Conn3ct in de Nottebohm zaal van Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience in Antwerpen

Conn3ct is een reizende tentoonstelling die bijvoorbeeld
eerder in Den Haag te zien was in Museum Meermanno,
het Huis van het Boek.
Afgelopen weekend was ik in Antwerpen en had de kans
de tentoonstelling daar te zien.
Er wordt een verband gelegd tussen de moderne media
en de handschriften en boeken van de organiserende collecties.
Heel geslaagd.

 photo WP_20170729_09_41_26_ProSchilderijOpHotelkamer.jpg

Dit was het schilderij in de hotelkamer waar we verbleven. Het lijkt of er een vlekje zit op het schilderij, of…..


 photo WP_20170729_09_41_26_ProSchilderijOpHotelkamerKogelgat.jpg

….is het een kogelgat?


 photo WP_20170729_14_18_07_ProNottebohmzaalErfgoedbibliotheekHendrikConscience.jpg

Een eerste blik op de prachtige Nottebohm-zaal van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience. Prachtig.


 photo WP_20170729_14_20_43_ProSamengesteldHandschriftBroedersVanHetGemeneLevenGoudaVraagTeken1516-1534Antwerpen.jpg

In de overgang van handgeschreven werken naar volledig gedrukte uitgaves waren veel stappen mogelijk. Hier zie je een werk dat lijkt op een gedrukt werk maar het niet is. Samengesteld handschrift van de Broeders van het Gemene Leven, Gouda ?, 1516 – 1534, Antwerpen.


 photo WP_20170729_14_20_43_ProSamengesteldHandschriftBroedersVanHetGemeneLevenGoudaVraagTeken1516-1534AntwerpenDetail.jpg


 photo WP_20170729_14_29_13_ProDialogusMiraculorumCaesariusVanHeisterbachKeulenUlrichZellCa1475.jpg

Dialogus miraculorum van Caesarius van Heisterbach, Keulen, Ulrich Zell, circa 1475.

 photo WP_20170729_14_20_52_ProTekst.jpg


 photo WP_20170729_14_29_13_ProDialogusMiraculorumCaesariusVanHeisterbachKeulenUlrichZellCa1475DiverseHoofdletters.jpg

Een reeks hoofdletters. Zoek de verschillen.


 photo WP_20170729_14_29_13_ProDialogusMiraculorumCaesariusVanHeisterbachKeulenUlrichZellCa1475HoofdletterR.jpg

De hoofdletter R.


 photo WP_20170729_14_30_23_ProNottebohmzaalErfgoedbibliotheekHendrikConscience.jpg

Nottebohm-zaal, Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience.


 photo WP_20170729_14_30_43_ProNottebohmzaalErfgoedbibliotheekHendrikConscienceVondel.jpg

Vondel.


 photo WP_20170729_14_32_49_ProMissaleTraiectenseLeidenJanSeversz1514-1515.jpg

Missale Traiectense, Leiden, Jan Seversz, 1514 – 1515. De makers van de tentoonstelling gaat het hier om de pagina-indeling, het kleurgebruik en het gebruik van houtgravures. Mij ging het meer om de leuke navigatiehulpmiddelen aan de zijkant van de bladen.


 photo WP_20170729_14_33_53_ProCorneliusAureliusDieCronyckeVanHollandtZeelandtEndeVrieslantLeidenJanSeversz1517.jpg

Cornelius Aurelius, Die cronycke van Hollandt, Zeelandt ende Vrieslant, Leiden, Jan Seversz, 1517. Drukkers hadden soms een grote betrokkenheid bij de inhoud en lay out van werken die ze drukten. Zo werd er soms ‘ruimhartig’ omgesprongen met de houtgravures.


 photo WP_20170729_14_33_53_ProCorneliusAureliusDieCronyckeVanHollandtZeelandtEndeVrieslantLeidenJanSeversz1517DeVrouwMistEenDeelVanHaarHoofd.jpg

Hier ontbreekt een deel van de houtgravure. Het hoofd van de vrouw is niet compleet.


 photo WP_20170729_14_33_53_ProCorneliusAureliusDieCronyckeVanHollandtZeelandtEndeVrieslantLeidenJanSeversz1517SlechtsEenKleinDeelVanDeHoutgravureIsHierGebruikt.jpg

Hier is maar een klein, niet zoveel zeggend, linkerdeel van de oorspronkelijke houtgravure gebruikt.


