3.495

Dit berichtje is het 3.495-ste bericht op mijn web log.
Binnenkort dus 3.500 berichten op de Argusvlinder.
Klein feestje.

Advertenties

Petrus van Schendel

We hadden het vorige maand al gemeld maar nu staat er ook
een officiele aankondiging in de nieuwsbrief van het museum.
In het najaar is in Breda een overzichtstentoonstelling te zien
van het werk van Petrus van Schendel:

Voor het eerst te zien: het oeuvre van Petrus van Schendel

Op dit moment wordt er in Breda’s Museum gewerkt aan een van de belangrijkste tentoonstellingen ooit in het museum: ‘Petrus van Schendel: meester van het avondlicht’. Deze tentoonstelling is van 10 november 2012 tot en met 17 februari 2013 in Breda’s Museum te bezichtigen en zal daarna ook in Museum Villa Vauban in Luxemburg te zien zijn. Het is de eerste keer dat er van deze internationaal vermaarde kunstenaar een overzichtstentoonstelling bijeen wordt gebracht. Een tentoonstelling als deze is uniek voor Breda’s Museum, uniek voor ons land en heeft ook internationale uitstraling.

In het licht van Petrus van Schendel.


Piet Vloemans

Tussen de regenbuien door ben ik zondagmiddag wat gaan lopen.
Ik kwam langs Galerie Ecker.
Daar was ik nog nooit binnen geweest maar er hingen deze
keer werken die me meer trokken dan anders.
Het waren werken waarbij tekst een grote rol speelt.
Sinds kort weet ik dat sommige mensen
dat Asemic writing of Asemic Art noemen.
Of Dhr. Vloemans vindt dat zijn werk ook onder deze term valt
weet ik niet maar mooi vond ik het in ieder geval.
De afbeeldingen hier komen van zijn website.
Net als de tekst die hieronder volgt.

Piet Vloemans, Gerrit Achterberg, Gebed aan God, 02 2012, balpen, acryl op papier.


Piet Vloemans

Movements

In de tentoonstelling bij galerie Ecker zien wij recente werken waarin Piet de gelaagdheid van zijn rationeel denken en zijn emotie heeft onderzocht. Gelaagdheid die letterlijk in zijn werk is terug te vinden en gexefnspireerd door muzikale composities en gedichten.
Het repetitieve gegeven dat in zijn werkwijze is verweven resulteert in kunstwerken op papier in series van 4 of 5 en soms 8, die elkaar in horizontale lijn volgen, terwijl de gelaagdheid in de bladen zelf is opgebouwd in 3 of 4 werksessies.
Iedere laag is een subtiele toevoeging, die in samenhang met het geheel een speciale belevenis laat voelen. De muziek of het gedicht is x91te lezenx92, terwijl wij als beschouwers volop ruimte vinden voor interpretatie.

Dat voor deze werkwijze ijzeren discipline vereist wordt is evident, wetende dat emotie tijdens de productie van toch ook een impulsief proces, de maker niet te veel in de weg mag staan.
Wat soms -op het eerste gezicht- een x91geordende wanordex92 lijkt te zijn, blijkt bij nadere beschouwing een virtuoos ritmisch proces waarin de intenties van de bron op subtiele expressieve wijze gedragen wordt.


Piet Vloemans, Simeon ten Holt, Canto Ostinato, deel 3, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.


Piet Vloemans, Arvo Part, Stabat Mater, deel 2, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.


Dit laatste werk was in ieder geval in de galerie.
Het bestaat uit 2 delen. Op het eerste gezicht identiek maar
bij nadere beschouwing heel anders.
Intrigerend.

Eerste dag zegels Charles Dickens

Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.

Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.


Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.


Dit is een kaart met toelichtende tekst.

De tekst is:

Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.

Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.


Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.


