Human Rights Tattoo

Als je tekst met kunst kunt combineren,
dan ben ik je man.
Verrast was ik dan oomk om een muur van foto’s te zien,
eerst nog zonder enige toelichting,
In de Willemsstraat in Breda.
Is dit in het kader van de opening van het nieuwe station
of is dit een van de tentoonstellingen in het kader
van Breda Photo?

Dat laatste.

 photo WP_20160913_001SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.


 photo WP_20160913_002SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Hier op deze foto komt de muur in de Willemstraat goed tot zijn recht.


Ik moet zeggen dat mensenrechten en tatoeages een combinatie
vormen die wat mij betreft wat schuurt.
De deelnemers markeren zichzelf maar deze methode is eerder
gebruikt juist om mensenrechten te schenden (en dan
druk ik me zwak uit).
Maar ik ga er vanuit dat de bedoelingen hier positief zijn.

 photo WP_20160913_003SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.


 photo WP_20160913_004SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Soms zijn de plaatsen waar de tatoeages geplaatste zijn wel heel creatief (binnenkant lip, achter het oor, tussen de vingers, enz).


 photo WP_20160927_002SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Door omstandigheden zag ik deze week de toelichting pas.


Sander van Bussel
Human Rights Tattoo

‘Je kan de rechten van de mens niet respecteren en verdedigen, als je ze niet kent’, zegt de Tilburgse kunstenaar Sander van Bussel (Nederland, 1970).
Sinds 2012 bouwt hij aan een wereldwijd netwerk van mensenrechten-ambassadeurs uit inmiddels zestig landen.
Wat hen bindt?
Ze lieten Van Bussel een van de 6.773 letters uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens op hun huid tatoeeren.
De aanleiding voor dit project was de moord op de bevriende kunstenaar en mensenrechtenactivist Steven Nyagah uit Kenia.
De teller staat nu op 3.321 tattoos.
Hij is dus halverwege.
Tijd voor een eerste expositie.
De foto’s van alle afzonderlijke tattoos vult hij aan met een aantal portretten van de ambassadeurs.

Op http://www.humanrightstattoo.org zie je de mensen achter de tatoeages en lees je wat hen motiveerde om een deel van deze verklaring op hun lijf te zetten.


 photo WP_20160913_005SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_006SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_007SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Zomaar een paar close-ups van een aantal foto’s.


 photo WP_20160913_008SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_009SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, http://www.humanrightstattoo.org.


Shanghai 2016

Eerder deze maand was ik in Shanghai.
Een oud-collega van mij, Chinees van geboorte,
is naar China terug gegaan om daar te gaan wonen.
Hij heeft samen met zijn gezin Nederland drie jaar
geleden achter zich gelaten. Het was dus hoog tijd
om hem eens te gaan opzoeken.
Daarom ben ik voor een paar dagen naar Shanghai,
Suzhou en Nanjing geweest.
Het was goed om hem weer te zien en
samen een paar dagen op te trekken.
Toen ik aankwam was het Moon festival (ook wel
Mid-Autumn Festival genaamd).
Voor Chinezen een moment om samen met de vfamilie door te brengen.
Dit jaar werd China getroffen door een tyfoon. Net voor die dag.
Het was de krachtigste tyfoon tot nu toe dit jaar.
Ik heb er alleen twee dagen regen van meegekregen.

 photo DSC_0435NanpuBridgeCorkScrew.jpg

We reden over de Nanpu-brug die aan een kant een soort kurkentrekker afrit kent. De weg circelt naar beneden. Je ziet de donkere regenwolken.


 photo DSC_0436JinganTempleShanghai.jpg

We bezochten het centrum met alle winkels van Shanghai. Daar zie je ook de Jing’an Tempel. Een grote tempel met veel goud aan de buitenkant die op het moment dat wij er aankwamen ging sluiten.


 photo DSC_0439.jpg

De tempel ligt prachtig tussen de grote glazen wolkenkrabbers die er zo veel zijn in de grootste stad van China.


 photo DSC_0441.jpg


 photo DSC_0442.jpg


 photo DSC_0443.jpg

Alles blinkt en schittert er. Wolkenkrabbers, luxe winkels (je kent ze wel: geen prijskaartjes bij de tassen, jurken, hoeden, pakken in de etalage).


 photo DSC_0445SalvadorDali.jpg

Wat dit monument precies met Salvador Dali te maken heeft weet ik niet.


 photo WP_20160915_001LearningToEatWithSticks.jpg

We hadden deze dag twee bijzondere maaltijden: in de middag met de ouders van mijn collega. Nog net voor het begon te regenen. In de avond de West Chinese keuken. Met Kebab!. De regen viel inmiddels met bakken naar beneden. Je denkt misschien dat alle Chinezen automatisch met stokjes kunnen eten. Nou niet dus. Hier zie je een hulpmiddel dat kinderen gebruiken om te leren omgaan met stokjes. Helaas hebben ze die niet in mijn maat.