 photo WP_20170729_14_36_12_ProCornelisVanHoornCorteCornikelUtrechtJanBerntsz1537.jpg

Dit was het boek dat mij het meest in het oog sprong. Degene die vaker op mijn blog lezen hebben misschien een idee. Cornelis van Hoorn, Corte cornikel, Utrecht, Jan Berntsz, 1537. Kronieken waren een genre op zich. Het waren (wereld)geschiedenissen. In een boek werd geprobeerd de geschiedenis overzichtelijk in beeld te brengen. De koper kon kiezen hoe hij of zij de informatie van de publicatie ging gebruiken. Als een boek, zoals hier maar het kon ook als boekrol worden gebruikt.


 photo WP_20170729_14_37_11_ProTekst.jpg


 photo WP_20170729_14_37_36_ProCornelisVanHoornCorteCornikelUtrechtJanBerntsz1537Detail.jpg

Of dit nou zo overzichtelijk was weet ik niet. Ik begreep van deze pagina’s niet hoe de informatie gestructureerd was.


 photo WP_20170729_14_41_16_ProPetrusApianusCosmographicusLiberCorrectusEdGemmaFrisiusAntwerpen1533.jpg

Een boek met bewegende delen. Prachtig. Petrus Apianus, Cosmographicus liber correctus, Ed Gemma Frisius, Antwerpen, 1533.

 photo WP_20170729_14_41_23_ProTekst.jpg


 photo WP_20170729_14_43_03_ProTekst.jpg

Dat boeken op verzoek werden ingekleurd en gebonden wist ik wel maar je ziet het niet zo vaak. Hier een prachtig voorbeeld.

 photo WP_20170729_14_42_45_ProMissaleTrajectumAntwerpenHenrickPeetersenVanMiddelburch1540Ingekleurd.jpg

Missale Trajectum, Antwerpen, Henrick Peetersen van Middelburch, 1540, ingekleurd.

 photo WP_20170729_14_42_53_ProMissaleTrajectumAntwerpenHenrickPeetersenVanMiddelburch1540NietIngekleurd.jpg

Dezelfde tekst, dezelfde editie, dezelfde pagina maar nu niet ingekleurd.


 photo WP_20170729_14_58_02_ProNottebohmzaalErfgoedbibliotheekHendrikConscience.jpg


 photo WP_20170729_15_05_48_ProDePrinterPrinteHetBewijsVanMijnBezoek.jpg

De printer print een bewijs van mijn deelname aan Conn3ct.


 photo WP_20170729_15_06_34_ProNottebohmzaalErfgoedbibliotheekHendrikConscience.jpg

De Nottebohm-zaal van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience is een bezoek waard.


Advertenties

Koninklijk paleis

In Phnom Penh brachten we ook een bezoek aan het complex
dat het koninklijk paleis bevat.
Het is een groot terrein in het centrum van de stad
met een aantal prachtige gebouwen.

 photo DSC_1261DePaleismuur.jpg

De paleismuur.


 photo DSC_1262EenHekwerk.jpg

Een hekwerk in het complex.


 photo DSC_1263.jpg


 photo DSC_1265.jpg

Al de gebouwen hebben een eigen naam en functie. Die zijn in de rondleiding een beetje verloren gegaan.


 photo DSC_1266.jpg


 photo DSC_1267.jpg


 photo DSC_1268.jpg


 photo DSC_1269.jpg

Dit beantwoordt helemaal aan het sprookjesachtige image van Cambodja.


 photo DSC_1270OndanksDeDrukteRust.jpg

Ondanks de drukte met de toeristen stralen deze beeldjes rust uit.


 photo DSC_1271Muurschilderingen.jpg

Een hele lange muurschildering.


 photo DSC_1272PrachtigeMuurschilderingen.jpg


 photo DSC_1273GrafMonument.jpg

In het complex zijn ook grote grafmonumenten.


 photo DSC_1274NorodomI.jpg

Dit is een standbeeld voor Norodom I.


 photo DSC_1275Symmetrie.jpg


 photo DSC_1276HerinneringAanGrandeur.jpg

Herinnering aan grandeur.


Stoffel

Wij hadden thuis een schildpad en die noemde we Stoffel.
Dat was een logische naam want zo heette een van de
karakters van De Fabeltjeskrant.
Een kinderprogramma met dieren in de hoofdrol die
allemaal menselijke eigenschappen hadden.
Stoffel was natuurlijk niet zo snel en had daarom
een auto (in de Fabeltjeskrant).
Onze stoffel leefde in de tuin en kreeg soms een appel.
Tussen oude dia’s die ik liet digitaliseren vond ik twee
foto’s van hem:

 photo 106.jpg

 photo 107.jpg

De kwaliteit van de dia’s is met de jaren wel wat achteruit gegaan.


