleinChenghua1464-1487.jpg

Meiping, Chenghua, 1464 – 1487, Chinees porselein.

 photo WP_20170414_037MeipingChineesPorseleinChenghua1464-1487.jpg

Meiping, Chinees porselein.
Chenghua 1464 – 1487.

 

In China zijn draken de brengers van geluk en deze mythische dieren komen in verschillende variaties voor op het keizerlijk porselein.
Als een Chinese draak vijf tenen heeft, gaat het om een keizerlijke draak.
Deze mag alleen voor de Chinese heerser gebruikt worden.
Draken met vier tenen worden gebruikt voor prinsen en buitenlandse koningen, die met drie tenen zijn voor het gewone volk.

 

Collectie: Imperial Porcelain Museum, Jingdezhen


Soms is er iets mis gegaan bij het bakken of bij een ander onderdeel van het
productieproces. Maar als je de scherven weer samenvoegt, heb je Chinees porselein
met een bijzonder verhaal. Dat verhaal wordt nu verteld in het
Prinsenhof in Delft.

Ook in deze tentoonstelling wordt oud porselein gecombineerd met
werk van jonge Chinese en Nederlandse kunstenaars.
Werkend vanuit de oude traditie maar met nieuwe, moderne invalshoeken.

 photo WP_20170414_038HuangZaiyun.jpg

Huang Zaiyun.

 photo WP_20170414_039HuangZaiyun.jpg

HuangZaiyun

 

Huang Zaiyun (Hunan, 1984) studeerde keramiek aan de universiteit van Jingdezhen.
Na haar opleiding startte ze haar eigen studio.
Zaiyun is bijzonder geinteresseerd in de talloze traditionele ambachten in de keramiek.
Omdat deze ook in China dreigen te verdwijnen, doorkruist zij het land om ze te documenteren en zich, zo mogelijk, meester te maken.
Haar onconventionele ontwerpen zijn hedendaags en uniek.

 

Huang Zaiyun werkte in Royal Delft voornamelijk aan zelfgemaakte, handgevormde objecten die zij beschilderde op de traditionele wijze die ze geleerd heeft in Jingdezhen.
Zij combineerde die objecten met vanuit China meegenomen eeuwenoude scherven kostbaar porselein uit de Ming- en Qing-dynastie.
Ze omschreef dit proces als ‘een zaadje uit de oudheid van het blauw-witte porselein, dat tot bloei komt in mijn hedendaagse, Nederlandse keramiek’.
Hiermee wil ze ingaan op de relatie tussen Nederland en China en verbindt ze het verleden met het heden.

 photo WP_20170414_042HuangZaiyun.jpg

Huang Zaiyun.


 photo WP_20170414_040YinJiulong.jpg

Yin Jiulong.

 photo WP_20170414_041YinJiulong.jpg

Yin Jiulong

 

Yin Jiulong (Sichuan, 1975) studeerde grafisch ontwerp aan de universiteit van Chengdu.
Hij ontwikkelde zich tot een van de meest succesvolle ontwerpers van China en is niet weg te denken uit de glossy bladen, van social media en tv.
In zijn werk verbindt bij kunst, ontwerp en dagelijks leven met elkaar.
Hij produceert naast keramisch gebruiksgoed ook verlichting, kleding en schoenen.

 

Tijdens zijn Artist in Residence-periode bij Royal Delft werd hij geconfronteerd met een totaal nieuwe werkwijze.
Gewend aan ontwerpen met schone handen en talloze assistenten, moest hij nu zelf aan de slag.
Nieuwsgierig, ondernemend en intelligent gebruikmakend van de aanwezige vormen en mallen bij de fabriek, ontwikkelde hij een serie verrassende objecten.
Ook experimenteerde hij met slib- en druiptechnieken en maakte hij gebruik van boeddhistische symbolen.
Wat kleuren betreft beperkte hij zich doeltreffend tot witte en blauwe glazuren met hier en daar een accent in goud.


Af en toe wordt de tentoonstelling afgewisseld met een voorwerp
uit een van de ‘perfecte’ musea.
Vooral om thema’s of vormen te ondersteunen en verduidelijken.

 photo WP_20170414_045SchotelYuan1279-1368Porselein.jpg

Schotel, Yuan, 1279 – 1368, porselein.

Schotel, porselein.
Yuan, 1279 – 1368.

 

Dit stuk laat de kwaliteit zien van het porselein dat tijdens de Yuan-dynastie gemaakt wordt.
De decors op porselein bestaan voor een groot gedeelte uit gelukssymbolen die afkomstig zijn uit het boeddhisme en taoisme.
Aangezien de latere Chinese keizers en bevolking dezelfde religies belijden, blijft het motief van dit fabeldier, ook wel ‘qilin’ genoemd, in gebruik op het porselein in het paleis en daarbuiten.

