Gelezen: Christiaan Weijts, De linkshandigen

Met mijn verjaardag kreeg ik deze roman van mijn ouders.
Het is een erg vlot geschreven verhaal.
Er zit heel veel vaart in.
De omslag is natuurlijk echt bijzonder.

 photo DSC_6232ChristiaanWeijtsDeLinkshandigen.jpg
Christiaan Weijts, De linkshandigen.

Die speelt met het feit dat een aantal gebruiksvoorwerpen
in onze wereld niet voor linkshandigen gemaakt zijn.
De schaar is een voorbeeld dat me zo het eerst te binnenschiet.

Het verhaal is een soort detective zonder detective.
Twee mensen gaan op reis en ontdekken tijdens de reis
steeds meer van en over elkaar.
Het einde in abrupt.
De man is politiek tekenaar. Hoogst actueel.

Soms, iets te gemaakt, komt de hogere cultuur aan bod.
Gaat het plots over Casals, Gluck, Grieg, Picasso,
Modigliani, Last tango in Paris, Edith Piaf,
Vermeer’s Gezicht op Delft, Edvard Munch.
Allemaal dingen waar je op zich niets op tegen kunt hebben
maar die in combinatie met bekende namen van Parijse straten,
Engelse warenhuizen een sfeer moeten oproepen van ‘ons
moderne mensen van de wereld’.

Overigens is een onderzoek naar de fysieke structuur,
de korte hoofdstukken van het boek, zeker naar het einde,
een onderzoek waard.

Leuk boek, met veel plezier gelezen.

Advertenties