St. Annakerk, Haagweg in Breda

Dit was onze parochiekerk.
Wij waren daar actief en ik heb er een keer dia’s gemaakt.
Die dia’s zijn onlangs gedigitaliseerd.
De kerk is niet meer in gebruik.

Wikipedia:

De Sint-Annakerk (Breda) is een kerk aan de Haagweg nabij het centrum in de wijk Haagpoort in de Nederlandse stad Breda.

De kerk behoort tot de overgangskerken. Het is een rijksmonument. Het is een neogotische kruisbasiliek met vijf beuken. De architect is Joseph Cuypers. Het heeft een spitsboogvormig portaal.

De pastorie in Art Nouveau-stijl werd gebouwd in 1904 door de architect F.P. Bilsen. De kerk is als zodanig niet meer in gebruik. In 2002 is het interieur omgebouwd tot kantoorruimte, de ANNAstede.

Nu is het een kantoorgebouw.
Op de website van Oomen Architecten vond ik nog een paar foto’s
van de huidige staat van het gebouw. Die tref je hier ook aan.
Eerst mijn foto’s.

 photo 075StAnnakerkHaagwegBredaGlasInLood.jpg

Mijn foto’s zijn niet (meer) zo mooi. De dia’s hebben nogal aan kwaliteit verloren. De St. Annakerk aan de Haagweg in Breda had glas-in-lood ramen.


 photo 076StAnnakerkHaagwegBredaGlasInLoodHogeRamenVanafKoorGefotografeerd.jpg

Dit raam is gefotografeerd vanaf het koor. Het koor zat direct boven de publieksingang en is de plaats van waaraf werd gezongen. De foto’s zitten in een willekeurige volgorde. Resultaat van het inscannen.


 photo 077StAnnakerkHaagwegBredaVoorkantAltaar.jpg

Na het Tweede Vaticaans Concilie kwam er een modern altaar in de kerk te staan, voor het hoofdaltaar. Later werd het vervangen door een houten altaar waarvan hier de voorkant te zien is.


 photo 078StAnnakerkHaagwegBredaDeurTabernakelHoofdaltaar.jpg

Tabernakeldeur. Onderdeel van het hoofdaltaar. Op de deur staat in het midden het Lam Gods, symbool voor Christus. Op de vier hoeken de symbolen voor de evangelisten.


 photo 079StAnnakerkHaagwegBredaGodslamp.jpg

Een van de lampen in de kerk. Wellicht was dit de Godslamp. De lamp die altijd aan was en die de aanwezigheid van God symboliseert.


 photo 080StAnnakerkHaagweg3BredaPastorietuinRichtingSchoolHavermansstraat.jpg

De toenmalige pastoor was een liefhebber van tuinieren. De bewoners van de pastorie waren Kapucijnen. Hier zie je een deel van de pastorietuin. de foto is genomen met het gezicht naar de school aan de Havermansstraat.


 photo 081StAnnakerkHaagwegBredaPastorietuinKijkendRichtingHaagwegNr5.jpg

Nog een stukje tuin. Nu vanaf de kerk naar Haagweg nummer 5 gefotografeerd. Op nummer 5 woonde vroeger de koster en zijn gezin. Dat was vroeger een betaalde baan.


 photo 082StAnnakerkHaagwegBredaMurenDoopkapelMetPaasKaars.jpg

De muren van de doopkapel. Die muren hadden erg te lijden gehad van een lekkage in de afvoeren van de kerk. Daarom zijn die gerestaureerd. Opnieuw geverfd naar het origineel ontwerp. Hier staat de Paaskaars voor de muur.


 photo 084StAnnakerkHaagwegBredaVersieringOpDeMuren.jpg

Op meerdere plaatsen in de kerk stond deze versiering op de muur.


 photo 085StAnnakerkKruisbeeldOpTabernakelInHoofdaltaar.jpg

Dit is het kruis dat in een speciaal hiervoor gemaakte ruimte boven het tabernakel in het hoofdaltaar stond.


 photo 086StAnnakerkHaagweg3Breda.jpg

De uiteinden van de bogen waren/zijn versierd met beeldhouwwerk.