Boekenlegger / Bookmark

Vanochtend ben ik wat bookmarks afgelopen
die ik de afgelopen weken had verzameld.
Bookmarks zijn verwijzingen naar websites die een browser kan vasthouden.
Ik gebruik bijvoorbeeld ook Firefox en daar is een klein
programma die je in staat stelt ‘leeslijsten’ samen te stellen.
Lijstjes met verwijzingen naar websites rond een onderwerp.
Er is een knop ‘Lees later’ (Read later) die de website
waar je op dat moment bent opslaat.
Daarnaast is er een knop ‘Lees iets’ (Read something)
die je de opgeslagen websites laat zien en die kun je dan vervolgens lezen
op een tijdstip dat het jou uitkomt. Op zondagmorgen bijvoorbeeld.

Zo kwam ik vanochtend op ‘http://www.doodlersanonymous.com/’.
Een website voor tekenaars (doodles zijn tekeningen,
je kent ze wel die krabbels die mensen maken
tijdens een vergadering of in de trein).
‘Doodlers Anonymous’ is voor ‘verslaafde tekenaars’.

Een tijd terug had men daar een tekenwedstrijd.
Een wedstrijd om boekenleggers te ontwerpen.
Een eenvoudig maar erg leuk idee.
Je kunt ze overigens zelf ook maken en je hoeft niet eens
een tekenaar te zijn.

Het idee is: je download van de site een sjabloon/template zoals hierboven. Op het linkse kaartje plaats je je tekening. Rechts schrijf je je naam en adres en je upload het eindproduct naar de website van Doodlers Anonymous. De winnaars zie je hier overigens niet. Die vond ik minder. Het idee is dat je de twee kaartjes met een touwtje aan elkaar maakt. Een van de twee kaartjes steek je in een boek op de plaats waar je gebleven bent met lezen.


Hier in mijn blog zie je mijn selectie van inzendingen.
Het leuke is dat er mensen aan mee doen die van heel verschillende landen komen.
Van verschillende leeftijd, techniek, aanpak enz.
Op alfabetische volgorde:

Annie Montgomerie. Het thema is boekenwurm. ‘Boekenwurm’ is een term die in vele taalgebieden wordt gebruikt voor iemand die altijd maar met zijn neus in de boeken zit.


Maar er zijn ook minder directe verwijzingen naar het begrip boek. Hier gaat het volgens mij om ‘ideeen’. Chelsey Scheffe tekent een hele reeks gloeilampen.


Cynthia Bataille. Aan de wedstrijd deden amateurs mee maar ook grafisch ontwerpers die advertenties maken, artikelen en boeken illustreren voor hun werk. Muurschilderingen maken enz. Hier een vrouwlijke invulling. Een lezend meisje met lange haren. De haren golven als een zee met daartussen allerlei kleine voorwerpen die in boeken kunnen voorkomen. Associaties, ideeen, verhaallijnen.


Elina Diaz. Een heel kleurrijk voorbeeld. Niet echt abstract maar het verwijst niet direct naar een boek, naar boeken of naar het lezen.


Enggar. Deze boekenlegger had ik al gebruikt om het concept achter de wedstrijd uit te leggen. Hier een verwijzing naar ‘het schrijven’.


Karina Kuschnir. Een lezend persoon. Er waren meer inzendingen met deze invalshoek maar geen andere vond ik zo geslaagd. Een pentekening denk ik, in combinatie met gekleurde inkt of waterverf. Zo uit een van haar schetsboeken.


Het oog als metafoor voor lezen.


Manuel Regalado. Gewoon mooi gemaakt. Past misschien niet zo in een algemene wedstrijd over boekenleggers. Daarvoor vind ik de afbeelding te specifiek. Zo prima kunnen bij een boektitel als: The Jazzman. Bestaat er een boek met die titel? Ja dus: The Jazz man van Mary Hays Weik


Bij Melissa is het thema ‘Explore’, Ga op onderzoek uit!


Siro Garcia gebruikt tekeningen van potloodstompjes met gummetjes. Grappig.


Charles Dickens bij de Royal Mail

De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd

Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.


Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd


The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.


Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.


Captain Cuttle uit Dombey and Son.


David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.