Milaan dag 02, deel 7

Nadat we ons hebben opgefrist in het hotel, zijn we terug naar het centrum
van Milaan gegaan om iets te eten.
Het is dan moeilijk geen foto te maken van de Dom.




Vanaf het terras (1 pilsje 10 Euro) in de roze, ondergaande zon.



Later op de avond in het kunstlicht.

Advertenties

Ossaria

Het zat me dwars dat ik niet precies de betekenis van ‘ossaria’ kon
achterhalen op het internet.
Vanavond zijn we dus naar de bibliotheek geweest
(het internet avant la lettre) en hebben daar
de volgende beschrijvingen gevonden.



Informatie uit de Larousse encyclopedie.



Informatie uit de Winkler Prins encyclopedie.

Zo, dat lucht op !

Milaan dag 02, deel 6

In Italie is nog steeds veel van de kunst, maar ook van de cultuur
in het algemeen, te zien in de kerken.
In Milaan tref je daar ook weer een bijzondere vertegenwoordiging van aan.
De San Bernardino alle Ossa.
De kerk ligt op een nietszeggend pleintje, pal naast een andere kerk.
Een kerk die qua vorm veel interessanter is.
Ik liep die andere kerk dan ook in op zoek naar het ‘ossaria’.
Zoek maar eens naar de betekenis van het woord op het web.
Het valt niet mee de betekenis te vinden.
Volgens mij is het een woord om de opslagplaats aan te duiden
van menselijke restanten na het ruimen van een ‘regulier’ graf.
In Milaan is er de ruimte mee versierd.
De kerk is niet bijzonder en je loopt de toegang tot het ossaria
makkelijk voorbij.
Maar dan is het schouwspel bijzonder.



Met name schedels en stukken ruggewervel. Tegen de muur.



Detail.



De versierde rand aan het plafond. Schedels en langere beenderen.



Nog een ornament tegen de muur, achter gaas.

Milaan dag 02, deel 5

Aangekomen bij de Dom blijkt een deel van het plein, aan de rechterkant
(met je gezicht naar de Dom) afgesloten te zijn.
Er worden filmopnames gemaakt.
In de Tweede Wereldoorlog is de Dom geraakt geweest.
Dat lijkt hier mee te spelen.
Zie de brokstukken op de grond.

Even voor alle duidelijkheid; Italie zat in de Tweede Wereldoorlog
in het verkeerde, fascistische, kamp.





Babelonische spraakverwarring

Het afgelopen weekend heb ik onder films gezien.
Ik vond ze alle drie de moeite waard om hier even te noemen.

Allereerst is daar Babel.
Een hele mooie film, eigenlijk drie films.
De gebeurtenissen op drie locaties in de wereld,
met een dunne draad aan elkaar verbanden,
vervlochten tot een geheel.
Heel knap.
Alleen hoop ik dat niet alle films van deze regiseur zo zijn.
Het is knap maar het verband tussen
de drie series van gebeurtenissen is soms mager.
De themxc3xa1 mogen er elk op zich best zijn:
immigratieproblematiek, confrontatie tussen Westerlingen en
minder ontwikkelde landen, de onverwerkte dood van een klein kind
en het effect ervan op een relatie, een zelfmoord en
de effecten op een echtgenoot en dochter, eenzaamheid in de moderne,
technologische samenleving, terrorisme, de rol van de media in onze wereld
de positie van gehandicapten in onze samenleving,……….



Maar ze lopen zo sterk uiteen.
Ieder thema op zich krijgt ook te weinig aandacht.
De film dreigt snel een Babelonische spraakverwarring op zichzelf te worden.

Bullets over Broadway.
Een komische film van Woody Allen die speelt in de Roaring Twenties.
De liefde van Allen voor de jazzmuziek krijgt alle ruimte.
Mooi spel, goed verhaal, mooie muziek.
Vooral het taalgebruik van de hoofdrolspeler, een schrijver van een toneelstuk,
het alterego van Woody Allen in de film, is Babelonisch.



En dan Radio Days.
Nog een film van Woody Allen.
Nu staat niet de modernste media centraal maar de radio.
Met veel liefde gemaakt.
Prachtige verhalen en beelden.
Deze film brengt rust in de dreigende Babelonische spraakverwarring.
Een film maken over een onderwerp dat op het eerste gezicht
weinig mohgelijkheden heeft om het te visualiseren.
Heel knap.
Ik zal deze film nog vaak zien.



Milaan dag 02, deel 4

Na het museum hebben we zonder boekje, zelf een wandeling gemaakt.
We hebben het kasteel van de Sforzesco’s
bezocht en het erom liggende park.



Standbeeld van Garibaldi voor het enorme kasteel.
Vanaf de Dom door de Via Dante zijn we door het kasteel,
door het park, naar de triomfboog gelopen en weer terug.


















Pavel Althamer, 2007, Balloon.
Gemende techniek, nylon, polyester, acryl, touw, helium.
21 x 6,71 x 3,66 meter.






















Raphaello Sanzio: Raphael

De kunstwereld, althans die van het kopen en verkopen van kunstwerkenstaat op zijn kop.Er worden enorme bedragen neergeteld voor kunstwerken.Het ene record na het andere sneuvelt.Het goede nieuws is dat we zo regelmatig werken te zien krijgendie al lange tijd niet meer in het openbaar waren.Zo is het ook met het volgende schilderij van Raphael.De afgelopen 40 jaar is het niet in het openbaar te zien geweest.Nu zal het binnenkort worden verkocht.Echt mooi vind ik het niet.De andere twee afbeeldingen vind ik van een hogere kwaliteit.Maar ja, dat zal voor de veiling vast niets uitmaken.Raphaello Sanzio, Portret van Lorenzo de Medici.Raphaello Sanzio, De heilige familie.Dat prachtige blauw.Raphaello Sanzio, Baldassare Castiglione.Zo’n levensecht portret. Veel echter dan het portret van Lorenzo. Lees verder