Waterpartij op Kasteelplein

Er komt een waterpartij op het Kasteelplein in Breda.
Vandaag zijn de eerste werkzaamheden begonnen die voor zondag
weer spoorloos verdwenen moeten zijn.
Dan is het Kasteelplein de aankomstplaats van de Singelloop.
Maar vandaag stond er nog een graafmachine druk te zijn.

 photo DSC_0796.jpg

Het gaat om het deel van het Kasteelplein tussen Justinus van Nassau en het Koningin Wilhelmina Paviljoen. Zeg maar het stuk op de kop van de Cingelstraat.


 photo DSC_0797.jpg


 photo DSC_0798TweeSleuvenZijnErGegraven.jpg

Er zijn een tweetal sleuven gegraven. Misschien voor de watertoevoer?


 photo DSC_0799HetWerkZitErOpVoorVandaag.jpg

Toen ik de foto’s maakte zat het werk er voor vandaag al weer op.


 photo DSC_0800DeEchteKasseien.jpg

De kasseien of kinderkopjes zijn op het Kasteelplein nog van die echte. Groot, heel ongelijkmatig. De meeste kinderkopjes in de stad zijn een stuk kleiner, vierkanter, veel gelijkmatiger. Maar hier is dat nog niet.


Een tafel voor mijn pers

Vandaag ben ik druk bezig geweest om een tafel te maken
voor de pers die ik pas geleden gekocht heb.
De pers is zwaar en in de berging waar ik hem wil gebruiken
moet ik hem makkelijk kunnen verplaatsen.
Dus op naar een bouwmarkt en daar kocht ik 4 poten,
4 wieltjes en bijbehorende schroeven.

 photo WP_20160925_001DitWordenDePoten.jpg

Dit moeten de poten worden.


 photo WP_20160925_002DeEerstePoot.jpg

De eerste poot is van het wieltje voorzien. Het zijn wieltjes met rem. Ze kunnen tot 50 kilo dragen.


 photo WP_20160925_003DeVierPotenMetWieltjes.jpg

Eigenlijk waren de vier poten snel gereed met behulp van een boormachine en een juiste boor.


 photo WP_20160925_004Blad1DientAlsMalVoorBlad2.jpg

Uit een groter stuk zaagde ik het eerste blad. Het hout is 9 mm dik. Ik denk dat 9 mm te weinig is daarom gebruik ik twee stukken hout om samen het blad te vormen.


 photo WP_20160925_005HetDubbelBlad.jpg

Hier staan beide stukken hout tegen de deur.


 photo WP_20160925_007WatHobbylijmTussenDeBladen.jpg

Een beetje hobbylijm ertussen om de platen goed op elkaar te houden. De schroeven en bouten waarmee de poten bevestigd gaan worden helpen daar natuurlijk ook bij.


 photo WP_20160925_008EerstePootGeplaatst.jpg

De eerste poot staat op de schroeven.


 photo WP_20160925_009MetBoutje.jpg

Dan de bouten aandraaien. Om dat goed voor elkaar te krijgen sneed ik met een guts een klein stukje van iedere rand van de poot af. Zo krijgen de bouten iets meer ruimte.


 photo WP_20160925_010Met3PotenIsHijAlLeuk.jpg

Met drie poten is de tafel al heel leuk.


 photo WP_20160925_011MisschienDePotenWatVerstevigen.jpg

Hier staat hij dan met alle poten. Ik vind dat door de hoogte van de poten de tafel iets te veel wiebelt.


 photo WP_20160925_012PersOpTafelMetVerstevigdePoten.jpg

Daarom heb ik aan de onderkant, net boven de wieltjes, aan alle vier de kanten een verstevigingslat aangebracht. Dat helpt!. Hier zie je de pers al op de tafel staan. Het loopwerk van de tafel werkt prima.


Gelezen: Verborgen boeken

Het verhaal over de boeken die Geert van Oorschot
tijdens de oorlog heeft weten te verbergen
door ze op te slaan in een politiebureau is te mooi om
waar te zijn.
Zo bleven veel boeken gespaard voor vernietiging.

 photo WP_20160924_001WillemVanToornArjenFortuinHugoVanDoornumVerborgenBoeken.jpg

Willem van Toorn, Arjen Fortuin en Hugo van Doornum schreven samen ‘Verborgen boeken’, het verhaal over de moord op Em. Querido die zijn naam aan deze bekende uitgeverij gaf.


De vondst van een stapel documenten, maakte het mogelijk dit verhaal
te schrijven. Het exemplaar dat ik van dit boek heb,
is door mij zelf ingebonden.
Ik heb het gelezen onderweg naar en in Shanghai.