 

Collectie: Rijksmuseum Amsterdam, inv.nr. AK-RBK-1965-88.

 photo WP_20170414_045SchotelYuan1279-1368PorseleinDetail.jpg

Qilin.


 photo WP_20170414_047DavidDerksen.jpg

David Derksen. Niet van al zijn werk was ik meteen weg (ingepakt porselein als kunstwerk?) maar deze mallen met keramiekkleurstof vond ik mooi.

 photo WP_20170414_048DavidDerksen.jpg

David Derksen

David Derksen (Haarlem, 1983) is in 2009 afgestudeerd aan de Design Academy Eindhoven en rondde in 2011 zijn master Industrial Design af aan de TU Delft.
Tijdens zijn studie startte hij zijn studio in Rotterdam, waar hij onder meer verlichting en meubels ontwerpt.
Graag wisselt hij industrieel ontwerp af met meer experimenteel werk, waarin hij de grenzen van het materiaal opzoekt.

 

Tijdens zijn verblijf in Jingdezhen heeft David Derksen zich laten inspireren door twee thema’s, namelijk de schoonheid van imperfectie en het stapelen/verpakken.
Op basis van misbaksels, die bestaan uit aan elkaar gesmolten en vervormde stapels porselein, maakt hij een serie nieuwe objecten.
De vervorming en verbinding van losse elementen is hierbij met opzet gedaan, op een min of meer gecontroleerde manier.

 

Geinspireerd op hoe porselein wordt verpakt in Jingdezhen, heeft Derksen daarnaast een serie stapelingen gemaakt waarbij losse elementen verbonden zijn door lint of bamboe.
Zij vormen zo een nieuwe interpretatie van een kandelaar uit de keizerlijke collectie (Zhengde, 1505 – 1521, collectie: Archeologisch Instituut Jingdezhen).


 photo WP_20170414_049MonnikskapkanXuande1425-1435Porselein.jpg

Monnikskapkan, Xuande, 1425 – 1435, porselein.

Monnikskapkan, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

De vorm van de monnikskapkan is gekopieerd van voorwerpen die worden gemaakt tijdens de regering van Yongle.
Dit type object is afkomstig uit Tibet en wordt geassocieerd met de boeddhistische monniken daar.
Deze kan is beschreven in Sanskriet, de filosofische taal van onder andere het boeddhisme, wat wederom een verwijzing is naar de contacten van Yongle met Tibet.
Er wordt aangenomen dat Yongle dit type kannen liet maken als cadeau voor de invloedrijke lama Halima.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


De voorwerpen staan helaas niet zo duidelijk op de foto en
Marianne Thieme moet maar even niet kijken.
Dit zijn krekeldoosjes van porselein.

 photo WP_20170414_051KrekeldozenHelaasIsDeFotoNietZoMooi.jpg
 photo WP_20170414_052Krekeldozen.jpg

Van links naar rechts:

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Keizer Xuande is een groot liefhebber van krekels.
Deze doos met de keizerlijke draak is zeker voor hem bedoeld, maar is niet door de keuring gekomen.
Xuande houdt van gokken en krekelgevechten lenen zich hier goed voor.
Het is van belang om een sterke krekel te kweken en deze goed te verzorgen in een mooi porseleinen doosje.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Deze krekeldoos is gedecodeerd met vliegende phoenixen.
Niet alle objecten worden aan de buitenzijde gemerkt met het zes-karaktermerk van de keizer.
Deze doos heeft het regeringsmerk van Xuande aan de binnenzijde van de deksel.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Sommige afbeeldingen verwijzen naar Chinese verhalen of gedichten.
Op deze doos zitten twee wielewalen in een boom.
De vogels staan bekend om hun mooie zangstem.
Het gedicht waar naar wordt verwezen, heeft als titel ‘Lente klaagzang’ en gaat over het liefdesverdriet van een dame die haar man moet missen.
De keizer heeft hem naar het begin van de zijderoute gestuurd.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


 photo WP_20170414_053PenselenbakjeXuande1425-1435Porselein.jpg

Penselenbakje, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Kalligrafie is een geliefde bezigheid van keizer Xuande.
Hiervoor heeft hij inkt, penselen en water nodig.
Het decor in dit bakje waarin de penselen worden gewassen, stelt een vijver met vissen voor waarin lotusbloemen groeien.
Hiermee wordt de gebruiker een goed resultaat gewenst.

 

Collectie: Archeologisch Instituut Jingdezhen.


 photo WP_20170414_055SchotelYongle1402-1424Porselein.jpg

Schotel, porselein, Yongle, (1402 – 1424).

 

Bij het decor van deze schotel staat een pijnboom centraal in een landschap of tuin.
Het houden van tuinen is een belangrijke bezigheid in China.
Ook bij het keizerlijk paleis hoort een grote tuin die wordt gebruikt bij activiteiten zoals boogschieten of het spelen van spelletjes.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


 photo WP_20170414_058HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

Hans van Bentem, Imperial Stacks, Jingdezhen, 2017, porselein.

 photo WP_20170414_059HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

 photo WP_20170414_060HansVanBentem.jpg

Hans van Bentem

 

Hans van Bentem (Den Haag, 1965) werkt sinds zijn afstuderen aan de Haagse kunstacademie aan monumentale sculpturen, omvangrijke installaties en lichtobjecten.
Hiervoor gebruikt hij liefst klassieke, traditionele materialen.
Om die reden is hij altijd op zoek naar ambachtelijke ateliers en eeuwenoude technieken, en verdiept hij zich in brons uit India, houtwerk uit Senegal en porselein uit China.