 photo 087StAnnakerkHaagweg3BredaDeHeiligeFamilie.jpg

Centraal in de kerk stond tegen een pilaar deze grote beeldengroep van de Heilige Familie.


 photo 088StAnnakerkHaagweg3BredaPreekstoel.jpg

Al het beeldhouwwerk is uitgevoerd in neogotische stijl. Zo ook de preekstoel.


 photo 089StAnnakerkHaagwegBredaHoofdaltaar.jpg

Deel van het hoofdaltaar. Aan beide kanten van het altaar hingen grote, zware gordijnen. Hier zie je daar een deel van (rechts).


 photo 090StAnnakerkHaagwegBredaCommunibankMathVIII5-13.jpg

Als scheiding tussen het altaar en de banken in de kerk stonden twee grote communiebanken. Hier is een tekst van de evangelist Mattheus verbeeld.


 photo 091StAnnakerkHaagwegBredaCommunibankJohannesVI.jpg

De tweede communiebank verbeeldt een tekst van Johannes.


 photo 092StAnnakerkInterieurMetHFamilieVanafKoor.jpg

St. Annakerk in Breda. Interieur met beeldengroep van de Heilige Familie vanaf het koor gefotografeerd.


 photo 093StAnnakerkHaagwegBredaVanafKoor.jpg


 photo 094StAnnakerkHaagwegBredaInterieurMetHFamiliePreekstoelEnHoofdaltaarVanafKoor.jpg

Interieur met beeldengroep Heilige Familie en de preekstoel.


 photo 095StAnnakerkHaagwegBredaKyrialeOrdinariumMissaeOpHetKoor.jpg

Kyriale ordinarium missae.


 photo 097StAnnakerkHaagwegBredaZichtVanafHoofdaltaarNaarLinksachterRichtingHaagweg.jpg

Het zicht vanaf het hoofdaltaar naar links achter in de kerk, richting Haagweg. Ongeveer in het midden van de foto zie je de ingang van de doopkapel.


 photo 098StAnnakerkHaagwegBredaZichtOpInformatiehoekKijkendVanafSacrestieNaarHaagwegTramsingel.jpg

Het zicht vanaf het hoofdaltaar naar rechts achter in de kerk, richting hoek Haagweg/Tramsingel.


 photo 099StAnnakerkInterieurOpBankNiveau.jpg

Interieur van de kerk op bankhoogte.


 photo 100StAnnakerkHaagwegBredaHoofdaltaar.jpg

Hoofdaltaar.


 photo 102StAnnakerkHaagwegBredaHoofdaltaar.jpg


 photo 105StAnnekerkHaagwegBredaDienstMetPaterBernardFeijen.jpg

Pastoor Bernard Feijen doet de mis.


Dat waren mijn foto’s.
Nu nog een paar foto’s van Oomen Architecten die de huidige status
van het gebouw weergeven (dat is te zeggen, de status bij de opening
van de Annastede).

 photo StAnnaKerkBredaOomenArchitecten.jpg

 photo StAnnakerkMurenDoopkapel.jpg

Muur doopkapel.

 photo StAnnakerkBredaKantoorgebouw.jpg

 photo StAnnakerkBredaGlasInLood.jpg

Glas-in-lood.

Breda in The Met

Breda in de verzameling van het Metropolitan Museum in New York.
De eerste werken waren duidelijk terug te verwijzen naar Breda.
Maar nagelang je verder komt wordt dat steeds moeilijker en steeds leuker.
Vandaag nog eens drie verrassingen.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkCallingCardRenoir.jpg

Pierre-Auguste Renoir, calling card. Artist: Anonymous, circa. 1864–1919. Inscribed in plate across center: “PIERRE AUGTE RENOIR”; lower right: “28, rue Bréda” [crossed out in graphite]


Between the years of 1977 and 1989, F. C. Schang donated a group of 64 artists’ calling cards to the Metropolitan Museum of Art.
Schang began collecting calling cards as an accompaniment to his stamp collection;
however, the former eventually eclipsed the latter.
Now a part of the Drawings and Prints Department’s permanent collection, the calling cards are housed in an album that also includes Schang’s collection of stamps and other ephemera.
Calling cards are thought to have originated in Britain with the habit of writing messages
on the backs of playing cards. Ladies used hearts while men chose from diamonds or spades.
Special cards designed for such messages began to appear in the mid-18th century.
Printed with one’s name and, later, their address, engraved calling cards were originally used only by the nobility and upper class. Those who could not afford to have cards printed would write their names on white paper or unglazed pasteboard.
By the beginning of the 19th century, the calling card was a firmly-established social necessity.
For many, the card was used for dating, or “calling” upon a potential love interest.
But it became popular among artists as well, many of whom used them to send notes and direct potential patrons to their studio. (See: Banfield 1989, pp. 1-4.)

