Shanghai – Nanjing 2016

Enkele jaren geleden bezocht in Beijing.
Ten noorden van Beijing bevinden zich de Ming-graven.
In een prachtig gelegen valei tussen de heuveld liggen de
graven en de monumenten die bij die graven liggen met
een Sacred Way (heilig pad) er naar toe.

Maar de oudste Ming tomb ligt bij Nanjing, de eerste
hoofdstad van China.
Die bezocht ik afgelopen september.
Vanaf het metrostation loop je naar een soort cultuur park
met als een van de complexen dit graf.
Je komt bij het graf over een pad met beelden.

 photo DSC_0719.jpg

Een minister.


 photo DSC_0720WengzhongPath.jpg

Wengzhong Path

Wengzhong Path, 250 meters long, constitutes the second section of the Sacred Way.
This section is flanked by a pair of balusters, two pairs of generals and two pairs of civil officials.
The balusters, with a cylinder crown at the top as well as cloud and dragon designs over the column, have changed the convention of topping the balusters along the Sacred Way with lotus-flower design since the Tang and Sond Dynasties.
It is of innovative significance in art.
The statues of the genrals and officials stand there with great dignity, guarding the tomb with their loyalty.


 photo DSC_0721WorldHeritageMonumentXiaolingTombOfTheMingDynasty.jpg

Het gebied is een World Heritage Monument. De naam is de Xiaoling Tomb of the Ming Dynasty.

Xiaoling Tomb Of The Ming Dynasty
Xiaoling (Filiai Tomb) is the burial place
of Zhu Yuanzhang, founding emperor of the
Ming Dynasty (1368-1644) The architectural
system, inheriting from its predecessors while
creating a new standard of its own, was
followed by all the other imperial tombs of the
Ming and Qing Dynasties (1368 – 1911) for more
than 500 years, and thus accupied a milestone
position in the history of the system of ancient
Chinese imperial tombs.


 photo DSC_0723.jpg

De ligging is prachtig en het weer was goed.


 photo DSC_0725EenHeelComplex.jpg

Het is een heel complex met allerlei attracties. Heerlijk om er te wandelen.


 photo DSC_0726.jpg

De toegangspoort tot het eigenlijke complex.


 photo DSC_0727AltijdEenSchildpad.jpg

In het stele-gebouw (Wen Wu Fang Men (The Gate of the Civil and the Military)) zie je altijd een schildpad (eeuwigheid) met op de rug inscripties over de keizer. In dit geval ook van een latere keizer.


 photo DSC_0728Wierrookbranders.jpg

Huisje om beschreven documenten te verbranden.

Placed before the Sacrificial Hall on each side of it’s gate, the pair of Sacrificial Censers are actually two small temple-shaped buildings made of yellow and green glazed materials.
The censers are covered with single – eave gable-and-hip roofs. The gate in the middle of the buildings’ front wall leads to a small chamber where pieces of paper (on which characters are inscribed to call back the spirit of the dead) used for sacrificial ceremonies are burnt.


 photo DSC_0729Censers.jpg


 photo DSC_0730ParrapluTegenDeZon.jpg

De paraplu is tegen de zon. Sacrificial Hall.


 photo DSC_0731MonumentEnNatuurVechtenOmVoorrang.jpg

Het monument en de natuur vechten om voorrang.


 photo DSC_0732SacrificialHall.jpg

Sacrificial Hall, also known as Xiaoling Hall, is one of the main buildings og the Ming tomb. It was built in the 16th year under thei reign of Emperor Hong Wu (AD 1383) for the memorial tablets of Zhu Yuangzhang and his empress and concubines. It was a huge wooden structure with 9 bays in width and 5 in depth based on three layers of stone Xumizuo, with 56 stone column bases left behind today. The original building was destroyed during the war in the 3rd year under the reign of Qing Emperor Xian Feng (AD 1853). It was rebuilt during the reign of Qing Emperor Tongzhi.


 photo DSC_0734InnerRedGate.jpg

Inner Red Gate. Het laatste gebouw voordat we bij de eigenlijke tombe aankomen. Daar meer over de volgende keer.

Inner Red Gate
In the North of the Sacrificial Hall, there is a gate, Commonly called Yinyang Gate and alsotermed as Inner Red Gate, as it leads to the residence of the soul of the deceased.
The gate devides the tomb palace building into the front area and the rear area,
i.e. a layout of the tomb palace marked by “the court in front and the residing place in the rear” first established in the Ming Tomb.
Originally, Inner Red Gate was a red gate with three passages going through and its top was covered with yellow glazed tiles.
In 2006, the Administration of Dr. Sun Yat-sen’s Mausoleum renovated the gate according to its original form as a rescue, thus restored its historical appearance.


 photo DSC_0735InnerRedGateRoof.jpg

Het in 2006 gerestaureerde dak van de Inner Red Gate.


De lente is begonnen

Heel toepaselijk, vond ik, las ik deze week het boek uit met de naam:
Winter, a Folio anthology.

Het is een cadeau van de Folio uitgeverij in Engeland.
Die uitgeverij geeft met veel zorg boeken uit.
Soms in gelimiteerde edities.

