Rhodos, dag 5

Vandaag via Dimilia naar Apollona gereden.
(weer in het binnenland van Rhodos)
Het museum was gesloten.
Daar de weg genomen richting Profitis Ilias.
(ik vermoed dat wij zouden zeggen de profeet Elia)
Daar staat een soort chalethotel (?) en een cafe.


Chalethotel.


De Profeet Elia.


Wikipedia:

Elia is een van de grote profeten uit de Bijbel. Zijn veelbewogen leven is beschreven in de boeken 1 en 2 Koningen. Hij leefde in de 8ste eeuw voor het begin van onze jaartelling, toen het volk van Israxc3xabl opnieuw de afgoden was gaan dienen.

Hij ging naar koning Achab en kondigde een grote droogte aan. Toen niemand zich bekeerde, verborg hij zich bij de beek Cherith, waar hij elke ochtend en avond door raven werd gevoed.



Iconostase.




Profeet Elia en de raven.







Ook een picknickplaats.
Daar hebben we ons brood met kaas gegeten.
Via Empona naar Kritinia gereden.
Even verder ligt daar het kasteel.
Het is een restant van een Johannietervesting.
Mooi uitzicht.


Het kasteel in Kritinia.






















Aanzet tot een rond plafond.















Op de weg tussen het kasteel en de doorgaande weg stond in een bocht
een auto van waaruit men frisdrank verkocht.
We hebben er heerlijk uit de zon, onder de bomen, in de schaduw gezeten.
Even verderop zatten er een stel kippen,
onder het gaas, in de achterbak van een sloopauto.
Die moesten natuurlijk even op de foto.


Mulisch: Twee vrouwen

Een cruciaal deel van de tekst van dit prachtige boek
staat op pagina 62 (t/m 67).
De twee hoofdpersonen in het boek: Laura en Sylvia,
komen op een punt in hun relatie waarop Laura aangeeft
dat ze eigenlijk altijd al een kind had willen hebben,
alleen ze bleek in haar huwelijk onvruchtbaar te zijn.
Nu is het krijgen van een kind voor twee dames in 1975 een uitdaging.
Het onderwerp was ook niet echt bespreekbaar tussen hen.
Mischien dat de op een klassiek verhaal gestoelde voorstelling
kon helpen:

Kort er na las ik in de krant een vraaggesprek met een schrijver, van wie bij het begin van het Holland Festival een nieuw stuk in premixc3xa8re zou gaan. Dat was in juni. Hij zei dat vrouwenrollen bij de grieken natuurlijk altijd door mannen werden gespeeld, verkleed en gemaskerd als vrouw. Dat werd algemeen beschouwd als een sociale conventie, en in de meeste gevallen was dat natuurlijk ook zo.
… Wat de grieken betreft, daar bestonden helemaal geen gewone vrouwen: die waren zoiets als tegenwoordig elektrische keukenapparatuur annex broedmachines.
… Daarom had hij, deze schrijver, nu eens de mythe van Orfeus en Eurydike op het toneel gezet als een verhaal van twee mannen. Daarbij voelde hij zich gesteund door het oudste verhaal van de mensheid, het Gilgamesh Epos, waarin ook de man zijn vriend ging zoeken in de onderwereld.
‘Zullen we er heengaan?’ vroeg ik aan Sylvia.
Misschien dacht ik, leverde het stuk iets op dat vorm kon geven aan de toestand, waarin wij zelf verzeild waren geraakt; misschien konden wij achteraf over het stuk spreken, terwijl wij het in werkelijkheid over onszelf hadden.
… ‘Heb je er iets van ons in herkend?’
‘Van ons?’ Verbaasd keek zij mij aan. ‘Wie van ons zit er dan in de onderwereld?’
Ik lachte en nam zwijgend haar hand.
Jij, dacht ik, Jij zit ni de onderwereld, want jij bent een schim – niet van een gestorvene, maar van een ongeborene.

De voorstelling zou ook helpen, maar niet zoals Laura in gedachten had.
Sylvia zou bij de voorstelling de ex-man van Laura ontmoeten.



Laat ik dan hier toch even de kern van het verhaal van
Orfeus en Eurydike herhalen van Wikipedia:

Door het ganse land werd de verrukkelijke zanger Orpheus geprezen. Hij had van zijn moeder de gave van de zang gexc3xabrfd, waarmee hij alle mensen in vervoering bracht. Apollo schonk hem een lier en wanneer Orpheus zijn gezang liet horen, kon niemand de goddelijke macht ervan weerstaan. Alle dieren in de natuur, de vogels zowel als de vissen, ook de bomen, ja zelfs de gevoelloze stenen bracht de zanger in beweging met de tovermacht van zijn stem. Grenzeloos leek zijn geluk, toen hij de nimf Eurydice tot zijn vrouw nam.

Maar toch, hoe kort was dit geluk hun gegund! Toen de bekoorlijke nimf achternagezeten werd door Aristaeus, werd zij door een adder gebeten. Deze beet veroorzaakte haar dood. Een leven zonder Eurydice xe2x80x93 Orpheus’ gedachten lieten het niet toe. Hij greep zijn lier, sloeg de snaren aan en liet zijn verdriet tot de hemel doordringen.

Orpheus ging een plan ondernemen, zoals voor hem nog geen mens bedacht had. Hij zou in de onderwereld neerdalen en de heerser over de schimmen smeken zijn echtgenote aan hem terug te geven. Bij de poort die naar de onderwereld leidde, daalde hij af. Eens bij de troon, waarop Hades met zijn vrouw Persephone als heerser over de doden zetelde, nam hij zijn lier en begon te zingen.

