Istanbul

Nee, geen nieuws over het staatsbezoek van Beatrix aan Turkije.
Vandaag ben ik naar de tentoonstelling Istanbul geweest.
Deze tentoonstelling wordt gehouden in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
Daar heb ik een paar mooie kaarten van meegebracht.
Die wil ik jullie niet onthouden.

Schenkingsoorkonde van sultan Suleyman de Wetgever met sultansmonogram
Dit detail, een monogram is een voorbeeld van ‘divani’- schrift.
Dit is een van de verschillende kalligrafeerstijlen die in het
Ottomaanse Rijk werd ontwikkeld.
Hier staat: Sultan Suleyman, zoon van Sultan Selim, altijd overwinnaar.

Kalligraaf: Tugra-i Mehmed bin Ramazan
Gedateerd: 16/26 juni 1558.

Hamse van Ali Sir Neva’i (detail).
Dit is een miniatuur uit het boek Hamse van de dichter Ali Sir Neva’i.

Gedateerd: 1530-1531.

Kussensloop.
Het mooie aan deze tentoonstelling is dat er kunstuitingen van allerlei aard
gelijkwaardig aan bod komen: textiel, metaalbewerking, aardewerk,
meubelmakerij, kalligrafie ed.

Gedateerd: tweede helft 17e eeuw.

Tegel.
Iznik is het centrum van de keramiekproductie
van de 15e tot de 17e eeuw. Als je Istanbul bezoekt, of andere plaatsen in Turkije
kom je overal tegels en mozaieken tegen.
Vaak met dit mooie blauw.
Mooi zijn de bloemmotieven of de eindeloos lijkende
geometrische figuren.

Gedateerd: eind 16e eeuw.

Koperen helm.

Gedateerd: eind 16e/begin 17e eeuw.

Advertenties

Egypte 2006 13: Westoever van de Nijl bij Luxor III

27/12/2006 Woensdag

Luxor: Tempel van Ramses II (Medinat Habu)


Als derde staat de tempel van Ramses III op het programma.
Indrukwekkend.
De Lonely Planet geeft terecht aan dat dit complex onderschat wordt.
Deze tempel staat ook bekend als Medinat Habu.

Het weer wordt steeds minder en tijdens de lunch zitten we in een storm.
Geen regen maar veel koude wind, grijsgeel door het zand dat in de lucht zit.

We hebben gelopen door de xe2x80x98toeristensoukxe2x80x99 en een echte markt.
Daarna snel naar het hotel en in het hotel gegeten.
Het is erg koud.






Onze gids voor deze ochtend,
bij het poortgebouw van Medinat Habu (Ramses III)




Versieringen in de ‘Syrische poort’.



Eerste pylon



De slachtoffers waar de Farao ook hier mee afrekent.









De strijd.






Worstelaars.











Hele diepe hierogliefen.
Dit is opzettelijk gedaan om later uithakken te voorkomen.
Dat kwam nog al eens voor om de geschiedenis wat aan te passen
aan ‘nieuwe, meer recente, politieke inzichten’.






















De voorgaande vier foto’s zijn details van de kolom en liggende balk op deze foto.









Restanten van de hypostiele zaal.












Om vast te stellen hoeveel tegenstanders waren omgebracht
werden na de veldslag de handen afgehakt en geteld.
Van rechts naar links de handen, de teller en de schrijver.







Naast de tempel liggen de restanten van een paleis van Ramses III.
Waarschijnlijk werd dit paleis gebruikt om af en toe persoonlijk
toezicht te kunnen houden op de bouw of om te rusten
tijdens een bezoek aan de tempel.












Na afloop van onze excursie gaf de gids ons deze kaart
met achterop een boodschap.







Terug in het hotel vonden we snoep[jes op ons hoofdkussen.
Dit was het doosje waarin ze zaten.


Jan Michielsen

Zoals gister al aangegeven hebben we vandaag de tentoonstelling bezocht
van Jan Michielsen in de Grote Kerk van Breda.
De tentoonstelling van een kleine dertig doeken staat opgesteld
in een drietal nissen in de kerk.
Alle schilderijen gaan terug naar de tijd van Rembrandt.
Hoe deze schilderijen, waavan sommige in 2005 en zelfs 2006 gemaakt zijn,
zich verhouden tot zijn ander werk weet ik niet.
Er waren vandaag geen informatiebladen beschikbaar die misschien
daar meer licht op hadden kunnen werpen.
Het krantenartikel uit de Bode is in ieder geval geen hulp.
Daarin is sprake van bloemstukken, tuinen en beelden,
ik heb er geen gezien.
Dat de schilder het fijnschilderen voorbij is werd mij ook niet duidelijk.
De schilderijen waren, een voor een, sterk geinspireerd door Rembrandt en zijn tijdgenoten.
Dat kan op doeken met deze bescheide afmetingen
alleen met heel, heel fijn schilderwerk.
En dat was er dan ook te zien.

‘Opgeprikte’ etsen van Rembrandt.

Ik herken ‘Jozef en de vrouw van Potifar’ (linksboven)
‘De thuiskomst van de verloren zoon. (grootste ets, rechtsboven)
‘De apostel Paulus’ of de ‘Dronken Lot’ (rechts, net onder het midden)
De andere twee kan ik zo snel niet thuisbrengen.

Detail van het vorige schilderij met stukje plakband om de ets op te hangen.

‘Jozef en de vrouw van Potifar’

Naar het portret van Titus.

Naar het portret van Saskia.

Nog een voorbeeld van spelden.

Twee zelfportretten.

Twee zelfportretten van Rembrandt.

Er is behoorlijk wat techniek aanwezig bij Jan Michielsen.
Maar met de schilderijen gebeurt te weinig om het echt spannend te maken.
Zeker het is knap, leuk om te zien.
Maar kijk eens naar Francis Bacon die een schilderij van Rembrandt
met een karkas (Runderkarkas, 1657) gebruikt als gedeeltelijke inspiratie
voor een nieuw werk (Figuur met vlees, 1954).