Kleine Soenda eilanden 12: naar Bima

  Reis naar Bima.De omschrijving van dereisorganisatie verraadt hat al.Alleen de eerste zingaat over de reis naar Bima.Die reis is lang en erg heet.De bus heeft een koeling.Er komt koude lucht de bus invanaf de hoedenplank.Maar de warmte dievan de bodemplaatvan de bus komt, compenseert dit ruim.De rit naar Bima is 250 kilometerdoor heuvelachtig gebied.Vooral het deel nade vissersplaats is mooi.Dit vissersdorp ligt ongeveer100 kilometer van Sumbawa Besar af.Voor 2 uur (xe2x80x99s middags)wil de chauffeurvoorbij een moskee zijnin een bepaald dorp.Daar sluit men namelijk,tijdens het Vrijdaggebedde weg af.Dat halen we natuurlijk nietmaar het oponthoud duurt niet langer dan 15 minuten.We zijn vanochtendom 07:00 uur vertrokken,we lunchen om 14:30 uur.Mie goreng.Prima!Om 16:30 uur komen we aan in Bima.

Deze insekt op de bloem en de volgende kikker bewonen de vijver van het hotel.Lunchrestaurant.Onze chauffeur op dit deel van de reis.De vangst.Nieuwe kapperstechniek?De vader vroeg me deze kinderen op de foto te zetten.De weg is afgezet, even wachten dus.Oploopje bij het benzinestation.1, 2, 3, 4?Inmiddels loop ik wat achter met mijn dagboeknotities.We zijn inmiddels al op Flores (dag 12= 21 augustus)maar mijn verslag van dag 9 is nog niet af.Bima is ook erg warm maar ook stoffig.Het hotel is een xe2x80x98verzameling badkamers/koelkastenxe2x80x99.Iedere kamer is aan de binnenzijde volledig betegeld met witte tegels.De airco staat op 22 graden celcius en dat voelt aan als erg koud,als een koelkast.De kamers zijn erg klein maar het hotel ligt midden in de stad.De zogenaamde Pasar Malam (avondmarkt) valt mee qua grootte.We lopen aan het eind van de middag nog even over xe2x80x98het grote pleinxe2x80x99en een grote groep jonge mensen is daar druk in de weer.Een klein clubje (man of 10) volgt ons.We gaan naar een eetkraampje.Drinken daar wat terwijl de eigenaresse de kinderen wegstuurt.We eten de eerste avond bij een restaurant is de straat.Bijna de buren.Ze kunnen de drukte (18 gasten en 1 gids) die die avond binnenkomen niet aan.We bestellen Gado-Gado.In Nederland vaak een bijgerecht.Hier een maaltijdschotel.Alleen vandaag zonder de gebruikelijke rijst.Ik probeer nog twee keer rijst bij te bestellen maar tevergeefs.Later blijkt dat de rijstbestelling wel is genoteerd,maar de persoon waar ik mee afreken zegt gelijk:die heb je niet gehad, he?Inderdaad die had ik niet gehad. Lees verder

Advertenties

Kleine Soenda eilanden 11: ziek in Sumbawa Besar

Ik ben vanacht ziek geworden: diarree. Vanochtend met een aantal reisgenotennaar de stad Sumbawa Besar. Het is nationale feestdag in Indonesie. Men houdt appel en wij gaan er vanuit dat er wel wat te doen zal zijn in deze hoofdstad van het eiland. De winnaars van de marcheerwedstrijden komen naar het appel en daar wordt dan de vlag gehesen en houdt men toespraken. Men viert de onafhankelijkheid van Nederland.

Hoe we in de stad komen? We nemen een lijnbus of Bemo die langs komt.
Het geluk was met ons. Het hotel ligt aan het strand.
Om op de weg te komen moet je een beetje klimmen.
Ik hoorde verkeer maar liep achteraan in de groep.
De mensen vooraan hadden niet gelijk door dat het verkeer een bus was
maar hadden toch maar hun hand opgestoken.
De bus stopte, snel legde men een steen achter het wiel
zodat de bus blijft staan.
De bus nam ons mee naar het busstation.
Daar waren voldoende mensen die ons mee wilde nemen in een Bemo.
Dit is een busje op maat voor Indonesische passagiers.
Dus voor ons een laag dak en buiten kijken is moeilijk
(je zit met je hoofd tegen het dak, de ramen zijn te laag).
12 passagiers mogen er meerijden.12 van ons westerlingen zou niet lukken.
Met de 6 van onze groep en nog twee lokale mensen zit de Bemo wel vol.
De chauffeur heeft niet begrepen waar ons naar toe te brengen.
Een Engelssprekende vrouw helpt.
Er stappen 2 passagiers in: een jongen in schooluniform en een jonge vrouw.
Ze stappen op een plaats uit waar wij ook maar uitstappen.
Wat blijkt, we stappen uit bij de appelplaats waar de viering plaats vindt.
Eerst de vlag hijsen en dan het volkslied.