Toen ik eind vorig jaar een paar boeken kocht kreeg
ik dit boekje cadeau.

 photo WP_20170324_002WinterAFolioAnthology.jpg

Winter, A Folio Anthology.


Het is een verzameling verhalen met als thema ‘winter’ van schrijvers als
Lord Tennyson, Hans Christian Andersen, Hector Berlioz (de componist),
Charlotte Bronte, Charles Dickens, Thomas Hardy, James Joyce
en R. F. Scott (de poolreiziger).

In dit geval gaat het om een klein boekje, niet in een speciaal doosje
(wat normaal wel het geval is) maar wel mooi gemaakt met een mooi
lettertype (Caslon), prachtige illustraties (Petra Börner) en mooi
ingebonden.

Wikipedia over Caslon:

Caslon is de naam van een familie van lettertypen met schreef die door William Caslon (1692 – 1766) zijn ontworpen. Zijn vroegste ontwerpen dateren van 1734. Caslon wordt vaak aangehaald als het eerste originele lettertype van Engelse oorsprong maar vooraanstaande typehistorici, zoals: Stanley Morison en Alfred F. Johnson een historicus werkzaam bij het British Museum, wijzen op de grote overeenkomsten van het ontwerp van Caslon met Nederlandse typen.

Heel toepasselijk was de laatste bijdrage:

Thaw

 

Over the land freckled with snow half-thawed
The speculating rooks at their nests cawed
And saw from elm-tops, delicate as flower of grass,
What we below could not see, Winter pass.

 

Edward Thomas.

Ik ken Edward Thomas niet, dus even bij Wikipedia gaan kijken.
Helaas geen Nederlandse bijdrage:

Philip Edward Thomas (3 March 1878 – 9 April 1917) was a British poet, essayist, and novelist. He is commonly considered a war poet, although few of his poems deal directly with his war experiences, and his career in poetry only came after he had already been a successful writer and literary critic.

Vertaald leest het gedicht ongeveer als volgt:

Dauw

Over het land, bevlekt met half gedooide sneeuw,
Kraste de roeken (kraaien) afwachtend vanuit hun nesten.
Ze zagen vanuit de toppen van de iepen, fijn als weidebloemen
wat we beneden niet konden zien, de winter is voorbij.

Lino

Al even geleden ben ik begonnen aan de jaarkaart 2016.
Maar door ander werk en de vakantie is dit nog steeds niet af.
Gisteren heb ik wel een belangrijke stap gezet omdat
ik een aantal afdrukken heb gemaakt van de drie lino’s
die samen een driekleurendruk moeten gaan worden.

Over de waterbasis drukinkt ben ik niet zo tevreden.
De inkt pakt slecht, dekt slecht en is al heel
snel opgedroogd, nog voor je hem kunt verwerken.
Daar moet ik nog eens over nadenken.
Deze problemen had ik niet toen ik de reguliere
drukinkten gebruikte.
Maar goed nu zijn de droogtijden kort en het schoonmaken eenvoudig.
Maar als het resultaat niet is wat ik wel……

 photo WP_20170322_001JaarWeZijnBegonnen.jpg

De lino voor de jaarkaart (met twee journalistieke teksten van Arnon Grunberg) begint met het woord jaar.


 photo WP_20170322_002HetBegintMet1Rijtje.jpg

Zo maar eens een aantal gedrukt om mee te kunnen experimenteren.


 photo WP_20170322_003.jpg


 photo WP_20170322_004.jpg

Na ‘jaar’ volgt ‘kaart’. Zouden ze over elkaar heen passen?


 photo WP_20170322_005JaarKaart2016.jpg

Na ‘jaar’ volgt ‘kaart’ en dan het jaartal en de afbeeldingen die er 1 ding van moeten maken.


 photo WP_20170322_006.jpg

Van elks een paar exemplaren gemaakt.


 photo WP_20170322_007.jpg

Zou ook leuk zijn tegen een muur.


 photo WP_20170322_008JaarKaartZonderAchtergrond.jpg

In de avond kon ik met een tweede kleur ‘kaart’ al over ‘jaar’ zetten.


 photo WP_20170322_010NietTevredenOverDeInkt.jpg

Dan bijvoorbeeld ‘jaar’ over het totaalbeeld.


 photo WP_20170322_009VariantKaartEnAchtergrond.jpg

En ook ‘kaart’ over het totaalbeeld.


Koptische binding

Gisteren heb ik het boekje dat met een Koptische binding
is gemaakt, onder bezwaar uit gehaald.
Vervolgens heb ik de foto’s in de ‘zakjes’ gestopt
en met de hand een korte toelichting bij de foto’s geschreven.

 photo WP_20170321_001KoptischeBindingTweedePoging.jpg

Koptische binding. Je ziet het boek hierboven open liggen. Helemaal vlak. De rechterpagina is eigenlijk een ‘zakje’. Er zitten twee foto’s is die je als lezer er uit kunt halen om te bekijken en daarna weer terug te steken. Op de rechterpagina staat op het onderste deel een korte beschrijving per foto. Ik ben tevreden over deze dummy. Misschien is hij deze keer iets te strak waardoor de steek op de rug minder opvalt en waardoor de rug niet helemaal recht is. Binnenkort nog eens een derde dummy maken.