 

Hans van Bentem komt al sinds 2006 in Jingdezhen en realiseerde daar, met hulp van plaatselijke ambachtslieden, grote series werk in porselein.
Met deze ervaring ontwikkelde hij als Artist in Residence het werk Imperial Stacks.
Het bestaat uit drie stapelingen van elk drie losse objecten, die van samenstelling zouden kunnen veranderen.
Deze interactieve groep sculpturen verwijst in vorm en decoratie naar symbolen uit de Chinese (Keizerlijke) cultuur en maken tegelijkertijd deel uit van de kenmerkende hedendaagse beeldtaal waar van Bentem bekend om staat.

 photo WP_20170414_062HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

Hans van Bentem, Imperial Stacks, Jingdezhen, 2017, porselein.


 photo WP_20170414_063SchotelChenghua1464-1487Porselein.jpg

Schotel, Porselein, Chenghua (1464 – 1487).

 

In de Chinese dierenriem is de draak het belangrijkste wezen en daarom ook het symbool van de keizer.
Een keizerlijke draak heeft vijf tenen, maar hier heeft de porseleinschilder een foutje gemaakt.
Een van de klauwen heeft namelijk zes tenen.
Dit wordt gezien als een ware belediging van de keizer en het bord is dan ook vernietigd.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 photo WP_20170414_063SchotelChenghua1464-1487PorseleinDeDraakMetDeZesTenen.jpg

Draak met de zes tenen (rechts op de foto in een soort ‘cirkeltje’. Dat mag natuurlijk niet.


 photo WP_20170414_065BordChenghua1464-1487Porselein.jpg

Bord, Porselein, Chenghua (1464 – 1487).

 

De gebruikte decors op het porselein van Keizer Chenghua laten duidelijk zien dat hij taoistische en boeddhistische religies aanhangt.
Zeker het Sanskriet op dit bord geeft de meditatieve kant van het boeddhisme weer.
De latere keizer Jiajing (1521 – 1567), die vooral taoist is, breekt met deze traditie van de vroege Ming en verbiedt het boeddhisme in China.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


Ook bij deze tentoonstelling is er geen catalogus.
Dat is heel erg jammer.
Hopelijk is het geld dat een museum normaal gesproken
in een catalogus steekt naar het Artists in Residence programma
gegaan van de Chinese en Nederlandse kunstenaars.

 photo WP_20170414_067MaaikeRoozenburg.jpg

 photo WP_20170414_068MaaikeRoozenburg.jpg

Maaike Roozenburg

 

Na haar afstuderen aan de Gerrit Rietveld Academie richtte Maaike Roozenburg (Delft, 1979) haar eigen studio op.
Ze werkt aan producten en projecten op het snijvlak van design, erfgoed en digitale technologieen.
Met haar ontwerpen wil ze historische gebruiksvoorwerpen en hun verhalen terugbrengen in het dagelijks leven.
Vaak zoekts ze daarbij samenwerking op met wetenschappers, archeologen, ambachtslieden en programmeurs.

 

Roozenburg heeft in Jingdezhen gewerkt aan twee projecten:
Voor ‘Kommen voor de keizer’ heeft ze zich verdiept in de zo karakteristieke gekleurde glazuren van keizerlijk porselein.
Samen met de ambachtslieden van Jindezhen heeft zij een selectie kommen gereproduceerd volgens de methode van weleer, en ze vervolgens geglazuurd in edelsteenblauw, krabpantsergroen en Youli-rood.
Voor ‘True replicas, to Delft and back’ werkte ze samen met de TU-Delft.
Zij maakte 3D-scans en -prints van porseleinen voorwerpen die gemaakt zijn in 17de-eeuws China en opgegraven in Delft.
Op basis hiervan maakte ze samen met de ambachtslieden van Jingdezhen nieuwe ontwerpen.


In de tuin van het Gemeentemuseum

Vanochtend was ik vroeg in Den Haag.
Ondanks het feit dat het Gemeentemuseum al om 10 uur open gaat
had ik toch wat tijd om door de tuin te lopen.
In de tuin staat een muur waarin een aantal gevelstenen
uit Den Haag (?) zijn ingemetseld.
Waarschijnlijk van panden die ooit afgebroken zijn.
Althans dat vermoed ik.
Een paar voorbeelden:

 photo WP_20170414_001Ooievaar.jpg

De ooievaar als symbool voor de hofstad Den Haag.


 photo WP_20170414_002InDeDrieMollen.jpg

‘In de drie mollen’, dat ken ik als een merk van een koffiebranderij. Maar die zit in Den Bosch.


 photo WP_20170414_003MorgenStar.jpg

Morgen Star.


 photo WP_20170414_004Loopschans.jpg

In Breda kennen we een Loopschansstraat. Op deze oude gevelsteen kun je zien dat je op een schans echt kon lopen.