Korte samenvatting:
Het museum ontving een verzameling ‘calling cards’.
Dat waren kaartjes die men (adel, upper class) aan elkaar gaf om
daarmee een bezoek aan elkaar de bevestigen.
Het begon waarschijnlijk met het uitwisselen van speelkaarten met
daarop het adres geschreven.
Vrouwen gebruikten kaarten met het symbool ‘Harten’ en mannen gebruikten
‘Ruiten’ of ‘Schoppen’. Maar later werden het gedrukte kaartjes.
Een beetje zoals we nu business cards uitwisselen.
Vergeet niet dat niet alle kunstenaars zoals Van Gogh armoedig waren.

Blijkbaar woonde Renoir eens in de Rue de Breda.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkFranciscoDeZurbaraacutenSpanishFuenteDeCantos1598ndash1664MadridTheBattleBetweenChristiansAndMoorsAtElSotilloCa1637ndash1639OilOnCanvas.jpg

Metropolitan Museum – New York, Francisco de Zurbarán, Spanish, Fuente de Cantos 1598 – 1664 Madrid, The Battle between Christians and Moors at El Sotillo, circa. 1637 – 1639, oil on canvas.

In 1370 the Spanish forces were saved from a night ambush when a miraculous light revealed the hidden Moorish troops.
This picture depicting the miraculous event was painted for the apse of the Carthusian monastery of Nuestra Señora de la Defensión in Jerez de la Frontera.
It formed part of a large, three-tiered altarpiece which comprised fourteen paintings and additional sculptures.

Op zich lijkt dit helemaal niets met Breda te maken te hebben, maar
als we het beeld beter bekijken vallen de lanzen aan de linkerkant wel op.
Lijkt wel een beetje op Velazquez (Las Lanzas).

 photo MetropolitanMuseumNewYorkFranciscoDeZurbaraacutenSpanishFuenteDeCantos1598ndash1664MadridTheBattleBetweenChristiansAndMoorsAtElSotilloCa1637ndash1639OilOnCanvasDeLanzen.jpg

In de toelichting op dit werk op de site van het Metropolitan
wordt inderdaad naar het schilderij van Velazquez verwezen.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWood.jpg

Metropolitan Museum – New York, Edwaert Collier, Dutch, Breda, circa 1640 – after 1707 London or Leiden, Vanitas still life, 1662, oil on wood.


Edwaert Collier is me volledig onbekend.
Maar blijkbaar is hij in Breda geboren.

Het schilderij bevat een aantal leuke details.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWoodJacobCats.jpg

Allereerst zien we hier een klein portret van Jacob Cats als raadspensionaris van Holland.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWoodAlmanakMetECEnDeRingMetEK.jpg

Op het schilderij ligt ook een almanak. Naast de titelpagina zien we de Letters EC en het jaartal 1662. EC staat voor Edwaert Collier. 1662 is het jaar waarin het schilderij gemaakt is. Op de ring die er rechtsvoor ligt staan ook twee letters EK. Volgens Wikipedia: Zijn voornaam kan ook gespeld worden als “Edward”, “Eduwaert”, “Edwart” of “Evert” en zijn achternaam als “Colyer” of “Kollier”. Voorkeurspelling is: “Edwaert Collier”.

Wervelwind binding

Xuanfeng Zhuang of Whirl wind binding.
Mijn tweede Chinese binding volgens de definitie van
het International Dunhuang Project.
Vijf vellen papier ga ik inbinden op iets wat op een
boekrol of scroll lijkt, maar het niet is.
De vellen papier verschillen in lengte.
In mijn interpretatie verschillen ze niet alleen van lengte
maar ook van kleur, ontwerp, papiersoort enz.
Maar pagina voor pagina bereid ik voor.
Het langste vel bedruk ik met twee teksten van Arnon Grunberg.
Vervolgens gebruik ik een serie van drie lino’s die samen
1 afbeelding vormen en heb ik de afbeelding van de
Diamond Sutra (het oudst gedrukte boek in de wereld)
gebruikt op een pagina van handgeschept papier die ik verder
niet ga bewerken.