In werkelijkheid kwam er wat meer bij kijken maar samengevat was het dat wel.Kippen onder de bank in de bus.

Het appel.

Het grote moment, de vlag wordt gehesen.

Achteraf is opmerkelijk hoe weinig mensen er bij die appelplaats waren.
De genodigden waren oud militairen en politici.
In de stad was het meeste gesloten.
We zijn nog gaan zoeken naar het sultans paleis.
Dat paleis was volledig ontmanteld.
Alleen het geraamte stond er nog.
Het is wel een enorm gebouw.
Rond het middaguur zijn we terug naar het hotel gegaan
en hebben ons een middag rustig gehouden.
Tegen het eind van de dag heb zelfs ik nog even op het strand gelegen.
Maar wel onder de bomen!

Ik ken een Jos, leuke reclame voor hem.

Jalan betekent straan of weg. Wellicht is dit (JL Multatuli) de Multatuli-weg?

Restanten of skelet van het paleis van de sultan.In dit hotel was de stroomvoorziening en (mede daardoor) het eten problematisch. Het hotel ligt een eind van de stad. Te ver om even te gaan eten. Dat doe je dan in het hotel maar als er geen stroom is valt het niet mee.


Lees verder

Kleine Soenda eilanden 10: naar Sumbawa Besar



16/08/2006: Reis naar Sumbawa Besar.

De bus is gerepareerd.
Terwijl ik dit schrijf zitten we al op de ferry.
Achterom zien we de Rinjani,
voor ons wat kleine eilanden.
Maar zien wat de dag brengt.

Plan voor de dag:
– bus naar de ferry: 11/2 – 2 uur;
– ferry 2 uur
– bus naar het hotel 21/2 xe2x80x93 3 uur.



Ananassen.



Uitzicht op de Rinjani.




De veerboot.











Foto's uit Indonesixc3xab

Je kijkt eens op het internet rond en soms
loop je tegen leuke vondsten aan.
Vandaag kwam ik op de site van de
Fotocollectie Dienst voor Legercontacten Indonesixc3xab

Daar vond ik de volgende foto’s en teksten:

Zoals vele andere bevolkingsgroepen in Indonesixc3xab
hebben ook de bewoners van het eiland Flores
een eigen stijl van huizen bouwen.
Deze typische huizen met hun hoge daken
vindt men in een kampong tussen de dorpen Endeh en Maoemer.

Fotonummer 4652



In plaats van het haar in een Kondeh zoals elders in Indonesixc3xab,
dragen de vrouwen het op het eiland Flores bovenop het hoofd.

Kondeh: het op ’t achterhoofd in ’n wrong verenigd haar,
dat echter nooit door ’n afzonderlyk lint of koord wordt samengehouden,
maar steeds in ’n lus of strik van ’t haar zelf hangt


Fotonummer 4653



De foto’s en aanvullende informatie vermelden niet wanneer de foto’s gemaakt zijn,
maar het is duidelijk dat dit tijdens e koloniale tijd moet zijn geweest.
Mijn foto’s over dit gebied gaan de komende weken zichtbaar worden
op deze web log.

Kleine Soenda eilanden 09: Tetebatu (wevers en dansen)

In de autootjes naar het weversdorp.
Daar werd eerst een Indonesische maaltijd geserveerd.
Weer heerlijk!
Het eten is tot nog toe steeds erg lekker.
Dan volgt een ingekorte tocht door het dorp (tijdsgebrek) en gaan we naar de dansvoorstelling.





Het marcheren van de kinderen mag niet onbelicht blijven.
Op 17 augustus, over twee dagen, viert men in Indonesie
de bevrijding van Nederland.
In dat kader wordt er een wedstrijd gehouden in marcheren.
Op de dagen in aanloop van het feest, moet er veel geoefend worden.
De scholen vormen een belangrijke schakel in dit gebeuren.
Groepen van tussen 15-20 kinderen marcheren door de straat
onder leiding van een kind met een voetbalfluitje.
De leider bepaalt ritme, figuur ed.
De kinderen kijken allemaal bijzonder serieus,
sommige willen zwaaien naar ons maar worden gecorrigeerd.
Na de oefening is het ontspannener en wordt er veel gezwaaid en gelachen.





Zo kan het ook.



Garens kleuren.







Van de dans hebben we niet veel gezien.
Heel vaak is dit een genante vertoning.
Zo ook hier:
de gids kiest de voorstelling, de buitenlanders worden met muziek opgehaald,
krijgen een speciale plaats, worden gevraagd mee te dansen
en worden daarna ook weer uitgeleide gedaan.
Niet mijn ding.
We zijn over de hoofdstraat gewandeld.
Zijn op een rand van een brug gaan zitten en
Indonesie komt dan letterlijk naar je toe.
Mensen spreken je aan, willen op de foto ed.
Je kunt rustig de winkels en huizen bekijken, prima.









Tabak wegen.










Toeschouwers van de dans.