Koptische binding: tweede poging

De tweede poging lukte al veel beter dan de eerste dummy.
Het papier wat ik nu gebruik is veel steviger.
Maar ik heb ook de steken veel strakker gehouden.
Dat geeft een goed effect.
Ik gebruik deze dummy gelijk om iets anders uit te proberen.
Ieder katern bestaat uit 1 pagina.
Die pagina’s zijn gemaakt uit een dubbelgevouwen
stuk papier waarbij ik een deel van de bovenste helft
heb afgesneden.
Dat wat ik er af snij gebruik ik om een haakse hoek uit
te snijden. Die vormt de basis voor een soort ‘zakje’
dat ontstaan als de pagina wordt dicht geplakt.
Dat zakje gebruik ik vervolgens om een paar foto’s in te bewaren.
Zo is dit een soort fotobijlage bij het boek dat ik aan het
maken ben.

 photo WP_20170315_013.jpg

Hier zie je het dubbelgevouwen vel papier, de hoek die ik uit de voorkant heb gesneden en de haakse hoek die is heb gesneden. Die haakse hoek plak ik tussen de twee delen van de pagina. Op de achterste helft om precies te zijn. Nadat de pagina is ingebonden plak ik de voorkant van het vel op de haakse driehoek zodat een soort ‘zak’ ontstaat.


 photo WP_20170319_003.jpg

Dit zijn de katernen met de pagina’s die de kaft gaan vormen. De voorkant heb ik ooit eens beklad met houtskool. Die heb ik nu gefixeerd en kan die dienst doen als kaft voor deze dummy.


 photo WP_20170319_003DetailDeGaatjes.jpg

Dit is een detail van de vorige foto om de gaatjes te laten zien die in de rug gemaakt zijn.


 photo WP_20170319_004.jpg

Deze keer heb ik 4 gaatjes in de rug gemaakt. Volgens de methode van Shereen LaPlantz heb ik dus twee draden en vier naalden nodig. Het binden kan beginnen.


 photo WP_20170319_006.jpg

Dit is het eindresultaat. Omdat ik de draden strakker gespannen heb zie je minder duidelijk dat het een Koptische binding is. Maar de eigenschap van het eenvoudig plat kunnen openen van het boek blijft aanwezig. Het boek zit nu veel steviger in elkaar. Nu moet het nog gelijmd worden. De kaften worden dicht geplakt en in mijn geval ook de pagina’s. Dan kan het onder bezwaar.


 photo WP_20170319_007.jpg

Zoals te zien is kan het boek helemaal plat open liggen. Dat komt goed uit om het boek onder bezwaar te leggen. Zo kunnen beide kaften onderop liggen en is de kans het grootst dat beide goed vlak opdrogen. Nog even afwachten.


Gelezen: Oranje tegen de Zonnekoning

 photo WP_20170319_002LucPanhuysenOranjeTegenDeZonnekoningDeStrijdVanWillemIIIEnLodewijkXIVOmEuropa.jpg

Luc Panhuysen, Oranje tegen de Zonnekoning, De strijd van Willem III en Lodewijk XIV om Europa.


Zo kan het dus ook.
Geschiedenis is geen dode of saaie stof.
‘Oranje tegen de Zonnekoning’ is een spannend boek
over de krachtverdeling in Europa tijdens het leven
van Stadhouder-Koning Willem III.
Je wil doorlezen, de pagina omslaan.
De figuren in het boek worden door Luc Panhuysen heel overtuigend
neergezet, als mensen van vlees en bloed.

Willem III van Oranje was stadhouder in
de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden
en koning van Engeland, Ierland en Schotland.
Getrouwd met de Engelse Maria Stuart II van Engeland; ‘Mary’.
Willem was protestant.

Zijn grote tegenstander was de Zonnekoning, Lodewijk de veertiende.
De man die Versaille laat bouwen en die hard werkt aan een
koningsschap van glorie. Daarbij introduceerde hij (of zijn kok)
het eten van erwtjes aan het hof. Het werd heel populair.
Lodewijk was katholiek.

Maar het boek beperkt zich niet tot deze twee historische figuren,
het hele Europese krachtenveld komt aan de orde met bijvoorbeeld
voormalige wereldmacht Spanje, het Ottomaanse Rijk, het Heilige Roomse Rijk
met de Rooms-Duitse keizer Leopold I, koning van Hongarije en koning van Bohemen,
de verschillende diplomaten, vrouwen van al die edele heren en
hun maitresses, favorieten, troonopvolgers, ministers en generaals.

Het is voor mij extra leuk omdat er een ruiterstandbeeld van
stadhouder Willem III in de straat staat:

 photo DSC_1508KasteelpleinWillemIII.jpg

Ruiterstandbeeld stadhouder Willem III, koning van Engeland, op het Kasteelplein in Breda.