Wikipedia over Diamond Sutra:

Een exemplaar van de Diamantsoetra, dat gevonden werd tussen de manuscripten van Dunhuang, werd geïdentificeerd als het eerste gedrukte boek dat compleet bewaard is gebleven. Het is gedateerd 11 mei 868.[3] Het is een papieren boekrol van vijf meter lang en 27 cm breed, bestaande uit zeven aan elkaar geplakte delen tekst die elk zijn gedrukt van één houtblok, met aan de rechterkant een grote houtsnede. Dit blokboek werd in China gevonden in 1907 door de Hongaars-Britse ontdekkingsreiziger Aurel Stein, die het in 1943 aan de British Library naliet.

 photo WP_20170726_16_43_29_ProHandgescheptPapierEnLinoGeeftMooiRotsschilderingResultaat.jpg

Dit is een lino (drie kleuren) gedrukt op handgeschept papier. Het papier is hard. De inkt hecht slecht. Maar dat geeft bijna het idee van een verweerde fresco zoals je die in Boeddhistische grotten (Ellora, Ajanta) wel ziet. De grotten in Dunhuang heb ik nog nooit gezien.


 photo WP_20170726_16_42_57_Pro 2Jaarkaart2016.jpg

Origineel was de lino ontworpen om bij de teksten van Grunberg te worden gebruikt. De tekst aan een kant, de driekleuren lino aan de andere. Resultaat een jaarkaart, een briefkaart die een alternatief is voor een Kerstkaart of Nieuwjaarskaart. Deze rode zal ik kleiner snijden en op een van de vellen bevestigen.


 photo WP_20170726_16_51_03_ProDiamondSutraImageOnHandgemaaktPapier.jpg

Dit is de afbeelding van de Diamond Sutra die op het langste vel van handgeschept papier is bevestigd.


 photo WP_20170726_16_51_03_ProDiamondSutraImageOnHandgemaaktPapierDetail01.jpg

Zo ziet het vel er in volle lengte uit.


 photo WP_20170726_16_51_03_ProDiamondSutraImageOnHandgemaaktPapierDetail02PrachtigeStructuur.jpg

Niet alle stukken van dat vel zijn even sterk, er zitten zelfs een paar gaten in.  Maar de structuur is er niet minder mooi door.


 photo WP_20170726_16_51_03_ProDiamondSutraImageOnHandgemaaktPapierDetail03ImageMetVlekkenVocht.jpg

Ik hoop dat de afbeelding van de sutra nog wat bijkleurt. De lijm laat de donkere, blauwe kleur van het papier doorschijnen.


Zo wordt elk van de vijf vellen bewerkt om tot een
wervelwind binding samen te komen.
Wordt vervolgd. Het bamboo voor de binding is al op maat gesneden.

Piet Schreuders: Lay in, lay out

Nou, het oordeel is dus: out.
Je leest maar heel zelden een recensie van een boek
op deze blog waarbij het eindoordeel is: slecht.
Vandaag dus wel.

 photo WP_20170727_18_56_43_Pro 2PietScgreudersLayInLayOut.jpg

Piet Schreuders, Lay in, lay out. Een zelfingenomen, slecht boek. Gericht op een kleine groep grafisch ontwerpers die 40 jaar geleden al ruzie hadden met elkaar. Ze konden het niet eens worden over wat nu mooi was.


Veertig jaar geleden voerde Piet Schreuders de aanval aan op Wim Crouwel.
We moeten er in dit boekje nog steeds over lezen.
Waarom? Het werk van Crouwel vindt Schreuders niet mooi.
En hij vindt dat de tijd hem gelijk gegeven heeft.

Jammeer dat Schreuders geen objectieve maatstaven weet aan te dragen
voor wat nu een goed ontwerp is. Ook 40 jaar later kan hij dat niet.

De ruzie was een verlaat jaren ’60-relletje, tegen de heersende
klasse. Tegen boegbeelden.
Daar is niets mis mee, maar na zoveel tijd mag je dan wel wat
meer onderbouwing verwachten dan

‘ik had bij nader inzien mijn afkeer van Crouwels ‘lelijkheid’ misschien ook anders kunnen illustreren – maar ik had dat in het boekje al gedaan en wilde tijdens de presentatie toch ook eens een daad stellen.’

Piet Scgreuders, Lay in, lay out; pagina 93.

Volgens mij had Piet Schreuders in deze versie van het boekje alle kans
het eens goed aan te pakken. Die kans heeft hij niet genomen.

De lezer van nu,
die niet bij het relletje betrokken was,
heeft niets aan het boek.