De wezenloze schimmen luisterden naar de liefelijke klanken en weenden. Het koningspaar was niet minder ontroerd en besloten Eurydice weer bij hem te verenigen, op een voorwaarde: Orpheus mocht niet naar zijn geliefde omkijken, voor ze het zonlicht bereikt hadden.

Toen het eind in zicht leek, kon Orpheus de verleiding niet weerstaan. Hij keerde zich om en zag hoe zijn geliefde naar beneden werd getrokken om diep onder de grond als schim te verblijven, maar nu voor eeuwig.

Dan wordt in het fragment van Twee Vrouwen
ook nog het Gilgamesh Epos genoemd.
Wat is dat nu weer?

Wikipedia:

Het Gilgamesjepos is een van de oudste literaire werken. De oorsprong van dit heldendicht ligt waarschijnlijk in het Sumer van ca. 2100 v. Chr. Gilgamesj zelf zou koning zijn geweest in Uruk rond 2620 v. Chr. Het epos werd ontelbare malen overgeschreven en bewerkt en verspreidde zich over een groot gebied. Waarschijnlijk is het bijbelse verhaal van de zondvloed overgenomen uit dit werk.

Brood van gebuild tarwemeel, biologisch

Maar wat is dat nou: gebuild.
Ik zou zeggen: “in een buil gedaan”, zoals afgezakt dus.
Maar, even serieus, waarschijnlijk betekent het iets anders.
Dus gezocht op internet.
En bij http://www.huijgen.com/INEKE/ het volgende gevonden:

Volkoren tarwemeel
Dit meel is gemaakt van de hele gemalen tarwekorrel en heeft de voorkeur bij de methode Montignac. Dit meel bevat nog alles van de graankorrel dus ook de vezels, vitamine en mineralen. Naast volkoren tarwemeel zijn er ook tarwekiemen, tarwezemelen, geplette tarwe en gekneusde tarwe verkrijgbaar. Allemaal toegestaan bij de methode Montignac.
Gebuild tarwemeel
Dit is gezeefd meel. Gebuild tarwemeel heeft een uitmalingsgraad van 85% tot 100% (volkorenmeel) en is toegestaan bij de methode Montignac. Mocht u nog wat moeite hebben met het volkoren tarwemeel dan kunt u starten met gebuild tarwemeel (minimaal 85%). Hiermee verkrijgt u een rijk bruin brood. In dit meel is voornamelijk de zemel verwijderd, zodat het meel nog voedingsstoffen uit de kiem en aleuronlaag heeft behouden.

En als je daar dan brood mee bakt, hoe ziet het er dan uit?

En het belangrijkste: het smaakt heerlijk.

Mulisch: Twee vrouwen

Nog meer ‘De Da Vinci-code’ van Harry Mulisch.
Op pagina 60 begin een heel mooi stuk tekst.
Ook hier weer verwijzingen naar de kunstgeschiedenis.

Met Sylvia had ik de wandeling herhaald, die ik daarbinnen eens met mijn vader had gemaakt. Toen was ik nog een kind, en voor de eerste keer in Parijs met mijn ouders. Mijn vader zei, dat alle dingen in het museum zich bevonden op een lijn, die zich uitstrekte tussen twee punten. Het eerste was de Nikxc3xa8 van Samothrake bij de ingang, -marmer dat in de wind wappert, een witte, extatische verschijning uit een andere wereld, de overwinning, ook van de hand over de steen, onhoorbaar jubulend door het geschuifel in het trappenhuis. Het andere punt lag diep in het museum, op de assyrische afdeling, honderden meters verder. Mijn moeder was bij de renaissance gebleven. De stxc3xa8le van Hammoerabi. Een zwarte, slanke, glanzende steen, hoger dan een mens.
‘Zie je dat het een wijsvinger is?’
In de bijna vierduizend jaar dat die steen bestaat, was mijn vader misschien de eerste die dat heeft opgemerkt: dat hij de vorm heeft van een opgeheven wijsvinger, de vermanende wijsvinger van de wet. Ik kende die vinger – van juffrouw Borst. Op de plaats van de nagel is de koning afgebeeld, staande neemt hij de wet in ontvangst van de zonnegod, die op een troon zit. Daaronder, op het vlees, in glinsterend spijkerschrift de honderden artikelen.
Een er van herinner ik mij, mijn vader vertelde die toen en ik citeerde hem voor Sylvia:
‘Heeft een bouwmeester een huis gebouwd dat instort, en de bewoner wordt daarbij gedood, dan zal die bouwmeester gedood worden; wordt de zoon van de bewoner gedood, dan zal de zoon van de bouwmeester gedood worden.’

Twee vrouwen, pagina 61.

Deze twee kunstwerken kun je hieronder zien.

Dat van de hand van de Nikxc3xa8 van Samothrake heeft betrekking op het feit
dat het beeld in stukken werd gevonden en dat men pas
later na de eerste reconstructie de beschikking over
de hand kreeg.
Dat gaf een heel nieuwe visie op het beeld.


De Nikxc3xa8 van Samothrake: …marmer dat in de wind wappert, een witte, extatische verschijning uit een andere wereld, de overwinning…



De stxc3xa8le van Hammoerabi: …dat hij de vorm heeft van een opgeheven wijsvinger, de vermanende wijsvinger van de wet…